Ο Κώστας Χριστίδης σημειώνει ότι μαζί με τις προτροπές για θάψιμο στοιχείων που στελέχη της πρώτη φορά Αριστερά έδιναν, εκείνο που τελικά θάφτηκε ήταν το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς.


Τα κρούσματα του ηθικού μειονεκτήματος της “πρώτη φορά Αριστεράς” αποκαλύπτονται με εντυπωσιακό ρυθμό στο τελευταίο διάστημα. Η υπόθεση του πρώην αναπληρωτή υπουργού Δικαιοσύνης, κατά του οποίου η Βουλή άσκησε δίωξη για οκτώ αδικήματα, ήταν γνωστή από αρκετού χρόνου.

Ο άνθρωπος που έξω από το Μέγαρο Μαξίμου είχε χαρακτηρίσει την υπόθεση Novartis ως το μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως του ελληνικού κράτους κατηγορεί την πλειοψηφία της Βουλής για “προειλημμένη απόφαση”…

Σχετικά με την ίδια υπόθεση, ο επί ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ υπουργός Διαστημικής Πολιτικής και δεξί χέρι του προηγούμενου πρωθυπουργού δήλωσε ότι θα καλέσει την “τύπισσα” (την αρμόδια Εισαγγελέα Διαφθοράς) και θα της πει “ξέρεις, κορίτσι μου, τι πας να κάνεις;”.

Ο ίδιος υπήρξε πρωταγωνιστής στον περιβόητο διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες, αποκρουστικές λεπτομέρειες του οποίου αποκάλυψε προσφάτως ο ευνοούμενος εργολάβος επί Σύριζα, ο οποίος κατά δήλωσή του κατέβαλε τελικά το εισπραχθέν από Λιβανέζους επιχειρηματίες ποσόν των τριών εκατομμυρίων ευρώ για την έκδοση κομματικού εντύπου. Ο διαγωνισμός, στον οποίο άλλος μετασχών (ο εκ Ρωσίας ολιγάρχης) ενήργησε ως “λαγός”, κατέπεσε λόγω αντισυνταγματικότητας

Μπροστά στις περιπτώσεις αυτές, που δημιούργησαν σοβαρούς κινδύνους για το δημοκρατικό μας πολίτευμα, η περίπτωση του ευρωβουλευτή του Σύριζα που ανεδείχθη άρχοντας του real estate, σε πλήρη αντίθεση με το αντικαπιταλιστικό αξιακό του σύστημα, συνιστά απλό πταίσμα.

Όλους, πάντως, ξεπέρασε σε κυνισμό ο πρώην αρχηγός του πυροσβεστικού σώματος, ο οποίος, σύμφωνα με τα αποκαλυφθέντα ηχητικά ντοκουμέντα, προσπάθησε να εκφοβίσει τον ορισθέντα πραγματογνώμονα για την πυρκαγιά στο Μάτι, απειλώντας τον με εκφράσεις, όπως “Πού πας, ρε; Εάν γράψεις για ευθύνες των ανωτέρων σου, όλοι θα μαζευτούμε και θα σε σκίσουμε!” και στη συνέχεια διεκτραγωδεί τι θα πάθουν “τα καπούλια” του και το “κ … ακι” του από το Δασαρχείο, την περιφερειάρχη και τους δικηγόρους των ανωτέρων του. Προσωπικά μου θύμισε σχετικό κεφάλαιο από το σύγγραμμα της  Εγκληματολογίας, στο οποίο ο καθηγητής Κωνσταντίνος Γαρδίκας ανέλυε “το χυδαίον γλωσσικόν ιδίωμα” των παρανόμων και την σχέση μεταξύ ύφους και ήθους.

Η πρώτη φορά Αριστερά τελικά έθαψε το ηθικό πλεονέκτημα της

Ο ίδιος τέως αρχηγός συμβουλεύει με πατρικό ύφος “Κοίτα ποιά (στοιχεία στην Εισαγγελία) έχουν, ποιά δεν έχουν … και θαψ’ τα. Με ηρεμία, δεν χρειάζεται πανικός”.

Προσθέτει, πάντως: “Η υπουργός αυτό μου είπε: κάλεσέ τον και πες του να μη γράψει για ευθύνες ανωτέρων…” Η δε τέως υπουργός προχώρησε σε μήνυση κατά της εφημερίδας που δημοσίευσε την καταγγελία, όχι όμως κατά του καταγγείλαντος. Περαιτέρω, ο ίδιος αναφέρει ότι “έτσι γίνονται τα παιχνίδια (μεταξύ ανώτατων στελεχών του πυροσβεστικού σώματος) για να καθαρίσει ο ένας τον άλλο”.

Πραγματικά αισθάνεται κανείς ναυτία προ της απουσίας κάθε αναστολής. Είναι γνωστό ότι η εξουσία διαφθείρει αλλά εν προκειμένω η διαφθορά εξουσιάζει!

Προσωπικά δεν δέχομαι ότι πάντα έτσι παίζεται το παιχνίδι. Η σημερινή κυβέρνηση π.χ. διέγραψε κομματικά στελέχη ή απάλλαξε από τα καθήκοντά τους αξιωματούχους λόγω απαράδεκτων δηλώσεών τους, με πιο πρόσφατο παράδειγμα αυτό του καθηγητή που προέβη σε απροκάλυπτα ρατσιστική δήλωση. Στο βαθύ κράτος, πάντως, υφίσταται έντονος και διαρκής κίνδυνος παράνομων παιχνιδιών. Γι’ αυτό και πρέπει να υπάρχουν κατάλληλες θεσμικές ρυθμίσεις και όσο το δυνατόν πιο αξιοκρατικές επιλογές.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.