Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017
κριση λιβυησ: νεο προσχημα κερδοσκοπιασ

ΚΡΙΣΗ ΛΙΒΥΗΣ: ΝΕΟ ΠΡΟΣΧΗΜΑ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΑΣ

του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΥΡΙΔΗ

Η αύξηση της τιμής των πετρελαιοειδών που παρατηρείται τις τελευταίες μέρες με πρόσχημα τις ταραχές στη Βόρεια Αφρική και την Αραβική Χερσόνησο, ήταν εν πολλοίς αναμενόμενη. Άλλωστε, έχει συμβεί και σε άλλες περιπτώσεις με προσχήματα αρκετά μικρότερης σημασίας.

Το ερώτημα όμως είναι αν όντως υφίσταται ο κίνδυνος ενός ντόμινο ταραχών που θα οδηγήσει σε ένα πετρελαϊκό σοκ, ικανό να πλήξει την παγκόσμια οικονομική ανάκαμψη, ή ακόμα χειρότερα να οδηγήσει σε ύφεση τη παγκόσμια οικονομία.

Η περίπτωση της Αιγύπτου αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας. Η αποχώρηση Μουμπάρακ από την μακρόχρονη παραμονή του στην εξουσία, δεν φαίνεται να αλλάζει άρδην τους υφιστάμενους συσχετισμούς. Συνέβη με τρόπο που δείχνει πως η “φωτιά” που απειλούσε να συμπαρασύρει τις εύθραυστες ισορροπίες στα καθεστώτα της περιοχής, τέθηκε γρήγορα υπό έλεγχο, την ίδια ώρα που ενεργοποιούσε αντανακλαστικά επιβίωσης στις ηγεσίες τους. Ο ένας μετά τον άλλο οι μονάρχες των πετρελαϊκών χωρών προχωρούν σε μεταρρυθμίσεις και μοιράζουν χρήμα στους εξαθλιωμένους, προκειμένου να εξασφαλίσουν τη σταθερότητα στο εσωτερικό των χωρών του.

Ουδείς όμως είναι σε θέση να προβλέψει την εξέλιξη που θα έχει η εξέγερση στη Λιβύη. Αλλά ακόμα και στην περίπτωση που η αστάθεια παραμείνει και η λειτουργία των πετρελαιοπαραγωγικών μονάδων της Λιβύης διακοπεί επί μακρόν, το προσωρινό έλλειμμα που θα προκύψει στην παγκόσμια αγορά πετρελαίου δεν είναι δυσαναπλήρωτο. Όχι μόνο γιατί η Διεθνής Επιτροπή Ενέργειας διαθέτει πετρελαϊκά αποθέματα που ανέρχονται στα 1,6 δισ. βαρέλια και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να υποστηρίξουν την παραγωγή άλλων 4 εκ. βαρελιών την ημέρα για ένα ολόκληρο χρόνο. Αλλά και γιατί το επιπλέον παραγωγικό δυναμικό των χωρών του ΟΠΕΚ εκτιμάται μεταξύ 4 και 6 εκ. βαρελιών την ημέρα, όταν η αναστολή της λειτουργίας των μισών λιβυκών μονάδων, που προκάλεσε άνοδο της τιμής του πετρελαίου κατά 14 δολάρια το βαρέλι, μείωσε την παραγωγή πετρελαίου κατά 1,6 εκ. βαρέλια την ημέρα.

Γίνεται έτσι, γρήγορα αντιληπτό πως επί του παρόντος η παγκόσμια οικονομία δεν κινδυνεύει να μείνει από …πετρέλαιο. Πόσο μάλλον που τους τελευταίους μήνες η Σαουδική Αραβία έχει αυξήσει την παραγωγή της, προκειμένου να αυξήσει και τα έσοδα της για να τα διαθέσει σε δημόσιες δαπάνες που θα κρατήσουν χαμηλά το θερμόμετρο τυχόν κοινωνικών αντιδράσεων.

Κατά συνέπεια το παιχνίδι της ανόδου και της πτώσης των τιμών του πετρελαίου είναι μάλλον αποσυνδεδεμένο με την παραγωγή και περισσότερο συνδεδεμένο με την πρόθεση των πανίσχυρων πολυεθνικών του πετρελαίου να αξιοποιήσουν τις κρίσεις στις χώρες της Βόρειας Αφρικής για να κερδοσκοπήσουν.