Ο Βασίλειος Παπαδάκης με αφορμή την μεταγωγή του Δημήτρη Κουφοντίνα στις αγροτικές φυλακές του Βόλου μιλά για την υλική κουλτούρα της Αριστεράς. Και σημειώνει ότι η ηρωποίηση του τρομοκράτη στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας, δεν βρίσκει απήχηση.


Οι αριστεροί της υλικής κουλτούρας (material culture), με επικεφαλής τον παπαφούρια = (απροσέκτως βιαστικός) πρωθυπουργό, συν τους αντι-πολιτικούς υπουργούς απεφάσισαν εν κρυπτώ και παραβύστω την μεταστέγαση του, συγγενούς εκ κηδεστίας, ψυχωτικού ανθρωποφθόρου της «17 Ν», (11 φορές ισόβια και 25 χρόνια κάθειρξη), στις αγροτικές φυλακές Βόλου (λημέρι).

Ο «φαρμακοχέρις» με σταλινικό D.N.A., ενστερνίστηκε  κατά γράμμα τη ρετσέτα του αποδεκατιστή Ιωσήφ Στάλιν (1879 – 1953). Κατ’ εντολή του, στις αρχές του 1940, εσφαγιάσθησαν 22.000 Πολωνοί, εκ των οποίων 8.000 αξιωματικοί αιχμάλωτοι πολέμου, στο δάσος Κατύν και στις φυλακές Καλίνιν και Χάρκοβο της Σοβιετικής Ενώσεως. Οι υπόλοιποι 14.000 ήσαν εργοστασιάρχες, μεγαλογαιοκτήμονες, ιερείς, διανοούμενοι, αστυνομικοί και αξιωματούχοι.

Ακολούθησε η μεταγωγή στις φυλακές Χαλκίδος, του έτερου συντρόφου, καταδικασθέντος σε έξι φορές ισόβια και 25 χρόνια κάθειρξη για έξι δολοφονίες, εκρήξεις, ληστείες και  συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση.

Ένας ήταν από παλαιόθεν ο στόχος των Αριστεροκομμουνιστών – τρομοκρατών. Ο αφανισμός της ανωτέρας και μεσαίας τάξεως. Οι διάφοροι «ψυχιατρικοποιημένοι» και  «αποπαθολογικοποιημένοι», γλωσσήματα της αριστερής παρανόησης, μεταξύ των οποίων η σύζυγος, ο υιός και διάφοροι άεργοι παρατρεχάμενοι,  έσπευσαν να ασπασθούν και να εναγκαλισθούν τον ψυχρό και αμετανόητο εγκληματία. 

Ηρωποίηση χωρίς απήχηση

Η προσπάθεια ηρωποιήσεως του εν λόγω τρομοκράτη δεν έχει απήχηση στο κορμό της ελληνικής κοινωνίας. Εν συντομία και κατά χρονολογική σειρά τα θύματα της «17 Ν»

Ο Ρίτσαρντ Γουέλς, Σταθμάρχης της CIA (23.12.1975)

Ο Ευάγγελος Μάλλιος, απότακτος αστυνομικός (14.12.1976)

Ο Αστυνόμος Παντελής Πέτρου και ο αστυφύλακας οδηγός του,   Σωτήρης Σταμούλης (16.01.1980)

Ο Τζορτζ Τσάντες (αμερικανός διπλωμάτης)

Ο οδηγός του Νίκος Βελούτσος (15.11.1983)

Ο αστυφύλακας Χρήστος Μάτης (24.12.1984)

Ο εκδότης της «Απογευματινής» Νίκος Μομφερράτος και ο οδηγός του Σ. Ρουσέτης (21.2.1985)

Ο αρχιφύλακας Νίκος Γεωργακόπουλος (26.11.1985)

Ο βιομήχανος Δημήτρης Αγγελόπουλος, πρόεδρος της Χαλυβουργικής  (8.4.1986)

Ο βιομήχανος Αλέξανδρος Αθανασιάδης-Μποδοσάκης, Διευθύνων Σύμβουλος της ΑΕΧΠΛ (1.5.1988)

Ο ναυτικός ακόλουθος των ΗΠΑ Γουίλιαμ Νορντίν , πλοίαρχος του Αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού (28.6.1988)

