Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
κυβερνηση σε …εργασιακη εφεδρεια

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΕ …ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΕΦΕΔΡΕΙΑ

Η Τρόικα έδειξε πως δεν προτίθεται να διευκολύνει περαιτέρω την κυβέρνηση. Το νέο (τρίτο κατά σειρά) Μνημόνιο που της επέβαλε με τους νέους επαχθείς όρους που το συνοδεύουν, κατέδειξε πως οι ξένοι δανειστές δεν αφήνουν κανένα περιθώριο σε διαπραγματεύσεις ή κωλυσιεργίες.

Το σημαντικότερο είναι πως φαίνεται να αδιαφορούν για το κατά πόσο η κυβέρνηση θα απορροφήσει κι αυτή τη φορά τη κοινωνική δυσαρέσκεια και το κυριότερο αν καταφέρει να πείσει τους βουλευτές της πλειοψηφίας να υπερψηφίσουν τα νέα μέτρα. Προφανώς, η προσπάθεια της κυβέρνησης να αποφύγει τη λήψη νέων επώδυνων αποφάσεων, προτάσσοντας ως επιχειρήματα το ενδεχόμενο πτώσης της κυβέρνησης ή, ακόμα σοβαρότερα, τον κίνδυνο μιας ανεξέλεγκτης κοινωνικής έκρηξης, έπεσε στο κενό.Η Τρόικα με ισχυρό χαρτί την καταβολή της 6ης δόσης, πιέζει όσο μπορεί για την υλοποίηση του προγράμματος, αδιαφορεί για τις κοινωνικές επιπτώσεις που θα έχει και αφήνει στο εγχώριο πολιτικό σύστημα να διαχειριστεί την «καυτή πατάτα» μιας πιθανής χρεοκοπίας, εξόδου από το ευρώ, «κουρέματος» του χρέους ή οτιδήποτε άλλο προκύψει στο προσεχές μέλλον.

Πλέον, η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να στραφεί στο εσωτερικό της χώρας. Οι πόρτες των δανειστών έκλεισαν. Κατανόηση δε δείχνουν. Εμπιστοσύνη στο πολιτικό προσωπικό της χώρας δεν έχουν. Ούτε λίγο, ούτε πολύ το έχουν βάλει σε καθεστώς εφεδρείας…

Για αυτό και ζητούν επιτακτικά επιπλέον να εγκαταστήσουν μόνιμα στην Αθήνα μια επιτροπή που θα κάνει φύλο και φτερά τα βιβλία του κράτους, θα ελέγχει τους κρατικούς μηχανισμούς και θα παρακολουθεί στενά την εφαρμογή του προγράμματος. Θέλουν να διασφαλίσουν τα χρήματα τους, νοιάζονται ώστε ο «ιός» της ελληνικής κρίσης να μη μολύνει την ευρωζώνη και μεριμνούν ώστε να διαμορφώσουν ένα επιχειρηματικό περιβάλλον που θα διευκολύνει μελλοντικές (αποικιακού χαρακτήρα, μάλλον) ξένες επενδύσεις στην Ελλάδα. Κι αυτά πρέπει να γίνουν τώρα και κατά τρόπου που καμία κυβέρνηση μελλοντικά να είναι σε θέση να ανατρέψει.

Έτσι, μετά την πρωτοφανή φοροεπιδρομή στα εισοδήματα εργαζομένων και επιχειρήσεων, οι απαιτήσεις της Τρόικας για επέκταση του Ενιαίου Μισθολογίου, αλλά κυρίως η απελευθέρωση των συμβάσεων και η αναδιαπραγμάτευση από πλευράς των κοινωνικών εταίρων της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης για μείωση του μισθολογικού κόστους στον ιδιωτικό τομέα τουλάχιστον κατά 20%, δημιουργούν «κόκκινες γραμμές» για το πολιτικό σύστημα στο σύνολο του.

Πλέον δεν είναι υπόθεση μόνο της κυβέρνησης να διασφαλίσει πως το μέλλον της χώρας θα καθορίζεται και από Έλληνες! Είναι ανάγκη του πολιτικού κόσμου, της επιχειρηματικής ελίτ και των κοινωνικών δυνάμεων να προχωρήσουν σε ένα εθνικό και κοινωνικό συμβιβασμό, να σχεδιάσουν από κοινού το μέλλον της χώρας.