Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
η παρακαταθηκη των ολυμπιακων αγωνων του 2004

Η ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΤΟΥ 2004

Στις 13 Αυγούστου του 2004 ξεκινούσαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας. Στην ουσία όμως τέλειωνε μια τριαντάχρονη πορεία προόδου της χώρας και ξεκινούσε μια άγνωστο πόσο πορεία ύφεσης.

Η διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 ήταν το επιστέγασμα της προσπάθειας δυο γενεών Ελλήνων να αλλάξουν τη χώρα και από τη θλιβερή Ψωροκώσταινα των Βαλκανίων να την κάνουν νύφη της Ευρώπης! Η διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 ήταν η κορωνίδα του εθνικού οικοδομήματος όπως δημιουργήθηκε μεταπολιτευτικά με τα θετικά και τα αρνητικά του, τα “στραβά” και τα καλά του.

Ήταν ένα τόσο σημαντικό εθνικό γεγονός, αλλά και τόσο καταλυτικό. Τότε φάνηκε η Ελλάδα να ακουμπά ουρανό! Ένας ολόκληρος πλανήτης υποκλίθηκε στη φαντασία, τη δημιουργικότητα, την αποτελεσματικότητα, την ευρηματικότητα, τη φιλοξενία των Ελλήνων. Τα πάντα λειτούργησαν στο ακέραιο. Και η παραμικρή λεπτομέρεια είχε προσεχθεί. Οι Έλληνες έφεραν εις πέρας ένα τόσο σημαντικό εγχείρημα που όμοιο του δεν είχε ξαναζήσει ο τόπος εν καιρώ ειρήνης.

Κάπου εκεί όμως η χώρα φάνηκε να τελειώνει από καύσιμα. Σαν να έφτασε στο κορυφαίο σημείο, στο τέλος της διαδρομής και να έπρεπε να αρχίσει υποχρεωτικά η πορεία καθόδου για να επέλθει η αναγκαία διόρθωση. Επτά χρόνια από τότε όμως και η Ελλάδα παραμένει αδιόρθωτη, αδυνατώντας να βρει ακόμα το σημείο ισορροπίας της. Και το χειρότερο απ” όλα είναι πως ουδείς γνωρίζει ούτε τη διάρκεια της καθοδικής πορείας, ούτε το τέρμα της για να αρχίσει η αντίστροφη πορεία προς την ισορροπία.

Επτά χρόνια μετά, το μόνο που θα πρέπει να θυμάται κανείς, δεν είναι ούτε τις υποδομές που δεν αξιοποιήθηκαν, ούτε τη δυναμική που δεν αξιοποιήθηκε, ούτε το όνειρο που έμεινε όνειρο. Εκείνο που αξίζει να θυμάται κανείς είναι πως τόσοι πολλοί Έλληνες με τόσες διαφορές και ιδιαιτερότητες με τόσες ταξικές και τοπικιστικές διαφοροποιήσεις, κατάφεραν να συνεργαστούν αρμονικά για την επίτευξη ενός ύψιστου σκοπού. Κατάφεραν να αξιοποιήσουν όλα τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που διαθέτουν. Να συνδυάσουν το σφρίγος και τον ενθουσιασμό των νέων με την εμπειρία και την σοφία των παλαιότερων. Να δείξουν ότι βάζουν πάνω από το μεγάλο Εγώ τους, το εθνικό Εμείς. Να σεβαστούν ο ένας τον άλλον, να βοηθούν ο ένας τον άλλον, να χαμογελούν και να αισιοδοξούν.

Αν αυτή είναι η παρακαταθήκη που άφησαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004, σήμερα επτά χρόνια μετά είναι ίσως η στιγμή να την ανασύρουμε από το …χρονοντούλαπο της Ιστορίας και να την κάνουμε πυξίδα για μια νέα πορεία στο μέλλον που αυτή τη στιγμή μοιάζει αβέβαιη και γεμάτοι κινδύνους…