Αν κάτι πλέον αξίζει σημασίας, μετά την ετυμηγορία του Ελληνικού λαού, δεν είναι απλά η συγκρότηση Κυβέρνησης, που θα ονομαστεί Εθνικής Σωτηρίας , Εθνικής Συνευθύνης ή Εθνικής Ενότητας ή όποια άλλη ονομασία επιλεγεί, αλλά το τι θα κάνει αυτή η Κυβέρνηση, ποιος θα είναι ο προσανατολισμός της, το πώς θα πορευτεί . Με άλλα λόγια ποιες θα είναι οι κατευθυντήριες γραμμές της σε μια διαπραγμάτευση επί του Μνημονίου και της Σύμβασης με τους δανειστές.

Ας μην λησμονούμε κάτι, ότι τόσο η Ν.Δ, όσο και το ΠΑΣΟΚ μεταβάλλοντας – και ορθώς έπραξαν – μια αλλαγή στάσης και έθεσαν σε πρώτο πλάνο στην ατζέντα τους αλλαγές στη συνταγή του Μνημονίου, που ευθύνεται για την μεγάλη  ύφεση τον κοινωνικό και οικονομικό μαρασμό.

Με την ευθύνη του πρώτου κόμματος η Ν.Δ και με τον ρόλο του ρυθμιστή του ΠΑΣΟΚ, οφείλουν πέραν από τις γενικές εξαγγελίες περί επαναδιαπραγμάτευσης, τώρα που στην Ευρώπη δημιουργούνται νέα δεδομένα, να θέσουν με απόλυτη σαφήνεια προς τους εταίρους την λεπτή ‘κόκκινη γραμμή’, εκείνη δηλαδή που ξεπερνά  λάθος κατευθύνσεις του Μνημονίου και να προτάξουν καλά μελετημένες και δομημένες παραμέτρους ενός Εθνικού Πλαισίου για την ανασυγκρότηση της Ελλάδας, την ανάκαμψη της οικονομίας και την επούλωση των πληγών που δημιουργήθηκαν στον κοινωνικό ιστό.

Άλλωστε πρωτίστως η Ν.Δ και δευτερευόντως το ΠΑΣΟΚ , πήραν ψήφο από τον Ελληνικό λαό στη βάση της δεδηλωμένης επισήμως θέσης του να επαναδιαπραγματευτούν το Μνημόνιο και να αλλάξουν αρνητικές όψεις του.

Η Αριστερά πρωτίστως με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και με την ΔΗΜΑΡ έδειξαν ένα δυναμισμό. Ο ΣΥΡΙΖΑ ειδικότερα με αυτή την εξαιρετική και πρωτοφανή για τα ελληνικά δεδομένα εκλογική του επίδοση, καταφέρνει να αποκτήσει σημαντικά κοινωνικά ερείσματα και να ανοίξει μια σοβαρή ατζέντα όι μόνο για αλλαγές στο Μνημόνιο, αλλά και για ένα Πλαίσιο εξόδου από την κρίση. Έθεσε την δική του πλατφόρμα για το Μνημόνιο και σίγουρα επηρέασε και τον πολιτικό λόγο και των άλλων κομμάτων και ιδίως της Ν.Δ και του ΠΑΣΟΚ.

Σίγουρα τα δύσκολα είναι μπροστά. Όμως η νέα Κυβέρνηση που θα συγκροτηθεί πρέπει να θέσει ψηλά στην ατζέντα της την επιθυμία και την ετυμηγορία του Ελληνικού λαού για ουσιαστικές αλλαγές στην πολιτική που υπαγορεύει το Μνημόνιο. Αν τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ επιλέξει να μείνει εκτός Κυβέρνησης, άλλωστε είναι υγειές μια ώρα που λειτουργούν οι δημοκρατικοί θεσμοί, να στηρίξει όποιες θετικές πρωτοβουλίες πάρει η Κυβέρνηση στην κατεύθυνση της αλλαγής του Μνημονίου. Παράλληλα οφείλει μέσα από τις θεσμικές και Συνταγματικά προβλεπόμενες διαδικασίες, να εκφράζει και τον προβληματισμό και την αντίδραση, αλλά και τις προσδοκίες της κοινωνίας.

Πρώτιστο μέλημα όμως όλων, είτε είναι στην κυβέρνηση, είτε στην αντιπολίτευση είναι αφ΄ενός μεν να συνεννοηθούν και να στηρίξουν μια ‘κόκκινη εθνική γραμμή’ έναντι των δανειστών, αλλά και να ‘κλείσουν’ αμέσως τις όποιες πληγές στην κοινωνία δημιούργησε η σκληρή προεκλογική αντιπαράθεση.

Previous articleΣΤΗΝ ΕΥΘΕΙΑ
Next articleΠΡΩΤΟΙ ΚΑΙ (ΚΑΤΑ)ΙΔΡΩΜΕΝΟΙ
ΑΛΦΟΝΣΟΣ ΒΙΤΑΛΗΣ
Ο Αλφόνσος είναι δημοσιογράφος. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ερμούπολη της Σύρου. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στο Παρίσι, όπου έλαβε το πτυχίο της Ανωτάτης Σχολής Κοινωνικών Επιστημών (E.H.E.S.S) και το πτυχίο του 10ου Πανεπιστημίου (PARIS 10) και μεταπτυχιακό τίτλο (DEA) στην Πολιτική Κοινωνιολογία. Από το 1990 ασχολείται επαγγελματικά με την δημοσιογραφία και για την διαδρομή του αυτή τιμήθηκε και με το Βραβείο του Ιδρύματος Προαγωγής Δημοσιογραφίας Αθανασίου. Α. Μπότση, το 2007. Ασχολείται με το Πολιτικό και Διπλωματικό ρεπορτάζ και έχει εργαστεί σε εφημερίδες, ραδιοφωνικούς σταθμούς και τηλεοπτικά δίκτυα. Είναι υπεύθυνος του Πολιτικού Ρεπορτάζ στην εφημερίδα «ΒΡΑΔΥΝΗ», πολιτικός συντάκτης στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ και ανταποκριτής του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου (ΡΙΚ). Έχει συνεργαστεί και έχει κάνει δημοσιεύσεις σε γνωστές – επιστημονικού χαρακτήρα Επιθεωρήσεις κυρίως Γαλλικές- όπως στο «DEBAT», το «PROJET» κ.α.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.