Για άλλη μια φορά ακούστηκε από Έλληνα πρωθυπουργό φράσεις όπως: “όλα στο φως”, “να λάμψει η αλήθεια”, “το μαχαίρι να φτάσει στο κόκαλο”.

Για άλλη μια φορά έγινε πρόταση για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής που θα εξετάσει το ενδεχόμενο εμπλοκής πολιτικών προσώπων σε μια περίεργη υπόθεση με οσμή “σκανδάλου”.

Πρόκειται για τον Γιώργο Παπανδρέου αυτή τη φορά που αντέδρασε με αφορμή το πρόσφατο αίτημα του οικονομικού εισαγγελέα Γρηγόρη Πεπόνη να διαβιβαστεί στη Βουλή η δικογραφία για το έλλειμμα που παρουσίασε η ΕΛΣΤΑΤ, όπως υπαγορεύουν το Σύνταγμα και ο νόμος περί Ευθύνης Υπουργών.

Η αντίδραση του πρώην Πρωθυπουργού έρχεται να προστεθεί σε μια σωρεία ανάλογων αντιδράσεων προηγούμενων πρωθυπουργών, των οποίων το όνομα ενεπλάκη με τον α ή τον β τρόπο σε υποθέσεις όπως η Siemens, το Βατοπέδι, τα γερμανικά υποβρύχια, οι υποκλοπές της Vodafone, το Δομημένο Ομόλογο της JP Morgan, τα μεταλλεία Κασσάνδρας κοκ. Σε όλες τις υποθέσεις υπήρχαν ενδείξεις (και ορισμένες αποδείξεις…) πως πολιτικά πρόσωπα συγκάλυπταν έκνομες πράξεις ευνοουμένων και “ημετέρων” της εκάστοτε εξουσίας, παρεμβαίνοντας στο έργο της Δικαιοσύνης και παρεμποδίζοντας την απόδοση ευθυνών.

Αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας ήταν και παραμένει να καλλιεργηθεί στην κοινωνία μία κουλτούρα ανομίας και ατιμωρησίας, όπου οι πολιτικοί εξαιρούσαν τους εαυτούς τους από τις συνέπειες του νόμου και χρησιμοποιούσαν την επιρροή τους για να χειραγωγούν τη Δικαιοσύνη, την ίδια στιγμή που διακήρυτταν προσχηματικά την ανεξαρτησία της. Για να τους εκθέσει εν συνεχεία η Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδας σημειώνοντας πως “η προσπάθεια ορισμένων πολιτικών να τοποθετήσουν τη Δικαιοσύνη στο κέντρο μιας πολιτικής διελκυστίνδας δεικνύει ότι στην πραγματικότητα δεν επιθυμούν ανεξάρτητη Δικαιοσύνη”.

Πράγματι, η πολιτική τάξη χρησιμοποιεί προσχηματικά τη Δικαιοσύνη για να συγκαλύπτει κι ουδόλως να αποκαλύπτει υποθέσεις που αφήνουν σκιές και υποψίες στο Δημόσιο βίο. Πόσο μάλλον που όπως όλες οι προηγούμενες υποθέσεις, έτσι κι αυτή της ΕΛΣΤΑΤ έχουν άμεσο αντίκτυπο στην κοινωνία, καθώς ήταν το αυξημένο έλλειμμα που οδήγησε τη χώρα στην αγκαλιά του ΔΝΤ και των Μνημονίων. Και αν όπως καταγγέλλεται υπάρχει δόλος και ιδιοτέλεια στην υπόθεση, είναι πάρα πολύ σοβαρή υπόθεση για να μείνει αδιερεύνητη.

Είναι πλέον καιρός να τερματιστεί αυτή η ιδιότυπη ομηρεία της Δικαιοσύνης, να σπάσει ο φαύλος κύκλος της ανομίας και της ατιμωρησίας, να σταματήσει η απαξίωση των θεσμών και να εμπεδωθεί στην κοινωνία το αίσθημα του Δικαίου. Είναι το μόνο που στην παρούσα κρίσιμη συγκυρία μπορεί να εξασφαλίσει την κοινωνική συνοχή και να αποτρέψει την κοινωνική έκρηξη που ολοένα και περισσότεροι προβλέπουν και προεξοφλούν.

Previous articleΠΟΙΑ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ;
Next articleΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΕ ΟΜΗΡΙΑ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφούσε στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal. Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, έχοντας ιδρύσει την Apertus Alveo Communications...

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.