Ο Αθανάσιος Παπανδρόπουλος επισημαίνει ότι δεν είναι μόνο ο κορωνοϊός πανδημία. Υπάρχει και το χρέος σε μια υπερχρεωμένη παγκόσμια οικονομία. Σε ποια επίπεδα βρίσκεται και ποιες οι επιπτώσεις για την …υγεία μας;


Οι απανταχού της γης πιστοί της κρατικής θεότητας, παρά τους υγειονομικούς κινδύνους πανηγυρίζουν. «Κόψτε  χρήμα», λέει ο ένας. «Κρατικοποιείστε τα όλα», τονίζει ο άλλος. «Γκρεμίστε την οικονομική ορθοδοξία», φωνάζει ο τρίτος και «κάψτε τον νεοφιλελευθερισμό», ουρλιάζει ο τέταρτος. Είναι πέραν πάσης αμφιβολίας ότι κάποιοι προετοιμάζουν το ιδεολογικό κλίμα της «μετά-κορωνοϊό» εποχής. Μια εποχή που χωρίς καμιάν απολύτως αμφιβολία, θα είναι αυτή του κρατισμού του 21ου αιώνα.

Το άμεσο όμως ερώτημα που προβάλλει, ασχέτως της ιδεολογικό-πολιτικής τοποθετήσεως του ερωτώντος, είναι αυτό της βάσης, των θεμελίων. Δηλαδή, πάνω στα οποία θα στηριχθεί ο κρατισμός αυτός. Ποια θα είναι αυτά, αν για παράδειγμα, όλα τα κράτη του πλανήτη αρχίσουν να κόβουν αφειδώς χρήμα, πράγμα πολύ πιθανόν;

Απειλή για χρηματοοικονομική πανδημία

Το συνολικό παγκόσμιο χρέος, δεν απέχει πολύ από τα 300 τρισεκατομμύρια δολάρια. Όπως επισημαίνει ο σοσιαλιστής Γάλλος οικονομολόγος Ζακ Ατταλί. Ήδη το γεγονός αυτό απειλεί τον πλανήτη με χρηματοοικονομική πανδημία.

Το πολύ απλοϊκό ερώτημα μας, λοιπόν, είναι το ακόλουθο: Αν μπροστά σε μια παγκόσμια οικονομική ύφεση της τάξης του 15% και πάνω, οι κεντρικές τράπεζες τυπώσουν 40 με 50 τρισ. δολάρια χωρίς παραγωγικό ισοδύναμο. Τι θα συμβεί;

Αν κλείσουν παγκοσμίως 6 εκατομμύρια μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Θα βρεθούν στο δρόμο ταυτόχρονα 20 εκατομμύρια άνεργοι και ελεύθεροι επαγγελματίες. Άρα τι είδους «προστασία» θα δεχθούν και με ποιόν τρόπο; Έχουν καταλάβει ορισμένοι ότι η παγκόσμια οικονομική δραστηριότητα βρίσκεται 80% κάτω?

Πόσοι άραγε καταλαβαίνουν ότι η ξαφνική κρίση που προκλήθηκε από τον κορωνοϊό καταστρέφει ταυτοχρόνως προσφορά και ζήτηση. Άγνωστο δε για πόσο καιρό και αυτό είναι το σοβαρότερο πρόβλημα. Παρόμοιο σοκ είναι ασυνήθιστο για τις προηγμένες οικονομίες.

Οι οποίες έχουν προωθημένα κράτη πρόνοιας και δεν θα αντιμετωπίσουν μόνον τεχνικά νομισματικά προβλήματα αλλά και ψυχολογικά. Οι διάφοροι κρατολάτρες θα πρέπει να αντιληφθούν ότι ο κορωνοϊός δεν πλήττει τόσο την ελεύθερη οικονομία  per se. Όσο το κοινωνικό κράτος «πατερούλη».

Επίπτωση αρνητικού πολλαπλασιαστή

Οι πανηγυρίζοντες για το κλείσιμο των συνόρων δεν καταλαβαίνουν ότι με τον τρόπο αυτόν η ζήτηση δέχεται νέο πλήγμα. Που θα έχει ως αποτέλεσμα το φαινόμενο που οι οικονομολόγοι αποκαλούν «επίπτωση του αρνητικού πολλαπλασιαστή»;

Υπάρχει μια λεπτομέρεια που δεν καταλαβαίνουν οι διάφοροι «απομονωτιστές».  Ότι οι σύγχρονες οικονομίες και οι κυβερνήσεις που τις κινούν έχουν ήδη οικοδομηθεί πάνω στην ολοκλήρωση και τη διασύνδεση. Ακριβώς σ΄αυτό το νέο μοντέλο οφείλεται ότι η τηλεργασία επιτρέπει σε εκατομμύρια ανθρώπους να μη χάσουν τις δουλειές τους λόγω μιας πανδημίας.

Οι επιχαίροντες, λοιπόν, για την από-παγκοσμιοποίηση, ουσιαστικά επιθυμούν την εθνική και τοπική οικονομική καθίζηση. Και αυτή η τελευταία είναι ήδη μπροστά στην πόρτα μας.Πρόκειται δε για μια καθίζηση που είναι αμείλικτη και ολοκληρωτικού χαρακτήρα.Το τεράστιο, λοιπόν, πρόβλημα δεν είναι το ποιος θα έχει το πρώτο χέρι στην αγορά. Αλλά το αν θα υπάρχει και υπό ποιους όρους αυτή η τόσο μισητή για ορισμένους αγορά.

