Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017
κοροιδα…!

ΚΟΡΟΙΔΑ…!

της ΠΕΝΝΥΣ ΜΠΑΛΙΟΥΣΗ

Όλοι σχολιάζουν τις δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών. Των προέδρων ΑΔΕΔΥ, ΓΣΕΕ και ΠΑΜΕ. Τα πορίσματα και τις αναλύσεις των παρουσιαστών, των δημοσιογράφων, των blogs, των απλών πολιτών στο Facebook, στο Twitter. Τις φωτογραφίες με την Αγγελική Παπαθανασοπούλου να κείτεται στο μπαλκόνι της τράπεζας. Θα ακολουθήσουν πλάνα από τις τρεις κηδείες με κοντινά στα πρόσωπα των συγγενών. Οργισμένες αντιδράσεις όλων.

Και μετά; Τι θα αλλάξει στην καθημερινότητα;

Είναι τουλάχιστον γελοίο να χαρακτηρίζουμε την πορεία της Τετάρτης ως τη μεγαλύτερη της μεταπολίτευσης επειδή συγκέντρωσε 100,000 διαδηλωτές! Σε μια πόλη 5 εκατομμυρίων; Για ποιά ‘μαζική κινητοποίηση’ μιλάμε;
Καμια εξέγερση δε θα αλλάξει την Ελλάδα! Τι άλλαξε μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, πέρα από το ότι κάηκε η Αθήνα και δημιουργήθηκαν 70,000 σελίδες στο διαδίκτυο για το θέμα; Τίποτα! Κι αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι η δίκη των δύο ένοπλων φρουρών που δολοφόνησαν τον 15χρονο εξελίσσεται με τρόπο που δεν τιμά κανέναν.

Για τους ίδιους λόγους, λοιπόν, δε θα αλλάξει τίποτα και στην Ελλαδίτσα μας. Γιατί περι Ελλαδίτσας πρόκειται. Έχουν περάσει χιλιάδες χρόνια από την εποχή που δώσαμε τα περιβόητα φώτα μας στον κόσμο. Τα φώτα έσβησαν. Κι εμείς κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου.

Είχα μια ελπίδα πως η νέα γενιά Ελλήνων, αυτοί που σπούδασαν και εργάστηκαν στο εξωτερικό, θα επιστρέψουν στην πατρίδα τους και θα βοηθήσουν να φυσήξει άλλος αέρας. Αέρας πολιτισμού, ευγένειας, δικαιοσύνης. Δεν μπορεί, έλεγα, θα αλλάξει κάτι. Μάταια…

Όσοι επιστρέψαμε με την ελπίδα να αλλάξουμε τον κόσμο, με την φόρα της νεανικής όρεξης και αυτοπεποίθησης, τελικά υπήρξαμε κορόιδα.