Τα λάθη στρατηγικής και τακτικής του Αλέξη Τσίπρα όχι μόνο επιταχύνουν την πορεία της χώρας προς την τελική κατάρρευση, αλλά αναγκάζουν τον Έλληνα Πρωθυπουργό – πέραν τού να αυξήσει την εξάρτηση της χώρας από τις γερμανικές επιλογές – να εναποθέσει το πολιτικό του μέλλον στα χέρια της Άνγκελα Μέρκελ.

Πραγματικά και ανάλογα με την έκταση της διαφαινόμενης ήττας της Γερμανίδας Καγκελαρίου στα τρία γερμανικά κρατίδια, το Βερολίνο θα αναμορφώσει το στρατηγικό σχεδιασμό των «ανοικτών συνόρων» για την Ευρώπη και τις ευρωατλαντικές σχέσεις, μέρος του οποίου αποτελεί και το ελληνικό πρόβλημα. Ξένοι διπλωμάτες περιγράφουν την κατάσταση στην Ελλάδα ως ένα “κακό σπυρί στα οπίσθια της Ευρώπης”, (άρα και της Γερμανίας) το οποίο με κάποιο τρόπο θα πρέπει να αντιμετωπίσουν. Ποιος θα είναι ο τρόπος αντιμετώπισης του προβλήματος, θα εξαρτηθεί από την απάντηση που θα δοθεί στο ερώτημα, αν μπορεί να …εγκλωβιστούν εντός των ελληνικών συνόρων οι επιπτώσεις μιας πιθανής αποσταθεροποίησης της Ελλάδας. Με άλλα λόγια, πίσω από τα λόγια στήριξης της Άνγκελα Μέρκελ προς την Ελλάδα, οι Ευρωπαίοι συζητούν αν η Ευρώπη μπορεί να απομονώσει την Ελλάδα, ώστε η τάση ισλαμοποίησης της να μην εξαχθεί στις γειτονικές βαλκανικές χώρες και τις …μολύνει!

[quote text_size=»small»]

Ήδη για παράδειγμα η Σόφια πέρασε προ ημερών νόμο που επιτρέπει την συνδρομή του Στρατού στην Αστυνομία για να φυλάττουν τα σύνορα και ως εκ τούτου πραγματοποίησαν κοινή άσκηση κοντά στα ελληνο-βουλγαρικά σύνορα. Μάλιστα, ήδη συζητείται εντόνως η ανάγκη ανάπτυξης Φράκτη στις κεντρικές διαβάσεις από την Ελλάδα στη Βουλγαρία. Διπλωματικές πηγές ανέφεραν στο new-Deal πως αν η προσφυγική ροή από την πΓΔΜ ανακατευθυνθεί προς τα ελληνο-βουλγαρικά σύνορα, η απόφαση της Σόφιας για κατασκευή φράκτη θα είναι άμεση!

[/quote]

Έτσι η Αθήνα θα χάσει και τον τελευταίο σύμμαχο στην περιοχή, καθώς η Βουλγαρία συμμετείχε στην περιβόητη συνάντηση των χωρών του Βίσεγκραντ αλλά δεν συνυπέγραψε. Έχει όμως σωρρεύσει αρκετή δυσφορία α. από την αναβλητικότητα της Αθήνας να εφαρμόσει τα συμφωνηθέντα για το προσφυγικό από το περασμένο καλοκαίρι και β. από την “αδιαφορία”, όπως χαρακτηρίζουν Βούλγαροι κυβερνητικοί, της Ελληνικής Πολιτείας για το κλείσιμο των τελωνείων από τους αγρότες. Σημειώνουν χαρακτηριστικά: “Κατ” επανάληψη είχαμε κάνει συστάσεις για την ακώλυτη διακίνηση εμπορευμάτων από τα ευρωπαϊκά οδικά δίκτυα, αλλά η κυβέρνηση επικαλείτο αδυναμία να επιβάλει την τάξη με δραστικά μέσα – κάτι που παρόλα αυτά κατανοήσαμε. Όμως, αν δεχθούμε προσφυγικό κύμα θα το ανακόψουμε με κάθε μέσο”.

Είναι λοιπόν σαφές ότι στο ενδεχόμενο πλήρους απομόνωσης της Ελλάδας, η κυβέρνηση θα εξαρτάται από τις προθέσεις και τους σχεδιασμούς του Βερολίνου. Όντας αποκομμένος από όλους, ο Αλέξης Τσίπρας θα αναμένει από την Άνγκελα Μέρκελ να κάνει τα στραβά μάτια για να κλείσει η αξιολόγηση και να μην εγκαταλείψει την πολιτική «ανοικτών συνόρων» τώρα που η γερμανική Ακροδεξιά ανεβαίνει. Το μέτρο όμως της ανοχής της Καγκελαρίου ετεροκαθορίζεται αναλόγως των συνθηκών. Όσο οι συνθήκες στην Ευρώπη χειροτερεύουν (το Βερολίνο έχει μπροστά μια οικονομική κρίση να διαχειριστεί κι ένα Brexit) τόσο και τα περιθώρια ανοχής της Καγκελαρίου απέναντι στους «ερασιτεχνικούς χειρισμούς» της Αθήνας θα περιορίζονται. Όσο η ευρωπαϊκή (και Γερμανική) Ακροδεξιά θα ανεβαίνει τόσο η πολιτική ανοικτών συνόρων θα απειλείται με εγκατάλειψη.

