Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
η «δικαιοσυνη» των μμε

Η «ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ» ΤΩΝ ΜΜΕ

Τα στοιχεία που κατέθεσε πρόσφατα ο Υπουργός Δικαιοσύνης Μιλτιάδης Παπαϊώαννου στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής επιβεβαίωσαν αυτό που ήταν ήδη γνωστό τοις πάσι, και για το οποίο η χώρα μας έχει επισωρεύσει πλειάδα καταδικαστικών αποφάσεων από το Ευρωπαϊκό δικαστήριο.

Ότι δηλαδή οι υπερβολικές καθυστερήσεις στην εκδίκαση χιλιάδων υποθέσεων καταδεικνύουν μία δικαιοσύνη που υπό το άχθος ενός εκθετικά διογκωμένου αριθμού ποινικών, πολιτικών και διοικητικών υποθέσεων υπολειτουργεί. Αυτή είναι όμως η μία μόνο όψη του νομίσματος. Η άλλη για την οποία δεν γίνεται λόγος είναι ότι όσο η συντεταγμένη δικαιοσύνη υπολειτουργεί ή δυσλειτουργεί, το έργο εκδίκασης μεγάλων και σοβαρών ποινικών υποθέσεων έχουν ανεπίσημα αναλάβει να τελέσουν τα ΜΜΕ.

Τροφή για την επικαιρότητα πάντοτε έδιναν κι ακόμη δίνουν υποθέσεις ολκής, γύρω από τις οποίες τα ΜΜΕ αρέσκονται να φωνασκούν και να αναπτύσσουν μία ατελείωτη σκανδαλολογική φιλολογία. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι στην Ελλάδα τον ρυθμό της δικαιοσύνης σε πολύκροτες υποθέσεις με τον τρόπο τους τον υπαγορεύουν τα ΜΜΕ.

Τα τηλεοπτικά και άλλου είδους μιντιακά δικαστήρια ήταν άλλωστε πάντα προσφιλές άθλημα των εγχώριων ΜΜΕ, που βασιλικότερα του βασιλέως αναλαμβάνουν χρέος ταυτόχρονα εισαγγελέα και δικαστή σε υποθέσεις που τυγχάνει ή και σκοπίμως φαίνεται να απασχολούν την επικαιρότητα. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι αξιοθαύμαστο που σε αυτή τη χώρα υπάρχει τόσο πάθος για την διερεύνηση υποθέσεων, τη διαλεύκανση ευθυνών και εντέλει την απονομή δικαιοσύνης.

Όμως, η επιλεγμένη προσέγγισή είναι αυτή της σκανδαλοθηρίας σε υποθέσεις με προεκτάσεις πολύ πιο περίπλοκες από την απλουστευμένη κι εύπεπτη μορφή στην οποία μας την παρουσιάζουν. Και θύμα αυτής της ακρατούς σκανδαλολογίας την οποία αρέσκονται να καλλιεργούν τα ΜΜΕ είτε για πολιτικές σκοπιμότητες είτε απλά για το κυνήγι της δικής τους δημοτικότητας είναι η ίδια η δικαιοσύνη.

Με την παρελκυστική ρητορική τους, τα ΜΜΕ συσκοτίζουν την κοινή γνώμη, διαμορφώνουν κραταιές αντιλήψεις και εν τέλει παρεμποδίζουν το έργο της δικαιοσύνης. Η δικαιοσύνη όμως δεν μπορεί να άγεται και να φέρεται κατά τις βουλές των ΜΜΕ και τις επιταγές της επικαιρότητας. Πρέπει να μπορεί να μπορεί να εξετάζει υποθέσεις και όχι σκάνδαλα, στοιχεία και όχι άναρθρες κραυγές εντυπωσιασμού. Μία ευνομούμενη κοινωνία χρειάζεται μία ανεξάρτητη δικαιοσύνη. Η σκανδαλοκινούμενη δικαιοσύνη της Ελλάδας αποκαλύπτει σε ποιο βαθμό η χώρα μας είναι ένα σύγχρονο κράτος δικαίου.