Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
και μια ευκαιρια αποκλειστικα στο χερι των ελληνων

ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

“Το μεν πνεύμα πρόθυμο, η δε σάρκα αδύναμη”. Όπερ και παραφρασμένο στη νεοελληνική πραγματικότητα, το πνεύμα των πολιτών είναι πρόθυμο στην ιδέα των μεταρρυθμίσεων, πλην όμως η …σάρκα του ελληνικού κράτους, δηλαδή η Δημόσια Διοίκηση είναι αδύναμη να την εφαρμόσει…

Το συμπέρασμα δεν είναι καινούργιο. Είναι γνωστές διαχρονικά οι ανεπάρκειες του δημόσιο τομέα. Πλέον, ήρθε και η έκθεση του ΟΟΣΑ να το επιβεβαιώσει. Μια εκ των συγγραφέων της έκθεσης ομολογεί, ό,τι έχουμε επισημάνει πολλές φορές από τούτη εδώ τη στήλη, πως δηλαδή “ο μηχανισμός της κυβέρνησης της Ελλάδας δεν έχει ούτε την ικανότητα, ούτε τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει μεγάλες μεταρρυθμίσεις”.

Θα συμπληρώναμε πως δεν έχει την ικανότητα και δυνατότητα να πραγματοποιήσει ούτε τα στοιχειώδη. Να διευκολύνει – όχι να παρακινήσει ή επιδοτήσει … – ένα μικρομεσαίο επιχειρηματία σήμερα να επενδύσει (ναι υπάρχουν και θαρραλέοι ετούτη την περίοδο της κρίσης) σε μια νέα δουλειά, να ανοίξει ένα μαγαζί λιανικής, την ώρα που το ένα μετά το άλλο βάζουν λουκέτο. Η γραφειοκρατία παραμένει απίστευτη. Κι εμποδίζει όχι μόνο την εφαρμογή των απαραίτητων μεταρρυθμίσεων, αλλά κι αυτή καθαυτή την ομαλή λειτουργία της αγοράς.

Πίσω στην έκθεση και πάλι εντοπίζεται η “πηγή του κακού”. Το πελατειακό κράτος και ο μεγάλος όγκος νόμων και ρυθμίσεων που διέπουν τις λειτουργίες των υπουργείων. 17.000 τέτοιου νόμους και διατάγματα εντόπισαν οι συγγραφείς της έκθεσης!, μαζί με πολλά άλλα ακόμα, όπως η ανικανότητα ιεράρχησης προτεραιοτήτων, η έλλειψη συντονισμού εντός και μεταξύ των υπουργείων, η έλλειψη επόπτευσης και διατήρησης αρχείων, κοκ…

Είναι όλα αυτά δηλαδή που ρίχνουν χαμηλά το δείκτη παραγωγικότητας στο 76,3 έναντι του 124,7 στη Γερμανία, όπως σημειώνει έρευνα της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Βρετανίας και δημοσιεύει ο Guardian και που εξαναγκάζουν τους Έλληνες να δουλεύουν (χωρίς αντίκρισμα) τις περισσότερες ώρες (43,7) από όλους τους υπόλοιπους Ευρωπαίους (35,6 ώρες εργάζονται οι Γερμανοί).

Ωστόσο, οι παραπάνω ειδήσεις με τις απογοητευτικές επισημάνσεις κομίζουν ένα τόνο αισιοδοξίας. Όχι μόνον επειδή αποδεικνύουν, σε πείσμα των Ευρωπαίων που κατηγορούν για “τεμπελιά” τους Έλληνες, ότι δεν είναι αυτοί που ευθύνονται για την κρίση χρέους της Ευρωζώνης (αλοίμονο!), αλλά επειδή δημιουργούν την ελπίδα πως το ενδεχόμενο μιας μαζικής διοικητικής αναδιάρθρωσης θα πρόσφερε μια ανάσα στη χώρα και μια ευκαιρία στην ελληνική οικονομία να ανασυνταχθεί.

Θα πάει χαμένη κι αυτή η ευκαιρία; Αν η απάντηση είναι θετική, τότε για αυτό δεν θα ευθύνεται κανείς άλλος, παρά μόνον όσοι εργάζονται και κατοικούν σε αυτόν τον τόπο.