Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου 2017
κλειστα επαγγελματα και διαλογοσ

ΚΛΕΙΣΤΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΛΟΓΟΣ

του ΚΩΣΤΑ ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΥ 

Είναι βέβαιο ότι πλην ενδιαφερομένων, ελάχιστοι συμπολίτες μας διαφωνούν με το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, προϊόν των στρεβλώσεων του πελατειακού κράτους των τελευταίων δεκαετιών, που πρόσφερε αφειδώς προνόμια σε ισχυρές επαγγελματικές ομάδες, για να εξασφαλίζει τον έλεγχό τους.

Ένα φαινόμενο που δεν έχει αντίστοιχο παράδειγμα πλέον στην ΕΕ και για το λόγο αυτό η Κομισιόν πιέζει αφόρητα και επιβάλλει πρόστιμα στη χώρα μας, για την καθυστέρηση που παρατηρείται στο άνοιγμά τους. Ήταν κάτι δηλαδή που έπρεπε να είχε γίνει προ πολλού, ανεξαρτήτως μνημονίου και τρόικας. Αλλά και οι επαγγελματικές ομάδες που τις αφορά, είναι από χρόνια ενήμερες και περίμεναν ότι κάποια στιγμή θα ερχόταν η ώρα των αποφάσεων.

Ωστόσο από την ξαφνική απόφαση της κυβέρνησης εν μέσω τουριστικής περιόδου και τη στιγμή που άρχιζαν οι διακοπές του Αυγούστου για χιλιάδες πολίτες, εγείρονται κάποια ερωτηματικά. Ήθελε η κυβέρνηση να δημιουργηθεί γενικευμένη δυσφορία κατά μιας επαγγελματικής τάξης ώστε να υλοποιήσει τις αποφάσεις της, χωρίς μεγάλη αντίσταση; Ήθελε να λειτουργήσει ο κοινωνικός αυτοματισμός; Ήθελε να συνδυαστεί στην κοινή γνώμη η άφιξη της τρόικας με μια επίδειξη αποφασιστικότητας; Αρκετοί αναλυτές υποστήριξαν ότι το τάιμινγκ επελέγη για τους παραπάνω επικοινωνιακούς λόγους, αναγκάζοντας τον πρωθυπουργό να δηλώσει ότι το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων δεν αφορά συγκυριακούς λόγους, αλλά είναι προγραμματική πολιτική της κυβέρνησης.

Όμως αν όλοι αντιλαμβάνονται ότι αργά η γρήγορα αυτό θα γινόταν, και η παρούσα κυβέρνηση έχει διακηρύξει και σε πολλές περιπτώσεις έχει εφαρμόσει τη δημόσια διαβούλευση, γιατί αυτή τη φορά επέλεξε να αιφνιδιάσει εν μέσω θέρους; Γιατί δεν προχώρησε σε έναν ειλικρινή διάλογο, τη στιγμή μάλιστα που έστω κι αν πρόκειται για προνομιούχο επαγγελματική ομάδα, είναι γενικά αποδεκτό το αίτημα των ιδιοκτητών αυτοκινήτων δημοσίας χρήσεως, να διασφαλιστεί ένα μέρος της περιουσίας τους, που αποτελεί με την ανοχή του κράτους, η αγορασμένη με αρκετά χρήματα άδεια. Ο διάλογος φυσικά θα απέτρεπε την εφαρμογή του ακραίου μέτρου της επίταξης-επιστράτευσης και σίγουρα θα επετύγχανε τη σύγκλιση των απόψεων και την ειρήνη στις μεταφορές. Όπως αποδείχθηκε μάλιστα, διεξήχθη διάλογος ακόμα και στο παρά πέντε, έστω και κάτω από τη δαμόκλειο σπάθη της επίταξης, που όξυνε τα πνεύματα και προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων από την αντιπολίτευση, ακόμα και από τα κόμματα που δεν αντιτίθενται στην αναγκαιότητα του νομοσχεδίου.

Επειδή λοιπόν το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων θα έχει συνέχεια και σε άλλες επαγγελματικές ομάδες, πρέπει να πρυτανεύσει η λογική και ο διάλογος. Διαφορετικά οι εντάσεις και οι αιφνιδιασμοί μπορεί να οδηγήσουν γρήγορα στην ψήφιση των νομοσχεδίων, οι αντιδράσεις ωστόσο υπάρχει κίνδυνος να γίνουν ανεξέλεγκτες το καυτό φθινόπωρο που έρχεται και να απειλήσουν την κοινωνική ειρήνη και την κοινωνική συνοχή που τόσο ανάγκη έχει ο τόπος, την ώρα που αρχίζει να διαφαίνεται ένα αμυδρό φως στο βάθος του τούνελ της κρίσης.