Η Νανά Παλαιτσάκη με αφορμή δυο σημαντικές επετείους, Την Μάχη της Κρήτης και την Γενοκτονία των Ποντίων, αναρωτιέται γιατί δεν γυρίζονται ελληνικές σειρές για τους Μεγάλους Έλληνες; Για να μάθουν οι Έλληνες ιστορία, όπως τη βλέπουν στο Κόκκινο Ποτάμι, πληροφορούμενοι τα δεινά που πέρασαν οι Έλληνες από τους Οθωμανούς.


Δυο κοντινές επετείους τιμήσαμε, τις τελευταίες μέρες. Την Μάχη της Κρήτης και την γενοκτονία των Ποντίων από τους Τούρκους. 

Τι λέει η Ιστορία

Τι συνέβη τότε; Για τους πάρα πολλούς Έλληνες τίποτα το ιδιαίτερο. Συγνώμη που το πετάω στα “μούτρα”, αλλά όταν πολλές χιλιάδες ανθρώπων δεν ξέρουν τις διαφορές της 28ης Οκτωβρίου από την 25η Μαρτίου και το Πολυτεχνείο, τι να περιμένεις να ξέρουν για την Μάχη της Κρήτης; Τότε που Κρητικοί με αξίνες και φτυάρια αντιμετώπισαν  χιλιάδες Γερμανούς Αλεξιπτωτιστές και κατάφεραν να σκοτώσουν 8000.

Αν κάποιος διαβάσει το στρατηγικό σχέδιο που αφορούσε την συγκεκριμένη μάχη, είναι σαν να παρακολουθεί μια αδυσώπητη ταινία δράσης, καθώς πάρα πολλά κρίθηκαν από την δράση της κατασκοπείας και της αντικατασκοπείας, πριν ξεκινήσει η απόβαση, χώρια που άλλαξαν εξαιτίας της καθυστέρησης τα σχέδια του Χίτλερ για την επιχείρηση Μπαρπαρόσα μετά. 

Για τους Πόντιους  και την γενοκτονία, ελάχιστοι δυστυχώς ξέρανε τι συνέβη και πως. Οι περισσότεροι  νεοέλληνες γνωρίζουν πάρα πολλά ποντιακά ανέκδοτα. Πάρα πολλοί νεοέλληνες γνωρίζουν ότι οι Πόντιες είναι πολύ καθαρές και νοικοκυρεμένες. Πάρα πολλοί ξέρουν ότι τα επίθετα τελειώνουν σε -ίδης και αρκετοί κυρίως οι μεγάλη σε ηλικία άνθρωποι, πηγαίνουν να προσκυνήσουν την Παναγία της Σουμελά.

Α! Για να μην το ξεχάσω και κάποιοι θαυμάζουν τον Πυρρίχιο χορό αν και πολλές φορές δεν είναι σίγουροι αν ανήκει  σε Πόντιους ή σε Κρητικούς.

Με μια μικρή πρόταση θα δηλώσω την θέση μου. Επειδή  ο χορός είναι τέχνη, πάντα πίστευα ότι για να κατανοήσεις την τέχνη πρέπει να γνωρίζεις την ιστορία. Πρέπει δηλαδή να έχεις παιδεία. Γι’ αυτό και όσοι καταπιανόντουσαν με την εκτίμηση έργων τέχνης ανήκαν και ανήκουν σε μια ελίτ. Οι λαϊκοί πολεμικοί χοροί προϋποθέτουν γνώση ιστορίας…

Για να ξαναγυρίσουμε στο ότι περισσότερο από τα δύο τρίτα των ανθρώπων μεταξύ 18 και 28 αγνοούν ποιοί  και γιατί επαναστάτησαν το 1821. 

Φέτος όμως, επειδή ένας ιδιοκτήτης καναλιού έχει καταγωγή από τον Πόντο, χρηματοδοτήθηκε μια σειρά που βασίστηκε σ’ ένα βιβλίο με τον τίτλο “Κόκκινο ποτάμι”.