Ο εισαγγελέας Κώστας Ανδρουλιδάκης (10.1.1989)

Ο δημοσιογράφος και βουλευτή της Ν.Δ., σύζυγος της Ντόρας Μητσοτάκη Παύλος Μπακογιάννης (26.9.1989)

Ο Αμερικανός λοχίας της πολεμικής αεροπορίας Ρόναλντ Στιούαρτ (12.5.1991)

Ο αστυφύλακας Γιάννης Βαρής (02.11.1991)

Ο Τούρκος διπλωμάτης, ακόλουθος τύπου της Τουρκικής πρεσβείας, Γιοργκού Τσετίν (7.10.1992)

Ο εικοσάχρονος φοιτητής Θάνος Αξαρλιάν, στην απόπειρα κατά του υπουργού οικονομικών Γιάννη Παλαιογρασσά (14.7.1992)

Ο διοικητής της Εθνικής Τράπεζας Μιχάλης Βρανόπουλος (24.1.1994)

Ο Τούρκος διπλωμάτης, σύμβουλος της Τουρκικής Πρεσβείας Ομέρ Σιπαχίογλου (4.7.1994)

Ο εφοπλιστής Κώστας Περατικός (28.5.1997)

Ο Βρετανός στρατιωτικός ακόλουθος Στίβεν Σόντερς (8.6.2000) Πρόκειται για το τελευταίο γνωστό «κτύπημα» της οργάνωσης πριν την εξάρθρωση της.

Η υλική κουλτούρα της Αριστεράς

Ουδόλως ξαφνιάζει το γεγονός ότι στον κατάλογο των δολοφονηθέντων δεν αναφέρεται ούτε ένα άτομο με αριστερόφρονες πεποιθήσεις.

Οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι στην Ελλάδα οι τρείς «ισμοί» αριστερισμός – κομμουνισμός και «τερρορισμός» έχουν αμφιμήτρια συγγένεια. 

Η τρομοκρατία δεν αντιμετωπίζεται με πολύωρα φληναφήματα, επανευρέσεις ειδημόνων, ούτε με όρους ψυχολογίας, κοινωνιολογίας  ή χαριστικές διατάξεις. Η αποτυχία της Ε.Ε. να πατάξει την τρομοκρατία αποτελεί θέμα υψίστης κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής σημασίας.

Οι τρομοκρατικές οργανώσεις σε παγκόσμια κλίμακα έχουν την σιωπηλή υποστήριξη κυβερνήσεων και ισχυρών οικονομικών κέντρων προς όφελος και των δύο πλευρών «Do ut Des». Ο σύγχρονος οικονομικός πόλεμος και η τρομοκρατία είναι αναπόφευκτα γεγονότα όπως είναι ο πόλεμος πάντων κατά πάντων «bellum omnium contra omnes» φυσικός Νόμος.

Μήπως ο αντιτρομοκρατικός Νόμος θα πρέπει να γίνει υπεράγαν αυστηρός (Ιαβέρειος) για να είναι αποτελεσματικός; Χωρίς ισονομία, η δημοκρατία δεν μπορεί να επιζήσει.

Previous articleΟ Τραμπ απομόνωσε τον Ερντογάν
Next articleΣτην Αμερική υπάρχει μια δεύτερη Ελλάδα
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ
Ο Βασίλειος Παπαδάκης ξεκίνηση τη δημοσιογραφική του πορεία το 1962, στο συγκρότημα των αδελφών Αθαν. και Διον. Μπότση, «Ακρόπολις» «Απογευματινή, «Χρήμα», «Πρώτο», με διακοπή δύο ετών λόγω στρατιωτικής θητείας, έφεδρος ανθυπολοχαγός πεζικού. Με τη παύση λειτουργίας των ως άνω εντύπων συνεργάστηκε με τα περιοδικά «Οικονομικός Ταχυδρόμος» επί κ. Γιάννη Μαρίνου, «Διεθνής Επιθεώρηση» και «Εποπτεία», με το σημερινό αρθρογράφο της Εστίας, Αθανάσιο Παπανδρόπουλο. Είναι συνεργάτης της εφημερίδος ΕΣΤΙΑ από το 2010 έως σήμερα.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.