Συνήθως λέμε ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ σε συγγενείς και φίλους αγαπημένους! Δεν παύει όμως να είναι μια ευχή. Γιατί η πραγματικότητα διαφέρει. Ειδικά για το χρόνο που φεύγει είναι μια πραγματικότητα σκληρή που σαν πυξίδα για την επόμενη που έρχεται, περιορίζει τις πιθανότητες εκπλήρωσης ευχών και επιθυμιών.

Και να ταν στο χέρι μας που “συν Αθηνά” θα έπρεπε να κινήσουμε, ίσως οι ελπίδες να ήταν περισσότερες. Αλλά ό,τι είδαμε να συμβαίνει τη χρονιά που πέρασε, επιτείνει την έμφυτη τάση των ανθρώπων (πόσο μάλλον των Ελλήνων) στην απαισιοδοξία. Και είδαμε πολλά.

Είδαμε πως η κρίση δεν ήταν ελληνική, αλλά παγκόσμια. Πως η “παγκοσμιοποίηση” της αγγλοσαξονικής εκδοχής του καπιταλισμού – που στον πυρήνα της έχει την αλόγιστη κατανάλωση, την υπερχρέωση και το “αόρατο” (διότι ανύπαρκτο) χέρι να ρυθμίζει τις Αγορές – κάνει πραγματικότητα τον εφιάλτη της ανισοκατανομής εισοδημάτων, της υποβάθμισης του περιβάλλοντος (Φουκουσίμα, “ακραία καιρικά φαινόμενα”…), της μείωσης της ρευστότητας, της ύφεσης, της ανεργίας, της λιτότητας χωρίς προοπτική ανάπτυξης.

Είδαμε πως οι νέοι οικονομικοί “γίγαντες” τύπου Κίνας, Βραζιλίας, Ινδίας έχουν μάλλον “πήλινα πόδια” και θα είναι οι επόμενες “φούσκες” που θα σκάσουν με πάταγο. Είδαμε την Ευρώπη σε σύγχυση, με τους ηγέτες της να αναγνωρίζουν τη γενικευμένη ευρωπαϊκή ύφεση, να αδυνατούν (σε οκτώ Συνόδους Κορυφής) να δώσουν πειστικές λύσεις, να χάνουν (κάποιοι απ” αυτούς) την εξουσία με ή χωρίς εκλογές…, να αποδέχονται την παράλυση των ευρωπαϊκών θεσμών και την επιστροφή στους εθνικούς εγωισμούς των “μεγάλων” της ΕΕ (Γερμανία, Γαλλία, Βρετανία)

Είδαμε πως οι “αγανακτισμένοι” πέρασαν τον Ατλαντικό κι έγιναν κίνημα κατάληψης της Wall Street, θέλοντας να δείξουν και να πείσουν πως είναι πια το 99% απέναντι στο 1%. Πως ο “εχθρός” δεν είναι εθνικός, αλλά ταξικός. Είδαμε “αγανακτισμένους” στον Αραβικό Κόσμο να εξεγείρονται, αλλά την “αραβική άνοιξη” να εκφυλίζεται. Και αντί για δημοκρατία να προκύπτει ξεκαθάρισμα λογαριασμών – οι “δικτάτορες” και “δυνάστες” να πέφτουν, αλλά οι θεσμοί που δημιούργησαν να παραμένουν και να διαιωνίζονται από “δικτάτορες” και “δυνάστες” νέας κοπής και …επιλογής

Είδαμε την Ελλάδα να καταρρέει! Την “μαύρη οικονομία” αντί να καταπολεμείται να αυξάνεται. Το νωθρό και δυσλειτουργικό κράτος να παραλύει, διατηρώντας ακέραια τα γραφειοκρατικά εμπόδια στο επιχειρείν, το ήδη στρεβλό και άδικο κοινωνικό κράτος να εξαφανίζεται σε μια στιγμή που η οικονομική κρίση μετατρέπει σε ανθρωπιστική.

Συνήθως λέμε ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ. Είναι μια ευχή. Και ως τέτοια θέλουμε να πιστεύουμε πως θα εκπληρωθεί. Έτσι συμβαίνει με τις ευχές…

Previous articleΜΙΑ ΛΑΒΩΜΕΝΗ ΧΩΡΑ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΑ ΤΟ 2011
Next articleΥΠΕΡΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΡΑΓΙΑΔΕΣ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφούσε στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal. Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, έχοντας ιδρύσει την Apertus Alveo Communications...

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.