Τι μας διδάσκει το “Κόκκινο Ποτάμι”

Το “Κόκκινο Ποτάμι” έμαθε σε χιλιάδες ανθρώπους που κατοικούν στην Ελλάδα και μιλάνε Ελληνικά, τα βασανιστήρια που πέρασαν οι Έλληνες από τους Τούρκους. Τον διωγμό από τα σπίτια τους αλλά και τον αισχρό ρόλο της Ιταλίας, της Γερμανίας, της Ρωσίας και της Γαλλίας… 

Θα μπορούσα να σας πω ότι με τις ερμηνείες ορισμένων ηθοποιών δεν ξετρελάθηκα καθόλου. Αλλά δεν είναι το θέμα εκεί. Το θέμα είναι ότι ήρθε μια σειρά που προβάλλεται από ελληνικό κανάλι και έκανε πολλούς και πολλές που ηδονίζονται με την κουλτούρα των Οθωμανών, μμμμ…. να το ξανασκεφτούν. Έκανε αρκετούς να γνωρίσουν τον πόνο ενός ιστορικού λαού. Και δημιούργησε ένα κλίμα μερικής αμφισβήτησης για το “πόσο φίλοι μας και αδέλφια μας είναι οι Οθωμανοί”. 

Αφού πέρασαν κάποια πολλά χρόνια που οι ελληνικές παραγωγές καταστράφηκαν ολοσχερώς από τις τούρκικες. Αφού πείνασαν ελεεινά εκατοντάδες πανάξιοι Έλληνες ηθοποιοί και σκηνοθέτες. Αφού πάθαμε χιλιάδες οργασμούς παρακολουθώντας τα πάντα που αφορούν στην επιβράβευση του τούρκικου πολιτισμού. Ήρθε μια σειρά και ξεκινήσανε κάποιοι απλά να σκέφτονται ότι πιθανόν να μην αξίζει ν’ αγιοποιούν τα Ελληνικά μίντια την Τουρκική κουλτούρα… 

Και αναρωτιέμαι καθώς ήρθε ο κορωνοϊός και είδα Netflix όπου προσφάτως είμαι καθηλωμένη με το Outlander…

Χάθηκε τόσα χρόνια μετά το -74 να μην έχουν γυριστεί σειρές και ταινίες για την μοναδική προσφορά αυτού του συγκλονιστικού λαού, των Ελλήνων; Είναι δυνατόν η μόνη παραγωγός – ηθοποιός που έχει ανεβάσει σημαντικές παραγωγές για την Ελλάδα και τους Έλληνες να είναι η Μιμή Ντενίση;

Μεγάλοι Έλληνες σε ελληνικές σειρές;

Καταρχάς ως παραγωγός είναι η μόνη που επένδυσε με ρίσκο τεράστιο, σε έργα που αφορούν ιστορικές μορφές της Ελλάδας. Και επειδή η παραγωγή ήταν άρτια ο κόσμος πήγαινε. Γιατί λοιπόν δεν μπήκε μια ιδέα, μια μικρή ιδέα “τόση – δα” σε κάποιον ή σε κάποιους να επενδύσει σε μια μεγάλη παραγωγή που να αφορά στην ζωή του Αριστοτέλη και του Μεγάλου Αλέξανδρου;

Γιατί να μην κάνουν μια σειρά για τον Παπαφλέσσα, για τον Νικηταρά, για τον Κολοκοτρώνη, για τον Ιπποκράτη και τον λοιμό στην Αθήνα; Γιατί να μην έχει πάρει μια απόφαση το Υπουργείο Πολιτισμού σε συνεργασία με το υπουργείο Παιδείας να γυριστούν μίνι ντοκιμαντέρ αφιερωμένα στους Μεγάλους Έλληνες και Ελληνίδες;

Γιατί να μην προβάλλει τέτοιες σειρές η κρατική τηλεόραση που έχει προβάλλει την παραγωγή της κάθε ατάλαντης “κακομοίρας;” 

Γιατί να βλέπω μόνο το Outlander

Γιατί δηλαδή να βλέπω τώρα εγώ Outlander και άλλοι πάρα πολλοί σαν και εμένα και σκεφτόμαστε το αυτονόητο.

