Ο Λευτέρης Κουσούλης θεωρεί ότι μετά τα όσα συνέβησαν τις τελευταίες μέρες και θα δούμε να εξελίσσονται τις επίμονες και παρά την επιμελημένη και περίτεχνη μεταμφίεσή της, η πολιτική παρακμή δεν έχει άλλα περιθώρια απόκρυψης. Φωταγωγήθηκε!


Παρά την επιμελημένη και περίτεχνη μεταμφίεσή της, η πολιτική παρακμή δεν έχει άλλα περιθώρια απόκρυψης.

Πέτυχε για καιρό να περάσει σχεδόν απαρατήρητη. Σταθερά προτιμούσε τον λαθραίο βίο. Σε αυτό το κρύφιο στάδιο της διαδρομής της εργάστηκε αποτελεσματικά. Και οι πολιτικοί καρποί της πολλοί και πλούσιοι.

Εγκατέστησε μια φιλοσοφία ψεύδους. Ο πραγματικός κόσμος ισοπεδώθηκε προς όφελος του άμεσου αριθμητικού αποτελέσματος στην κάλπη.

Οι συνθήκες της πραγματικής ζωής παραποιήθηκαν συνειδητά μέσα από μηχανισμούς προσβολής και ταπείνωσης των ανθρώπων.

Η ύβρις και η αυθάδεια υιοθετήθηκαν ως τρόπος επικοινωνίας με τους πολλούς και εξαπολύθηκαν ως κεραυνός συμβολικού θανάτου κατά των πολιτικών αντιπάλων. Ο βίαιος λόγος έγινε εργαλείο καταστολής και διαρκής απειλή βίαιης πράξης. Η χυδαιότητα τον συμπλήρωσε, ως το ανώτερο στάδιο της εσωτερικής παρακμής των πρωταγωνιστών.

Ετσι πορεύτηκε το κυβερνητικό συγκρότημα. Από τον Ιανουάριο του 2015, με ενδιάμεσους σταθμούς το τέχνασμα του δημοψηφίσματος και τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, μέχρι σήμερα.

Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε στους κυβερνητικούς την επιτυχία τους στη διαχείριση του χρόνου. Ως ακτιβιστές και οπαδοί της αντιδιακυβέρνησης έκαναν σχολή. Και το παράδειγμά τους θα πρέπει να διδάσκεται στις επιστήμες του ανθρώπου.

Μόνο που η φθορά φθείρει και τον εαυτό της. Και το κυβερνητικό συγκρότημα αυτοφωταγωγείται πλέον μέσα από τις υπαρκτές ή κατασκευασμένες αντιθέσεις του. Δεν υπάρχει πια λαθραίος τρόπος ύπαρξης για την καταιγίδα των γεγονότων. Ούτε καταφύγιο για τα πρόσωπα.

Φωταγωγήθηκε η παρακμή

Αυτοί που αγάπησαν το σκοτάδι είναι πια υποχρεωμένοι να φωτίσουν την πραγματικότητά τους. Ρίχνοντας αναπόδραστα φως και στον φθαρμένο εαυτό τους. Η παράσταση των δύο εταίρων του κυβερνητικού συγκροτήματος είναι ταυτόχρονα η εκθαμβωτική φωταγώγησή τους. Τα γεγονότα αποφενακίζουν, όπως θα έλεγαν και οι καθηγητές διανοούμενοι του ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν απομένει πλέον καμία αφώτιστη ζώνη. Μαχητές της σκηνοθετημένης αγανάκτησης, συμπράττοντες, κρυπτόμενοι, πρόμαχοι της επιλεγμένης ευαισθησίας, οπαδοί της συμφέρουσας σιωπής, ιδιοτελείς στρατευμένοι και άλλοι ποικίλοι προσωπιδοφόροι, λούζονται από το φως των γεγονότων. Το ημίφως δεν υπάρχει και η ζώνη της προστατευμένης υποκρισίας τους φωταγωγήθηκε και αυτή.

Ετσι πλησιάζουμε στο τέλος. Οπως και αν εξελιχθούν τα πράγματα, το σημερινό κυβερνητικό συγκρότημα απέρχεται αφήνοντας πίσω του ένα ακραίο παράδειγμα πολιτικής παρακμής. Ανήκει στην ευθύνη των ανθρώπων, στην ευθύνη όλων μας, να βαδίσουμε στην επόμενη φάση με το φως αυτής της εμπειρίας.

Previous articleΟι καιροσκόποι δεν παρέχουν πολιτική νομιμοποίηση
Next articleΧορτοφαγία τον Ιανουάριο
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΣΟΥΛΗΣ
Ο Λευτέρης Κουσούλης γεννήθηκε στην Ελίκα Λακωνίας το 1952. Γυμνάσιο στη Σπάρτη. Λύκειο στους Μολάους. Σπούδασε στην Πάντειο και στη Γαλλία, στη Νίκαια, την πολιτική και τα φαινόμενα εξουσίας. Από τα φοιτητικά του χρόνια, έχει ιδιαίτερα ασχοληθεί με τη μελέτη των μηχανισμών κοινωνικής και πολιτικής επιρροής. Οδηγός του επιστημονικού προβληματισμού του είναι η πρόταση: «Ιερή είναι μόνο η ελευθερία». Εργάστηκε λίγα χρόνια ως ωρομίσθιος καθηγητής. Από το 1995 εργάζεται στο χώρο του στρατηγικού σχεδιασμού και της επικοινωνίας με την εταιρεία «Λέγειν & Πράττειν». Συμμετείχε στην εκδοτική πρωτοβουλία «Το Πέρασμα», που στο σύντομο βίο της εξέδωσε 15 τίτλους. Ο Λευτέρης Κουσούλης, αρθρογραφεί συχνά στον Τύπο καθώς και στο Διαδίκτυο, τόσο για την πολιτική, όσο και για άλλες καθημερινές πλευρές της ύπαρξης.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.