Μπορεί από τη αποψινή συνάντηση των πολιτικών αρχηγών να μη βγει η είδηση της πρόωρης προσφυγής στην κάλπη, είναι όμως σχεδόν βέβαιο ότι από αύριο, έστω και άτυπα, ξεκινά η προεκλογική περίοδος. Η συνάντηση της περασμένης Δευτέρας απέδειξε πως η συγκατοίκηση των τριών κομμάτων είναι προβληματική και το χάσμα που χωρίζει τη ΝΔ με τη ΔΗΜΑΡ φαντάζει αγεφύρωτο για τρεις κυρίως λόγους:

Ο πρώτος και σημαντικότερος είναι η εμφανής πια απροθυμία της ΔΗΜΑΡ να στηρίξει το δημοσιονομικό πρόγραμμα προσαρμογής και τα επώδυνα μέτρα που το συνοδεύουν. Δεν το πιστεύει ιδεολογικά και αδυνατεί να συναινέσει στις πρακτικές εφαρμογής του. Για αυτό και στην υπόθεση της ΕΡΤ εστιάζει στο πνεύμα και το γράμμα της συνταγματικής νομιμότητας, επιχειρώντας να αποτρέψει μελλοντικά “μονομερείς ενέργειες” όπως αυτή που έλαβε ο Αντώνης Σαμαράς επιβάλλοντας το “μαύρο” στη Δημόσια Τηλεόραση. Ούτε λίγο, ούτε πολύ ο Φώτης Κουβέλης αξιώνει (και θα αξιώνει στο εξής) η Βουλή να λαμβάνει αποφάσεις και όχι απλώς να εγκρίνει πράξεις νομοθετικού περιεχομένου. Αυτό βεβαίως έχει νόημα όταν οι πολιτικές συνθήκες είναι ομαλές. Όταν όμως η χώρα βρίσκεται στα πρόθυρα της καταστροφής και εξαρτώμενοι από τις προθέσεις των δανειστών της, μια τέτοια διαδικασία φαντάζει ως πολυτέλεια.

Ο δεύτερος, εξίσου σημαντικός λόγος, είναι πως η ΔΗΜΑΡ δεν δείχνει πρόθυμη να ανταλλάξει πολιτική στήριξη με υπουργικά αξιώματα. Πρώτο, διότι, σε αντίθεση με το ΠΑΣΟΚ, δεν έχει κουλτούρα εξουσίας και θα δυσκολευτεί να πείσει τους ψηφοφόρους της ότι η διαφοροποίηση της δεν ήταν προσχηματική για να διαπραγματευτεί μεγαλύτερη συμμετοχή στο νέο κυβερνητικό σχήμα και δεύτερο διότι με την ενεργό συμμετοχή της στην κυβέρνηση καθίσταται συνυπεύθυνη για ό,τι συμβεί μελλοντικά στη χώρα. Προφανώς, πιστεύει πως το μέλλον δεν θα είναι ευοίωνο, πως το πρόγραμμα δεν θα βγει και σε μια τέτοια περίπτωση, η επόμενη μέρα θα την βρει εκτός Βουλής.

Ο τρίτος λόγος είναι πως εκφράζοντας τώρα τη διαφοροποίηση της εγγράφει υποθήκη για τη συμμετοχή σε ένα μετεκλογικό κυβερνητικό σχήμα, συνεργαζόμενη αυτή τη φορά με το ΣΥΡΙΖΑ, στο πλαίσιο της πάγιας επιδίωξης του Φώτη Κουβέλη για μια κυβερνώσα Αριστερά. Αν συνεχίσει να συντάσσεται άνευ όρων με τη ΝΔ, όχι μόνο θα διακινδυνεύσει την πολιτική της ύπαρξη, αλλά πολύ περισσότερο θα ακυρώσει κάθε προοπτική συνεργασίας με το σημερινό κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Ωστόσο, όλα τα παραπάνω τελούν υπό την αίρεση της χρονικής συγκυρίας. Κι αυτή δεν ευνοεί τον Φώτη Κουβέλη που θα πρέπει (συν)υπολογίσει το κόστος της ευθύνης να σύρει τη χώρα, εν μέσω θέρους, σε πρόωρες εκλογές…

Previous articleΟΙ ΕΤΑΙΡΟΙ ΔΕΝ ΕΔΡΑΣΑΝ ΩΣ ΕΤΑΙΡΟΙ
Next articleΕΛΛΑΣ: ΔΥΣΗ Ή ΑΝΑΤΟΛΗ;
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφούσε στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal. Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, έχοντας ιδρύσει την Apertus Alveo Communications...

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.