Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017
ΚΩΣΤΑΣ ΛΟΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΩΣΤΑΣ ΛΟΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Κώστας είναι οικονομολόγος. Γεννήθηκε το 1953 και μεγάλωσε στην Αθήνα. Ήθελε να γίνει Αρχαιολόγος αλλά σπούδασε οικονομικά και διοίκηση επιχειρήσεων. Το 1979 προσλήφθηκε ως Ελεγκτής στην μετά είκοσι χρόνια «δολοφονηθείσα» ελεγκτική εταιρία Arthur Andersen. Από τότε πήρε το δρόμο της επιχειρηματικής οργάνωσης και της πληροφορικής. Άρα τον Αύγουστο του 2011 συμπληρώνει 32 χρόνια έντονης επαγγελματικής εμπειρίας στην πρώτη γραμμή των θεμάτων εκσυγχρονισμού και οργάνωσης των επιχειρήσεων.
Τα τελευταία 22 χρόνια είναι επιχειρηματίας της τεχνολογίας. Έχει εμπειρίες συνεργασίας μέσα από εκατοντάδες εταιρίες και οργανισμούς σε χώρες όπως η Ελλάδα, η Βρετανία, η Κύπρος, η Ρουμανία, η Τουρκία, η Ιταλία, οι ΗΠΑ, η Βουλγαρία, η Γερμανία και άλλες, όπου λειτούργησε ως προμηθευτής και σύμβουλος υπηρεσιών και λογισμικού.
Για δυο χρόνια υπήρξε πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΟΠΑΠ
ΚΩΣΤΑΣ ΛΟΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
καποια μερα, ολα καλα

ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΡΑ, ΟΛΑ ΚΑΛΑ

Χθες κυριάρχησε θετική εικόνα στις αγορές. Το ευρώ ανέβηκε, ορισμένες ταλαιπωρημένες μετοχές τραπεζών βγήκαν με διψήφιο θετικό πρόσημο, οι δημοπρασίες των ομολόγων της Ισπανίας και της Ιταλίας πέτυχαν χαμηλότερα επιτόκια απ’Α ό,τι ανέμεναν και από την προηγούμενη έκδοση.

Ο διοικητής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας χαιρέτισε με συγκρατημένη αισιοδοξία τη σταθεροποίηση της ευρωζώνης! Οι φόβοι για την παγκόσμια οικονομία εξακολουθούν να είναι υπαρκτοί, αλλά έφυγαν προσωρινά από την Ευρώπη και μετακόμισαν προς τις αμερικανικές ακτές. Τι έγινε; Τίποτε το συνταρακτικό. Η επίσημη ερμηνεία είναι ότι τα σταθεροποιητικά προγράμματα των χωρών της περιφέρειας ανακούφισαν τις αγορές. Με ανοιχτή την «εκκρεμότητα» της Ελλάδας αυτό δεν μοιάζει ιδιαίτερα πιστευτό επιχείρημα.

Μια παράπλευρη σεναριακή εκδοχή πάνω σε αυτά τα γεγονότα είναι να ξυπνήσουμε ξαφνικά μια μέρα και να διαπιστώσουμε με έκπληξη την πλήρη αναστροφή των αρνητικών τάσεων, κυρίως στην Ευρώπη, και μια άνευ ιδιαίτερου λόγου αισιοδοξία στις αγορές. Γιατί όπως τονίζουν οι δύο νομπελίστες οικονομολόγοι του 2011, Κρίστοφερ Σιμς και Τόμας Σάρτζεντ, ένα μεγάλο μέρος της παρούσας κρίσης οφείλεται στις προσδοκίες των συμμετεχόντων στις αγορές. Αυτές οι προσδοκίες όταν πάρουν την κάτω βόλτα, δύσκολα σταματούν• και όταν αναστραφούν, ψάχνονται οι οικονομολόγοι να τις ερμηνεύσουν με οικονομικά κριτήρια.

Σε αυστηρά οικονομικούς όρους όμως ακόμα υπάρχουν μεγάλοι προβληματισμοί μέσα στα επιτελεία αυτών που σχεδιάζουν το μέλλον της Ευρώπης. Η έλλειψη στιβαρών θεσμικών μέτρων και η εμμονή σε περιφερειακά προγράμματα λιτότητας συντηρούν τον φαύλο κύκλο ύφεσης και ελλειμμάτων. Οι Ευρωπαίοι καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα σε ένα μεγάλο εύρος συγκρουόμενων λύσεων. Μόλις τώρα αρχίζουν να «ψελλίζουν» κάποιες προτάσεις για την ανάπτυξη. Οι Αμερικανοί, παρά το ότι έχουν παρόμοια και μεγαλύτερα προβλήματα, εν τούτοις έχουν πιο ξεκάθαρες περί του πρακτέου πολιτικές. Κάπου μέσα σε όλα αυτά οι Ευρωπαίοι περιμένουν μια παγκόσμια συνεννόηση, στην οποία θα περιλαμβάνονται και οι αγορές που παραδοσιακά αποφεύγουν τους περιορισμούς, όπως η Αγγλία, η Ελβετία και η Ασία. Και αυτή η φρούδα ελπίδα συμβάλλει επίσης στην καθυστέρηση λήψης ευρωπαϊκών μέτρων.

Αυτό είναι το ρευστότατο περιβάλλον μέσα στο οποίο κινείται και η ελληνική κρίση. Παρά το ότι οι συνεταίροι μας θεωρούν πως η περίπτωσή μας είναι ένα ξεχωριστό πρόβλημα, εν τούτοις οσάκις υπήρξε διεθνής ανάκαμψη, ακολούθησε και η Ελλάδα. Σε αυτή την –αναμενόμενη– θετική συγκυρία δεν μπορούμε να λείπουμε ως οικονομία. Αυτή είναι η ατζέντα της χώρας για τους επόμενους μερικούς μήνες. Ξέρουμε πολύ καλά τι πρέπει να κάνουμε και επιβάλλεται να το πράξουμε χωρίς καθυστερήσεις.