Παρά τη «πολιτική συμφωνία» που επιτεύχθηκε στην πρόσφατη «συνάντηση των επτά», εν τούτοις, όπως φαίνεται από τις διεξαγόμενες διαπραγματεύσεις , η όποια συμφωνία θα πρέπει να υποστεί την «βάσανο» των τεχνοκρατών των θεσμών. Όπως είναι γνωστό , η ελληνική κυβέρνηση διεκδίκησε και επέτυχε να επεξεργαστεί αυτή ένα πακέτο μεταρρυθμίσεων , που αυτή θεωρούσε σημαντικό για τις ανάγκες της χώρας, φθάνει το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα να ήταν δημοσιονομικά ισοδύναμο με το προβλεπόμενο στο προηγούμενο μνημονιακό πρόγραμμα.

Πράγματι μετά από ορισμένες παλινωδίες η ελληνική κυβέρνηση κατέθεσε τις προτάσεις της , σύμφωνα με τις οποίες το δημοσιονομικό αποτέλεσμα θα είναι της τάξεως των 3,7 δις ευρώ. Κυρίως οι προτάσεις αναφέρονται σε μέτρα καταπολέμησης της φοροδιαφυγής, του λαθρεμπορίου και εν γένει της διεύρυνσης της φορολογικής βάσης.

Το πρώτο πρόβλημα που αναδύεται από τις διαπραγματεύσεις συνίσταται στο ότι οι θεσμοί για να αποδεχτούν τα δημοσιονομικά μέτρα θα πρέπει αυτά να έχουν τουλάχιστον μεσοπρόθεσμα διάρκεια. Δηλαδή θα πρέπει να μπορούν να εφαρμοστούν με τα ίδια δημοσιονομικά αποτελέσματα σε βάθος χρόνου.

[quote text_size=»small»]

Γίνεται σαφές ότι η προσέγγιση της δημοσιονομικής που πρεσβεύουν οι θεσμοί, είναι αυτή που επιδιώκει τη αυτονόμησή της από το γενικότερο πλαίσιο της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής με το να θέτει σχεδόν , αυτόνομους και ανεξάρτητους στόχους .

[/quote]

Ανεξαρτήτως του ύψους της απόδοσης των συγκεκριμένων προτεινόμενων μέτρων αυτά θα θεωρούνται οιονεί , «μη ικανά « αν δεν λάβουν διαχρονικό χαρακτήρα.

Είναι φανερό ότι όλα τα παραπάνω σημαίνουν ουσιαστικά άσκησης οικονομικής πολιτικής μόνο με σταθερούς κανόνες . Προκαθορισμένους, μη μεταβαλλόμενους κανόνες, ανεξαρτήτως των διακυμάνσεων και της κατάστασης που θα ευρίσκεται η οικονομική δραστηριότητα.

Το δεύτερο πρόβλημα συνίσταται στο τι οι θεσμοί θεωρούν ως μεταρρυθμίσεις . Λοιπόν, είναι γνωστόν ότι οι θεσμοί θεωρού ως μεταρρυθμίσεις όλες αυτές που περιέχονται στο μνημονιακό πρόγραμμα που αφορούν στην αγορά εργασίας, στο ασφαλιστικό και στις αποκρατικοποιήσεις με τη μορφή των ιδιωτικοποιήσεων. Μάλιστα πρόκειται για προσεγγίσεις που έχουν σαφή ιδεολογικά χαρακτηριστικά που βρίσκονται στον πυρήνα της νεοφιλελεύθερης αντίληψης.

[quote text_size=»small»]

Είναι αδύνατον οι θεσμοί να κατανοήσουν άλλου είδους μεταρρυθμίσεις , λόγω απίστευτης ιδεοληψίας που δυστυχώς εμπεριέχονται στον πυρήνα της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής.

[/quote]

Επομένως η προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης καθίσταται πολύ δύσκολη και χρειάζεται υπομονή και επιμονή. Παρόλα αυτά χρειάζεται με κάθε τρόπο , η ελληνική κυβέρνηση να διατηρήσει τους βαθμούς ελευθερίας που έχει κερδίσει με την απόφαση της 20ης Φεβρουαρίου.

Previous articleΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ MOBILE GAMING ΣΤΑ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΑ ΚΑΖΙΝΟ
Next articleΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ!
ΚΩΣΤΑΣ ΜΕΛΑΣ
Ο Κώστας Ι. Μελάς είναι διδάκτορας (Ph.D) του τμήματος Αστικής και Περιφερειακής Ανάπτυξης του Παντείου Πανεπιστημίου με ειδίκευση στα Διεθνή Νομισματικά. Τίτλος της Διδακτορικής Διατριβής: "Συναλλαγματικές Εξελίξεις στην Ελλάδα 1974-1985". Κάτοχος Μεταπτυχιακού Τίτλου (M.Sc.) του Ινστιτούτου Περιφερειακής Ανάπτυξης του ιδίου Πανεπιστημίου με ειδίκευση στο Διεθνές και Διαπεριφερειακό Εμπόριο. Τίτλος της Μεταπτυχιακής Διατριβής: "Θεωρίες Διεθνούς και Διαπεριφερειακού Εμπορίου". Πτυχιούχος της Σχολής Οικονομίας και Εμπορίου του Πανεπιστημίου Φλωρεντίας (Ιταλίας), με ειδίκευση στην Αγροτική Οικονομική Ανάπτυξη. Τίτλος Πτυχιακής Διατριβής: "Vicende e condizioni dell’ agricoltura greca". Διδάσκει στο Πανεπιστήμιο από το 1990. Έχει διδάξει στο Τμήμα Πολιτικών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου τα μαθήματα "Μακροοικονομία" και "Διεθνείς Οικονομικές Σχέσεις" (1990-1993). Επίσης έχει διδάξει στο Τμήμα Οικονομικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Πειραιά τα μαθήματα "Νομισματική Θεωρία και Πολιτική", "Θεωρία Οικονομικής Πολιτικής", "Παγκοσμιοποίηση και Διεθνής Ανταγωνισμός" και "Ειδικά Θέματα Μακροοικονομίας" (1997-2009). Επίσης διδάσκει στο Μεταπτυχιακό του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου τα μαθήματα "Παγκοσμιοποίηση της Οικονομίας" και "Διεθνής Χρηματοοικονομική" (2001-σήμερα). Εργάσθηκε ως Σύμβουλος Διοίκησης της Εμπορικής Τραπέζης. Την περίοδο 1996-2005 διετέλεσε Διευθυντής του Επιμορφωτικού Τραπεζικού Ινστιτούτου της ίδιας τράπεζας, διδάσκοντας παράλληλα τα μαθήματα: "Διεθνής Τραπεζική", "Τραπεζική Χρηματοοικονομική Διοικητική" και "Διεθνείς Οικονομικές Σχέσεις". Έχει διδάξει επίσης στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα του University at Urbana, Derivates και Bank Management. Είναι Πρόεδρος του Ομίλου Πολιτικού και Οικονομικού Προβληματισμού. Έχει δημοσιεύσει μεγάλο αριθμό ερευνητικών εργασιών και άρθρων σε επιστημονικά περιοδικά και σε πρακτικά συνεδρίων, ενώ έχει επιμεληθεί μεγάλο αριθμό βιβλίων.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.