Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017
ΛΟΥΚΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ

ΛΟΥΚΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ

Δικηγόρος
Ο Λουκάς Αποστολίδης είναι δικηγόρος. Επί σειρά ετών υπήρξε βουλευτής, εκλεγμένος με το ΠΑΣΟΚ. Θήτευσε ως Αντιπρόεδρος της Βουλής κι ως υφυπουργός Άμυνας.
ΛΟΥΚΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ
η συνοδοσ «το κουρεμα» και το μεγαλο ρηγμασ

Η ΣΥΝΟΔΟΣ «ΤΟ ΚΟΥΡΕΜΑ» ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΡΗΓΜΑΣ

Οι αποφάσεις της Συνόδου και το «κούρεμα» του δανείου, δημιούργησαν ανάμικτα συναισθήματα και αντιδράσεις στη χώρα μας. Από τη μια πανηγύρια και ελπίδες και από την άλλη έντονες αντιδράσεις και επιφυλάξεις.

Χαμογελά ή προσδοκά κανείς το καλύτερο όταν ξεφορτώνεται έστω και ένα μέρος από το δυσβάστακτο βάρος που κουβαλάει στην πλάτη του και τον γονατίζει.

Είναι λογικό για τον ίδιο λόγο ένα έθνος να ελπίζει στο καλύτερο όταν «ελαφρύνεται» έστω για λίγο από τη σεισάχθεια του δημόσιου χρέους.
Το «κούρεμα» ή αλλιώς «ελάφρυνση» του 50% του δημόσιου χρέους βρίσκεται στο μικροσκόπιο των κομμάτων, των οικονομολόγων και των ΜΜΕ.

Η κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει τους βουλευτές. Η αντιπολίτευση ζητάει εκλογές. Η κοινωνία οργισμένη βρίσκεται σε συνεχή σύγκρουση με την κυβέρνηση για τα πρωτοφανή μέτρα της «έννομης» κατάστασης των Μνημονίων.

Ο απόηχος της Συνόδου και οι δηλώσεις των ευρωπαίων ηγετών μας σφίγγουν στο λαιμό και την ώρα που μας «σώνουν» μας πληγώνουν.
«Κουρέψαμε το χρέος για να αποφύγουμε το ελληνικό δράμα», και το ρεφρέν: Η Ελλάδα κακώς μπήκε στην Ευρωζώνη, δηλώνει ο κ. Σαρκοζί:
Χρειαζόσαστε «αυστηρή επιτροπεία» δηλώνει η Μέρκελ και ζητά αλλαγή των συνθηκών. Δηλαδή σε περίπτωση που και αυτό το σχέδιο αποτύχει, μας δείχνουν το δρόμο της εξόδου από το ευρώ.

Υπάρχουν βέβαια και κάποια ψιλά γράμματα που συνήθως κάνουν πολύ μεγάλη ζημιά στην εικόνα της χώρας. Σου κολλάνε τη «ρετσινιά», ότι έχουμε μεγάλο έλλειμμα πολιτικής ηγεσίας και ανθρώπινων δυνάμεων. Εκφράζουν την ικανοποίησή τους για Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ιταλία, Ισπανία- που τα κατάφεραν ενώ η Ελλάδα και πάλι απέτυχε. Γι αυτό κρίνουν σκόπιμο: « 4…Επικροτούμε την απόφαση της Επιτροπής να συστήσει ειδική ομάδα…»Αυτά λέει η έκθεση της Συνόδου.

Αλλά μέρες κι αυτές: Γερμανοί, Άγγλοι, Γάλλοι, Αμερικάνοι κ.α., όλοι στην “task force” , ελεγκτές κ.α. καλεσμένοι της κυβέρνησης για να μας ανοίξουν τα μάτια. Εδώ φαίνεται πως αρμόζει το λαϊκό άσμα, είμαστε δυο , είμαστε τρεις, να γίνουμε χίλιοι δεκατρείς…Σε αναμονή των 100 παιδονόμων τεχνοκρατών που βρίσκονται στο δρόμο. Δηλαδή είμαστε τόσο ανίκανοι ως επιστημονικό δυναμικό, ως τεχνοκράτες, ως διαχειριστές των οικονομικών μας και χρειαζόμαστε «επιτρόπους και ελεγκτές»;

Αναρωτιέμαι ποιο μέλλον μπορεί να ‘χει μια χώρα όταν οι εταίροι της ευρωζώνης εκτιμούν ότι η πολιτική μας ηγεσία δεν τα καταφέρνει να διαχειρίζεται τις δημόσιες υποθέσεις; Ποιο μέλλον επιφυλάσσεται σε μια χώρα όταν κρίνεται ως ανεπαρκές το ανθρώπινο δυναμικό του δημοσίου στο να διαχειριστεί τις κοινές υποθέσεις;

Για τη σημερινή κατάσταση και τις αποφάσεις της Συνόδου σε μια πρώτη ανάγνωση ο καθένας μας θα μπορούσε να ισχυριστεί:
Καλό το «κούρεμα» του χρέους δίνει ανάσα, χαλαρώνει τη θηλιά των δανειστών γύρω από το λαιμό του έθνους και των πολιτών. Αλλά υπάρχουν πολλά άλλα:

Α. Υπάρχει μπροστά μας το μεγάλο ρήγμα. Το ανενεργό, περιθωριοποιημένο εργατικό δυναμικό αυτής της χώρας που πλησιάζει το εκατομμύριο. Είναι οι χιλιάδες, εκατοντάδες ΜΜΕ και οι ελευθεροεπαγγελματίες που βρίσκονται κυριολεκτικά στο χείλος του γκρεμού.

Β. Υπάρχει το μεγάλο ρήγμα αναξιοπιστίας μεταξύ της κοινωνίας και της πολιτικής ηγεσίας που συνεχώς διευρύνεται με ανεξέλεγκτες κοινωνικές συμπεριφορές και συγκρούσεις κράτους – πολιτών και διαφόρων άλλων επαγγελματικών τάξεων. Ακόμη και οι εθνικές γιορτές γίνονται πεδίο μάχης.

Γ. Υπάρχει μπροστά μας το τεράστιο έλλειμμα, εθνικής, πολιτικής  και κοινωνικής συνεννόησης , αφού εκ των πραγμάτων δεν φαίνεται να συζητιέται ένα εθνικό αναπτυξιακό(κοινωνικό – οικονομικό) σχέδιο που θα βγάλει τη χώρα από την ταπείνωση, την εξάρτηση και θα την οδηγήσει σε μια νέα πορεία ανάπτυξης και ευημερίας.

Αυτά τα μεγάλα ρήγματα και τα ελλείμματα αν δεν γεφυρωθούν, αν δεν αντιμετωπιστούν, καμιά κυβέρνηση δεν μπορεί να οδηγήσει τη χώρα σε έξοδο από την κρίση και στην ανόρθωση του κύρους και της προοπτικής.

Έλεγε ένας μεγάλος Ιταλός στοχαστής και πολιτικός ο κ. Μπερλίνγκουερ:

«Ακόμη και αν έχεις το 50% της κοινωνίας  μαζί σου, όταν το άλλο 50% σε αντιπαλεύει δεν μπορείς να κτίσεις με ασφάλεια το μέλλον μιας χώρας».