Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ

Ο Γιώργος είναι δημοσιογράφος.
Ήταν λίγο πριν από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 όταν είδα για πρώτη φορά το φως αυτού του κόσμου στην Αθήνα.
Από τότε είχα άλλοτε την τύχη, άλλοτε την … ατυχία, αλλά και κάποιες φορές την τιμή να συναντηθώ με πολλούς ανθρώπους. Με προσωπικότητες γνωστές και άγνωστες στο ευρύ κοινό, που καθεμιά της άφησε το δικό της αποτύπωμα στη ζωή μου.
Η πορεία μου στο χρόνο συνεχίζεται, «συλλέγοντας» διαρκώς τέτοια Αποτυπώματα.
Αναμφισβήτητα, κορυφαία εμπειρία που σημαδεύει βαθύτατα τούτη την πορεία, υπήρξε η «συνάντησή» μου με την λαμπερή Κυρία που ακούει στο όνομα Δημοσιογραφία!
Ήταν στα μέσα της δεκαετίας του ’80 όταν, υλοποιώντας ένα έντονο εφηβικό όνειρο, επέλεξα να τη σπουδάσω στο εξαιρετικό από κάθε άποψη «Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας». Έκτοτε, η συχνά δύσκολη ή και επώδυνη όμως σε κάθε περίπτωση μεθυστικά υπέροχη διαδρομή στο χώρο, με βρήκε κυρίως στην έντυπη Δημοσιογραφία, αρχικά ως εκπαιδευόμενο – βοηθό αθλητικού συντάκτη στην «ΑΥΓΗ». Μετά και αφού μεσολάβησε μία σύντομη εργασιακή παρένθεση στον ιδιωτικό τομέα και σε μία Τράπεζα, άνοιξε για τα καλά η μεγάλη περιπέτεια: Στον «Δημοκρατικό ΛΟΓΟ», ακολούθως στη «ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΗ», σε συνδρομητικά περιοδικά, την εβδομαδιαία εφημερίδα «Έξυπνο ΧΡΗΜΑ», στο περιοδικό «Army Magazine», και τα τελευταία σχεδόν 15 χρόνια συνεχώς στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». Εδώ και τρία χρόνια καλύπτω το Κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ, ομολογώντας με την ευκαιρία ότι το πιο ενδιαφέρον και συναρπαστικό απ’ όλα είναι το Διπλωματικό.
Η προφανής (μάλλον μη συνειδητή, πλην όμως εμφανής…) προτίμησή μου στα έντυπα Μέσα, δεν αποτέλεσε αιτία άρνησης εμπειριών στα ηλεκτρονικά αδερφάκια τους, όταν ευκαιρίες παρουσιάστηκαν. Με πολιτικό ρεπορτάζ ή εκπομπές ειδησεογραφικές, στο χώρο της TV ήταν στα «άγουρα» χρόνια της ελληνικής τηλεόρασης, στο «Κανάλι 29», και ραδιοφωνικά στο παλαιό «Ράδιο Αθήνα», και αργότερα στον «Πλάνετ».
Μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών / ΕΣΗΕΑ, (άρα) και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων / I.F.J.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ
η χαμενη τιμη τησ βουλησ

Η ΧΑΜΕΝΗ ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ

Οι συνεδριάσεις της κοινοβουλευτικής επιτροπής για την επεξεργασία συγκεκριμένου νομοσχεδίου φθάνουν στο τέλος τους. Ο υπουργός ζητεί τον λόγο και καταθέτει τρεις πυκνογραφημένες σελίδες, γεμάτες από «τροποποιήσεις» επί των διατάξεων που επί ώρες… αναλύονταν στη συγκεκριμένη επιτροπή.

Μία εξ αυτών; «Αρθρο 18 παράγραφος 3: Ορίζεται ως 3 α) και προστίθεται νέα περίπτωση β) ως εξής: Η περίπτωση γ) της παραγράφου 1 του άρθρου 22 του Κώδικα «Χ» ν. «Ζ», ΦΕΚ Ω Α΄ καταργείται, για πράξεις που πραγματοποιούνται από 1ης Σεπτεμβρίου 2011» (σ. σ. όπου «Χ» και «Ζ» κάποιοι αριθμοί)!

Σε άλλη επιτροπή, βουλευτής -εισηγητής, μάλιστα, εκ μέρους της πλειοψηφίας- διατύπωνε το ερώτημα: «Εν πάση περιπτώσει, μπορείτε να μου πείτε εάν υπάρχει τροπολογία που να αφορά το… (αναφέρει ένα επί μέρους ζήτημα) και πού; Κάποιος να μας πει αν υπάρχει». Για να του απαντήσει ο παριστάμενος υπουργός: «Θα το ελέγξω. Δεν είμαι τώρα σε θέση τεχνικά να το ελέγξω»…

Δυστυχώς είναι ο κανόνας: Οι βουλευτές δεν γνωρίζουν τι καλούνται κάθε φορά να ψηφίσουν, τι προβλέπουν αυτά που ως νόμοι του κράτους καθορίζουν τη ζωή μας.

Το πράγμα γίνεται εξοργιστικά θλιβερό, αν συνυπολογίσει κανείς και μια άλλη εξόχως αρνητική διάσταση: Πρόκειται για τη μόνιμου χαρακτήρα απουσία μεγάλου αριθμού μελών του Κοινοβουλίου από τις συνεδριάσεις. «Εχουμε μείνει εδώ μέσα τρεις και ο κ. υπουργός», έλεγε με παράπονο βουλευτής σε μία εξ αυτών. Και κυριολεκτούσε: Στην αίθουσα είχαν μείνει μόνο τρεις, από τους 51 βουλευτές – μέλη της κοινοβουλευτικής επιτροπής.

Το τραγικό της ιστορίας είναι πως απόντες είναι πολλοί και σε εξαιρετικά σημαντικές για την ανθρώπινη τιμή περιπτώσεις, όπως είναι η συζήτηση επί θεμάτων που αφορούν παραπομπή στη Δικαιοσύνη ενός συναδέλφου τους.

Πρόσφατα, σε ειδική συνεδρίαση για την υπόθεση Siemens, στην αίθουσα της Ολομέλειας βρίσκονταν όχι περισσότεροι από 15 εκ των 300, με την κ. Ντόρα Μπακογιάννη να καυτηριάζει το γεγονός, κάνοντας λόγο για τη χαμένη «τιμή του πολιτικού κόσμου της χώρας».

Το άρθρο του Γ. Μπουρδάρα δημοσιεύεται στη «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ».