Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
καλλιεργειται ελπιδα

ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΤΑΙ ΕΛΠΙΔΑ

Το πολιτικό σύστημα εξακολουθεί να υποτιμά τη νοημοσύνη των πολιτών! Λίγους μήνες πριν την προσφυγή στην κάλπη, αρχίζει να καλλιεργεί ένα κλίμα αισιοδοξίας ότι τα δύσκολα πέρασαν κι ότι έστω μετά τον πόνο, οι καλύτερες μέρες θα έρθουν και η ζωή θα γίνει όπως πρώτα. Ή περίπου…

Εν αρχή λοιπόν είναι το “κούρεμα” των χρεών στα νοικοκυριά. Σε μια εποχή που ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται, μια τέτοια φημολογία αναπτερώνει το ηθικό των δανειοληπτών που ασφυκτιούν υπό το βάρος των τόκων και των δανείων που δεν μπορούν πλέον να αποπληρώσουν. Κάθε ένας, είτε είναι καταναλωτής με ληξιπρόθεσμες οφειλές στην πιστωτική του κάρτα, είτε οικογενειάρχης με στεγαστικό, είτε επιχειρηματίας με επιχειρηματικά δάνεια, ακούει ευχάριστα την είδηση για περικοπή του 30% των χρεών.

Δεν σκέφτεται όμως πως κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει. Πρώτον, διότι ουδείς έχει να δώσει αυτά τα λεφτά. Αν υπολογιστεί πως το κούρεμα του 30% συνεπάγεται 30 δισ. για τις τράπεζες και 50 δισ. που αυτές θα χρειαστούν για να καλύψουν τις ανάγκες τους μετά το PSI αναρωτιέται κανείς ποιος ή ποιοι θα βάλουν 80 δισ. για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών; Οι μέτοχοι; Οι φορολογούμενοι και πάλι; Ή η Τρόικα;

Δεύτερο, διότι η αξιολόγηση των υφιστάμενων δανείων είναι μια διαδικασία ανέφικτη και κυρίως άδικη. Θα έμπαινε λοιπόν κανείς να διαγράψει χρέη επί δικαίων και αδίκων; Τρίτον, υπήρχε ποτέ περίπτωση η Τρόικα ή ΕΚΤ να επιτρέψουν κάτι τέτοιο; Και πως θα μπουν στη διαδικασία να το συζητήσουν ακόμα, όταν η Τράπεζα της Ελλάδας διαβεβαιώνει πως τέτοια συζήτηση δεν έχει γίνει καν. Και αλήθεια, ποιος θα τολμούσε να την κάνει όταν κάτι τέτοιο θα άνοιγε την όρεξη για διαγραφή χρεών σε όλους τους δανειολήπτες απανταχού της γης. Αλίμονο αν το τραπεζικό σύστημα επέτρεπε μια τέτοια συζήτηση. Κανείς δανειολήπτης δεν θα πλήρωνε τις υποχρεώσεις του και σε σύντομο χρόνο το σύστημα θα κατέρρεε.

Συνεπώς, το αντίθετο πρέπει να γίνει. Το τραπεζικό σύστημα έχει κάθε λόγο να στείλει το μήνυμα πως οι “ασυνεπείς” θα υφίστανται τις επιπτώσεις της “ασυνέπειας” τους με δήμευση περιουσιακών στοιχείων κοκ, ασχέτως αν προηγουμένως είχαν επιτραπεί διευκολύνσεις και ευνοϊκότερες ρυθμίσεις που ήδη γίνονται στην αγορά.

Άλλο όμως η μόχλευση και η επιμήκυνση δανείου και άλλο η διαγραφή του χρέους. Άλλωστε, μια έκθεση ήταν η “πέτρα του σκανδάλου” που πολιτικοί κύκλοι έσπευσαν να αξιοποιήσουν για να δώσουν φρούδες ελπίδες στους δανειολήπτες-ψηφοφόρους, ελπίζοντας πως για άλλη μια φορά θα τους κοροϊδέψουν με ψεύτικες υποσχέσεις…