Δεν θα μπορούσε να έχει γυριστεί για τον ξεσηκωμό των Ελλήνων εναντίον των Τούρκων μια αντίστοιχη σειρά; Είναι απίθανη η προπαγάνδα για την γνωριμία με τον λαό μιας χώρας. Και με τον πολιτισμό της που μπορεί να γίνει μέσα από την εικόνα. Μέσα από την τέχνη του κινηματογράφου δηλαδή.

Δεν θα σας κρύψω ότι για τους Σκωτσέζους εγώ δεν θυμόμουν τίποτα από την ιστορία τους. Γιατί η  εποχή που οι άντρες φορούσαν περούκες και γόβες μυτερές δεν με γοήτευε (εκεί γύρω στο 1730 -1780) στυλιστικά καθόλου.

Όμως τώρα που γνώρισα την ιστορία των φατριών εννοείται ότι θέλω να περπατήσω στα Χάιλαντς και να δω τις πέτρες!!! Αν θέλω να δω εγώ τις Πέτρες από κοντά, σκέψου ρε φίλε, πόσοι θα θέλανε να περπατήσουν εκεί που ο Μέγας Αλέξανδρος άκουγε τον Αριστοτέλη…

Και όλα έχουν κολλήσει στο ευλογημένο γούπατο που ζούμε. Μετά τον καλό εμπορικό ελληνικό κινηματογράφο, ήρθαν μερικές ιδεοληψίες μίζερων. Αυτοί έφτιαξαν το ελληνικό κέντρο κινηματογράφου. Και έδιωξαν με ωστική ορμή μεγατόνων, χιλιάδες ανθρώπους μακριά από ελληνικές κινηματογραφικές παραγωγές…

Προηγούμενο άρθροΠαιδεία, πανεπιστήμια και άδειοι… τενεκέδες!
Επόμενο άρθροΟι ψηφιακές βιτρίνες και ο θάνατος του εμποράκου
ΝΑΝΑ ΠΑΛΑΙΤΣΑΚΗ
Η Νανά Παλαιτσάκη γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι μαμά του Αλέξη και κόρη του Γιάννη και της Χρυσαυγής.  Μεγάλη της αγάπη τα ζώα, στην ευζωία των οποίων έχει αφιερώσει σχεδόν τον περισσότερο ελεύθερο χρόνο της.  Έχει γράψει τέσσερα βιβλία και ένα παιδικό παραμύθι. Zει στου Παπάγου μαζί με τα τρία σκυλιά και τον γάτο της.  Σπούδασε πολιτικές επιστήμες και διεθνείς σχέσεις. Έχει μεταπτυχιακές σπουδές στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και την σημειολογία. Υποστήριξε διδακτορική διατριβή στο Συνταγματικό Δίκαιο. Δίδαξε ως μεταπτυχιακή υπότροφος στην Ανώτατη σχολή Ναυτικών Δοκίμων, “Δίκαιο της θάλασσας και Κοινωνιολογία”. Εξειδικεύτηκε στο Post Production σε μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα όπως το CNN, B.B.C και Ι.Τ.Ν. Έχει καλύψει ως ρεπόρτερ τον Πόλεμο του Κόλπου για τον Αντέννα. Έχει περισσότερες από 120.000 ώρες “τηλεοπτικού αέρα”, στο ρεπορτάζ, σε ενημερωτικές εκπομπές, αλλά και σε αρχισυνταξία δελτίων και  εκπομπών. Έχει κάνει περισσότερες από 5000 συνεντεύξεις προσώπων. Έχει εργαστεί ως υπεύθυνη επικοινωνίας σε πολυεθνική εταιρεία όπως η Leo Burnett. Έχει αρθρογραφήσει σε έντυπα. Και έχει υπάρξει ραδιοφωνική παραγωγός στον Αντένα, στον Σκέι και στα Παραπολιτικά.  Από την θέση του υπεύθυνου παραγωγής, έχει επιμεληθεί επίσης μεγάλες διεθνείς παραγωγές. 

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.