[quote text_size=»small»]

Κατ” επέκταση τα όρια ανοχής της Καγκελαρίου καθορίζουν και την πίστωση πολιτικού χρόνου προς τον Αλέξη Τσίπρα έως ότου περάσει την αξιολόγηση από τη Βουλή. Εν συνεχεία, η Καγκελαρία θα επαναξιολογήσει τη στάση της ανάλογα με τα αποτελέσματα που θα φέρει ο πρωθυπουργός στη μάχη του απέναντι στην (παλιά) διαπλοκή…

[/quote]

Όλα αυτά βεβαίως συμβαίνουν στο διπλωματικό παρασκήνιο, καθώς είναι σαφές πως η Γερμανίδα Καγκελάριος δεν επιθυμεί να προκαλεί την ελληνική γνώμη. Άλλωστε, γνωρίζει την προσπάθεια της κυβέρνησης να κατασκευάσει “εξωτερικούς εχθρούς” και στο παρελθόν η ίδια ήταν ο κυριότερος. Και επειδή όλα αυτά τα χρόνια η Γερμανίδα ηγέτης με εξαιρετική υπομονή και σύνεση προσπαθεί να αντιστρέψει αυτή την αντίληψη της ελληνικής κοινής γνώμης, θα ήταν παράλογο αυτή τη στιγμή να γκρεμίσει ό,τι έκτισε με κόπο. Άλλωστε, “η οικοδόμηση και διατήρηση μιας καλής σχέσης εμπιστοσύνης της Καγκελαρίας με την ελληνική κοινή γνώμη είναι απαραίτητη για τη συνεργασία οποιασδήποτε μελλοντικής ελληνικής κυβέρνησης με το Βερολίνο…”, λένε διπλωματικοί κύκλοι…

Για τους παραπάνω λόγους λοιπόν, η ρητορική της Καγκελαρίου απέναντι στην Ελλάδα δεν προβλέπεται να αλλάξει. Θα εξακολουθεί να χαμογελά στον Αλέξη Τσίπρα, μπροστά στις κάμερες. Όμως, όταν τα φώτα χαμηλώνουν και τα φλας σβήνουν, ο Έλληνας πρωθυπουργός θα βρίσκεται απέναντι σε μια “θεσμική Άνγκελα», που δεν θα διαπραγματεύεται απαραίτητα πολιτικά (όπως θα ήθελε ο ίδιος), αλλά επικαλούμενη τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και διαδικασίες.

Είναι π.χ. ενδιαφέρον να αναλύσει κανείς τι εννοεί πραγματικά με την πολιτική «ανοικτών συνόρων». Λέει, επί παραδείγματι ότι οι ελληνικές αρχές δεν θα πρέπει να ελέγχουν ποιοι μπαίνουν και ποιοι βγαίνουν από τα σύνορα; Προφανώς όχι! Η πολιτική «ανοικτών συνόρων» περιορίζεται σε επικλήσεις «να μην εγκαταλείψουμε την Ελλάδα», το οποίο πράγματι είναι πολιτική θέση, αλλά παραπέμπει στο ζήτημα της διατήρησης της πολιτικής σταθερότητας, παρά σε αναγνώριση του «δικαιώματος» στην Ελλάδα, να αθετεί τους ευρωπαϊκούς κανόνες. Είναι επίσης ενδιαφέρον να αναλύσει κανείς ποια στάση τηρεί στο θέμα της αξιολόγησης. Για αυτό και ό,τι μη θεσμικό (δηλαδή πολιτικά αποδεκτό από την ίδια) θα παραπέμπεται στα Ευρωπαϊκά Όργανα και στις αποφάσεις που θα λαμβάνουν συλλογικά.

Ωστόσο, ο Αλέξης Τσίπρας δεν θα μπορεί να κλείσει τη γραμμή επικοινωνίας με την Καγκελάριο (στην περίπτωση που υποτίθεται πως θα επέλεγε να την πιέσει…) καθώς είναι και η τελευταία αξιόπιστη που του έχει απομείνει. Για αυτό και η απομόνωση του αυξάνει την εξάρτηση του από τις ορέξεις της Άνγκελα Μέρκελ. Η οποία θα φανεί σύντομα αν θα γυρίσει κι αυτή την πλάτη στον Αλέξη Τσίπρα, εξωθόντας τον οριστικά στην αγκαλιά (ή μάλλον στα δόντια) του Ταγίπ Ερντογάν.

Το σκίτσο είναι του Θοδωρή Μακρή

Previous articleΤΟΥΡΚΙΑ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ ΓΙΟΚ!
Next articleΕΓΙΝΕ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ;
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφούσε στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal. Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, έχοντας ιδρύσει την Apertus Alveo Communications...

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.