Άκουσα με προσοχή τους περισσότερους, εκ των διεκδικητών της ηγεσίας της Νέας Δημοκρατίας, πολύ λιγότερο τον Βαγγέλη Μειμαράκη, να αναδυκνείουν ως βασικό τους πλεονέκτημα την δυνατότητα που έχουν να νικήσουν τον Αλέξη Τσίπρα στις επερχόμενες εκλογές, όποτε και εάν αυτές γίνουν, ειδικά στην περίπτωση πρόωρων εκλογών.

Το ίδιο άκουσα να αναδυκνείει ως βασικό του επιχείρημα αμέσως μετά την λήξη της εκλογικής διαδικασίας και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, η έκπληξη (;) αυτής της εκλογικής διαδικασίας. Με άλλα λόγια, το πολιτικό επιχείρημα των υποψηφίων και, τώρα, του Κυριάκου Μητσοτάκη, επικεντρώνεται στο βαθμό ικανότητας που έχουν να κερδίσουν τον Αλέξη Τσίπρα, αναδυκνείοντας τον υψηλό βαθμό «πρωθυπουργισιμότητας» – ζητώ συγγνώμη για τον νεολογισμό.. – που αυτοί διαθέτουν. Άρα, το κεντρικό διακύβευμα, κατά την άποψή τους, είναι η δυνατότητά του καθενός εξ’αυτών να είναι ο επόμενος Πρωθυπουργός. Για να δούμε, όμως, εάν αυτό είναι το διακύβευμα της κοινωνίας, των πολιτών.

Οι τελευταίες δημοσκοπικού τύπου έρευνες, στο σύνολό τους, καταδυκνείουν συγκεκριμένες τάσεις, καθολικού, θα τολμούσα να πω χαρακτήρα. Πιο συγκεκριμένα, το κύριο χαρακτηριστικό αυτών είναι η η άποψη που απότυπώνουν οι πολίτες ότι σε περίπτωση που επαληθεύετο το σενάριο απώλειας της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας η καλύτερη επιλογή του Αλέξη Τσίπρα θα ήταν να προχωρήσει στον σχηματισμό οικουμενικής κυβέρνησης / ευρύτερης συνεργασίας η να αναζητήσει στήριξη από άλλες δυνάμεις στην παρούσα Βουλή. Μόνον μια μικρή μειοψηφία προτιμά την προσφυγή Τσίπρα σε πρόωρες εκλογές. Να σημειώσω ότι ακόμη πιο κοντά σε αυτή την επιλογή φαίνεται να είναι οι ερωτηθέντες – ψηφοφόροι της ΝΔ από εκείνους του ΣΥΡΙΖΑ!!Και, μάλιστα, όταν την ίδια στιγμή, στις ίδιες έρευνες,το συντριπτικό ποσοστό των ερωτηθέντων δηλώνει ότι δεν είναι ικανοποιημένο με τις έως τώρα επιδόσεις της κυβέρνησης. Χαρακτηριστικά, αναφέρω την έρευνα της MRB, όπως αυτή δημοσιεύθηκε την Παρασκευή 25/12/2015, σύμφωνα με την οποία η εκτίμηση της κοινής γνώμης για τη σύνθεση της κυβέρνησης του επόμενουε μήνες το 65,7% των ερωτηθέντων πιστεύουν ότι αυτή θα προκύψει χωρίς εκλογές, από την παρούσα Βουλή.Ακόμη όμως και για όλους εμάς που θεωρούμε ότι η επιχειρηματικότητα μπορεί ουσιαστικά να συνεισφέρει στην αναπτυξιακή διαδικασία, είναι σημαντικό να αναφέρω ότι σύμφωνα με έρευνα της UnityFour, το βασικό εμπόδιο που διαβλέπουν οι επιχειρηματίες για το 2016, σε ποσοστό 40%, είναι η πολιτική αστάθεια και, μόλις, σε ποσοστό 26%, η φορολογία.

[quote text_size=»small»]

Άρα, είναι ξεκάθαρο για εμένα ότι σε αυτή τη φάση, οι πολίτες δεν αναζητούν εκείνη την πολιτική προσωπικότητα που θα έλθει σε σύγκρουση, θα οδηγήσει τη χώρα εκ νέου σε πρόωρες εκλογές, αλλά αυτή που θα είναι σε θέση να συννενοηθεί με απτά και συγκεκριμένα απότελέσματα για τη χώρα, εξασφαλίζοντας την απαιτούμενη και πολυπόθητη πολιτική σταθερότητα με τις παρακάτω, όμως, κατευθυντήριες γραμμές:

[/quote]

Ø Την ανάγκη εξισσόροπησης στο πολιτικό σύστημα διακυβέρνησης, το οποίο σε αυτή τη φάση χαρακτηρίζεται από μεταλλάξεις και αστάθειες,

Ø Την προώθηση εκείνων των μεταρρυθμίσεων που θα οδηγήσουν το συντομότερο δυνατό στην έξοδο από το Μνημόνιο,

Ø Την προώθηση ενός αναπτυξιακού μοντέλου που θα δημιουργήσει συνθήκες αξιοπρεπούς διαβίωσης για μεγάλες κοινωνικές ομάδες που σήμερα ασφυκτιούν απο την ύφεση.

[quote text_size=»small»]

Άλλωστε, είναι ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας και οι πολιτικές του μεταμορφώσεις, που στην ουσία εξανέμησαν το επιχείρημα που στηρίζεται στο δόγμα «δώστε μου την εξουσία να ανατρέψω τα Μνημόνια» και την επακόλουθη πίστη του πολίτη σε αυτό. Τώρα ισχύει «το γοργόν και χάρην έχει..».

