Η παρασίτωση από την οποία πάσχει το Κ.Δ.Πολίτευμα μας οφείλεται σε (παρασιτογενή) διάφορα παράσιτα.

Ένα από αυτά είναι οι ΚΟΜΜΑΤΟΓΕΝΕΙΣ «Κύκλοι», που εμφανίζουν ακράτεια γλώσσας και διαρροή, δίκην διάρροιας /τσιρλιού ρυπαντικού .

Έχουμε εγκλωβιστεί στις κυκλοειδείς /κυκλοτερείς δαγκάνες ΚΟΜΜΑΤΟΚΥΚΛΩΝ με αποτέλεσμα να υποφέρουμε από κυκλοθυμία!

Η δόλια η Δημοκρατία μας φθίνει και μαραζώνει εξαιτίας των παρασίτων που την απομυζούν ακατάπαυστα.

Περί …. «Κύκλων» λοιπόν το ανάγνωσμα.

Πρόσφατο παράδειγμα η συνάντηση του νεοεκλεγέντος Αρχηγού της Ν.Δ. με το κο Πρωθυπουργό.

Την προηγούμενη άρχισε η ……..»ενημερωτική μας (παρα)πληροφόρηση» για το τι θα συζητήσουν, τι στάση θα κρατήσουν, που και πόσο θα συμφωνήσουν ή θα διαφωνήσουν.

Η συνάντηση γίνεται – παραδοσιακά – παρουσία τηλεοπτικών καμερών και ακούγονται κάποια τυπικά φιλόφρονα λόγια.

Τελειώνει η συνεύρεση , και πιάνουν (πάλι) δουλειά οι «κύκλοι» παραπληροφόρησης, οι οποίοι -επιλεκτικά πάντοτε – μας …. «ενημερώνουν για το τι ελέχθη πίσω από τις κλειστές πόρτες και υπό εχεμύθεια (;).

Πως σας φαίνεται το όλο σκηνικό ; Φυσιολογικό ; Αισθητικά αποδεκτό;

Δημοκρατικό ; Διαφανές; Πειστικό;

Ή μήπως δυσπερίγραπτο Αντιδημοκρατικό, παρασκηνιακό, παραπλανητικό , προδοτικό, χαφιεδισμός (θεσμοθετημένος;).

Τι άραγε (εκτός από μικρόνοια, πολιτικαντισμό, κομματοφροσύνη, αντιδεοντολογική προσέγγιση και περιφρόνηση στη νοημοσύνη των πολιτών) νόημα έχουν όλα αυτά;

Μήπως γίνονται για …. ανάκτηση της χαμένης αξιοπιστίας του πολιτικού κόσμου;

Ό,τι και να ισχύει, η έλλειψη σοβαρότητας και αντιδημοκρατικότητας κατισχύει!

Θα ήταν ανεπίτρεπτη παράλειψη μου να μην αναφερθώ στο συνακόλουθο συμπλήρωμα ολοκλήρωσης της ευτυχίας μας: Τα τηλεπάνελς όπου οι κάθε (κομματικής ή παρείστικης) λογής «επαίοντες» δίνουν το τελικό, ολοκληρωτικό χτύπημα αποπροσανατολισμού μας !……

Επειδή όμως δεν αντέχεται τόση -και τέτοια – διαφανής πληροφόρηση και συμμετοχή του …. «κυρίαρχου» (τρομάρα του) λαού στα τεκταινόμενα , αλλά και προς αποφυγή του εμπαιγμού και αυτοαπαξίωσης μας,

Προτείνω:

Οι συζητήσεις αυτές να είναι του λοιπού δημόσιες , παρουσία της τηλεόρασης.

ΥΓ Οι όποιες ενστάσεις / εναντιώσεις στην παραπάνω πρόταση, θεωρώ ότι θα είναι ή εκ του πονηρού, ή εκ του αφελούς, δεδομένου ότι δεν γίνεται να συνομιλούν οι – εκλεγμένοι/ επιλεγμένοι- υπηρέτες του (αφεντικού) λαού, εν αγνοία του.

Ας μην παραθεωρείται το γεγονός πως -πλην ελαχίστων εξαιρέσεων «εθνικών μυστικών» – τα ζέοντα καθημερινά θέματα αφορούν όλους εμάς τους πολίτες πρωτίστως.

Αν το ιδιωτικό /προσωπικό ή – και – κομματικό συμφέρον επιβίωσης και μακροημέρευσης προτάσσεται εκείνου του λαού, τότε βαθαίνει το χάσμα ανάμεσα σε εξουσιαστές και εξουσιαζόμενους.

Ταυτόχρονα αντί Δημοκρατίας έχουμε …… κομματοκρατία.

Ερώτηση κρίσεως: Τι νομίζετε πως έχουμε;

 

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.