Ένα δεύτερο κρίσιμο θέμα είναι αυτό της διεθνούς συνεννόησης για το βουνό του χρέους. Πάνω στο οποίο κάθονται όλες οι κυβερνήσεις του κόσμου. Στην ήδη υπερφούσκα που υπάρχει, θα προστεθεί εκ των πραγμάτων νέο χρήμα.

Όμως αυτή τη φορά θα έχει συγκεκριμένο στόχο. Την επούλωση τραυμάτων στους τομείς της υγείας και της κοινωνικής προστασίας. Άρα θα είναι παθητικό και όχι ενεργητικό χρήμα. Δεν θα θερμάνει συνεπώς την οικονομία. Ούτε  θα τονώσει την παραγωγική της βάση.Θα ευνοήσει κάποιους τομείς, αλλά θα διαλύσει άλλους.Θα φέρει δε στο προσκήνιο και οξύτατα νομισματικά προβλήματα.

Επιχείρηση : Νομισματική συνεννόηση

Υπό παρόμοιες συνθήκες, οι χώρες που αντιμετωπίζουν τον κορωνοϊό, θα πρέπει από τώρα να βρουν ένα κοινό πεδίο νομισματικής συνεννόησης για την περίοδο μετά την κρίση. Αυτό είναι απαραίτητο, παρά τις επείγουσες προτεραιότητες.

Μια τέτοια συνεννόηση θα αποτελούσε μήνυμα και προς τους κερδοσκόπους. Μήνυμα να μην περιμένουν μελλοντικά πάρτι γιατί πολύ απλά δεν θα υπάρξουν. Ας σημειωθεί επίσης ότι είναι ευτυχές το γεγονός της συμμετοχής της Ελλάδας στη ευρωζώνη. Ας το έχουν υπόψη τους κάποιοι βαρύγδουποι λαϊκιστές.

Παράλληλα όμως με τις νομισματικές πρωτοβουλίες, ειδικό βάρος θα πρέπει να ριχτεί στο θέμα της ανοσίας στη νόσο Covid-19. Ο κόσμος δεν θα αποβάλλει το φόβο της ασθένειας αν δεν έχει ξεκάθαρες διαβεβαιώσεις για το μέλλον της υγείας του. Αυτές οι διαβεβαιώσεις θα πρέπει να είναι μαζικές και πειστικές. Οι καταναλωτές όταν αποφασίζουν να αγοράσουν τρόφιμα ή να πάνε ταξίδι. Φυσικά δεν σπεύδουν να πληροφορηθούν σε ποιο επίπεδο βρίσκονται τα επιτόκια της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Η ψυχολογία συνεπώς θα είναι σοβαρό διακύβευμα.

Για αυτό και η μετά την υγειονομική κρίση-εποχή, δεν θα οδηγήσει σε αυτόματη ανάπτυξη. Ούτε όμως και όλοι οι πληθυσμοί θα έχουν ανοσία.Ο κορωνοϊός ήλθε για να μείνει. Και το μεγάλο πρόβλημα είναι η προστασία από αυτόν. Απάντηση όμως στην πρόκληση αυτή μόνον μια υγειονομική παγκοσμιοποίηση θα μπορέσει να δώσει.Το ίδιο ισχύει και για την αντιμετώπιση του παγκόσμιου χρέους.

Ο κόσμος αλλάζει, λοιπόν. Και από την άποψη αυτή, η υπερφούσκα του χρέους, αντί να σκάσει θα μπορούσε να γίνει εργαλείο μιας διεθνούς οικονομικής επανεκκίνησης. Αν κάποιοι αντλήσουν τα απαραίτητα διδάγματα από την υγειονομική λαίλαπα που ΟΛΟΥΣ μας πλήττει.

Previous articleΚαραντίνα: θεραπεία χειρότερη από την ασθένεια
Next articleΕγκλεισμός οικονομίας πριν το reset
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ
Ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος, γόνος επιχειρηματικής και δημοσιογραφικής οικογένειας των Πατρών (Νεολόγος Πατρών, 1879-1973), γεννήθηκε στο Ψυχικό το 1941 και φέτος συμπληρώνει 50 χρόνια δημοσιογραφικής καρριέρας. Οικονομολόγος και ειδικός σε θέματα επικοινωνίας, έχει τιμηθεί με 42 δημοσιογραφικά βραβεία και είναι Ιππότης της Τιμής της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ουγγαρίας και της Πολωνίας. Εργάστηκε 30 χρόνια στον Οικονομικό Ταχυδρόμο και σε άλλα έντυπα του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη και συνεργάστηκε με γνωστές εφημερίδες και εξειδικευμένα περιοδικά. Σήμερα αρθρογραφεί στις εφημερίδες Εστία, Ναυτεμπορική και είναι σύμβουλος στο περιοδικό Μάνατζερ της Ελληνικής Εταιρείας Διοικήσεως Επιχειρήσεων. Επίσης, παρουσιάζει την εκπομπή «Δρόμοι της Ανάπτυξης» στο οικονομικό τηλεοπτικό κανάλι Sbc. Είναι επίτιμος διεθνής πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και διοικητικός πρόεδρος του ελληνικού τμήματός της, μέλος του ΔΣ της Ένωσης Συντακτών Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και χρημάτισε επί εξαετία πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού-Ηλεκτρονικού Τύπου. Από το 2002 είναι μέλος της Γερουσίας για την Ένωση της Ευρώπης, από την οποία και τιμήθηκε για τα άρθρα του περί ομοσπονδιακής Ευρώπης.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.