[/quote]

Και είναι αυτή ακριβώς η πολυπληθής συμμετοχή των πολιτών στις εσωκομματικές εκλογές της ΝΔ που με κάνει να πιστεύω ότι η ουσία που αποτυπώνεται στις δημοσκοπικές έρευνες είναι αυτή που αποτυπώθηκε και σε αυτή την εκλογική διαδικασία. Οι 400.000 είναι ένα άκρως αντιπροσωπευτικό δείγμα της ελληνικής κοινωνίας και των τάσεων αυτής. Ως εκ τούτου, η τοποθέτηση των εν λόγω ψηφοφόρων είναι άκρως πολιτική και λιγότερο αποτέλεσμα προσωπικής προτίμησης.

Άρα, μια επιλογή, όπως του Βαγγέλη Μειμαράκη,που μπορεί, θεωρητικά, ναπροβάλλεται ως κοινωνικά συντηριτική, μπορεί να είναιπαραταξιακά ώριμη και, κυρίως και πάνω απο όλα, σε αυτή τη χρονική στιγμή, κοινωνικά αποδεκτή..Και είναι αυτή η ωριμότητα, η αποδοχή, η ενδυνάμωση της κεντροδεξιάς παράταξης, που, τελικά, θα οδηγήσουν στο τελικό ζητούμενο, την κοινωνική πλειοψηφία και το επιθυμητό εκλογικό αποτέλεσμα.

Το άρθρο δημοσιεύεται και στο ΒΗΜΑ ΟΝ LINE 

Το σκίτσο είναι το Θοδωρή Μακρή

Previous articleΟΥΤΕ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΟΥΤΕ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ
Next articleΑΠΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΡΤΥ ΣΤΗΝ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ
ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΣΚΛΙΑΣ
Ο Παντελής Σκλιάς είναι Καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής Οικονομίας στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Αποφοίτησε το 1990 από το Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου. Είναι κάτοχος Μεταπτυχιακού Τίτλου Σπουδών από το Πανεπιστήμιο του Sussex, της Μεγάλης Βρετανίας καθώς και κάτοχος διδακτορικού τίτλου από το ίδιο Πανεπιστήμιο (1998). Τo θέμα της διδακτορικής του διατριβής είναι «Η Διεθνής Πολιτική Οικονομία των Μη Κυβερνητικών Οργανισμών με έμφαση στις σχέσεις της Ε.Ε. με τον Τρίτο Κόσμο». Την περίοδο 1999-2000 εκπόνησε μεταδιδακτορική έρευνα στο γνωστικό πεδίο της Διεθνούς Πολιτικής Οικονομίας και των σχέσεων της Ε.Ε. με τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και της πρώην ΕΣΣΔ, στο Ελληνικό Κέντρο Πολιτικών Ερευνών του Παντείου Πανεπιστημίου, με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών. Την περίοδο 1999-2002 διετέλεσε Επισκέπτης Ερευνητής στο Μεταπτυχιακό Κέντρο για την Ανάπτυξη και το Περιβάλλον του Πανεπιστημίου του Sussex. Την περίοδο 1991-2004 εργάσθηκε ως επιστημονικός συνεργάτης και σύμβουλος στους τομείς της εκπαίδευσης και της διεθνούς αναπτυξιακής συνεργασίας. Ειδικότερα, συνεργάσθηκε, κυρίως, με αναπτυξιακούς φορείς (Ε.Ε., UNDP, UN, UNHCR, κ.ο.κ.) στο σχεδιασμό και την υλοποίηση έργων σε αναπτυσσόμενες χώρες των Βαλκανίων και του Τρίτου Κόσμου. Διετέλεσε ιδρυτικό μέλος και μέλος Δ.Σ. Ελληνικών και Διεθνών Μη Κυβερνητικών Οργανισμών και Δικτύων με δραστηριοποίηση στο τομέα της διεθνούς αναπτυξιακής συνεργασίας και της κοινωνικής οικονομίας. Την περίοδο 2004-2007 διετέλεσε Συντονιστής του Τομέα Διεθνούς Συνεργασίας και μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής, στο οποίο συμμετέχει μέχρι και σήμερα με την ιδιότητα του Επικεφαλής. Διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. του Ινστιτούτου Αμυντικών Αναλύσεων (6/2004-12/2005), Γενικός Γραμματέας Νέας Γενιάς του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (11/2007-1/2009) και Γενικός Γραμματέας της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας (2/2009-10/2010), Επικεφαλής της Επιστημονικής Ομάδας του Υπουρ γείου των Εσωτερικών για τη Στήριξη των Μεταρρυθμίσεων στη Τοπική και Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση (2012-σήμερα), Μέλος της Στρατηγικής Διευθύνουσας Ομάδας του Οδικού Χάρτη των Μεταρρυθμίσεων στην Τοπική και Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση (2012-σήμερα). Στα ερευνητικά του ενδιαφέροντα συμπεριλαμβάνονται η μελέτη των διεθνών οικονομικών και πολιτικών σχέσεων υπό το πρίσμα της διεθνούς πολιτικής οικονομίας, η δυναμική διαμόρφωση της σχέσης ανάμεσα στο κράτος και στη αγορά, ο ρόλος των διαφορετικών οικονομικών και πολιτικών παραγόντων στη διαμόρφωση των σχέσεων ισχύος στο διεθνές σύστημα.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.