H στάση έναντι των αντιεξουσιαστών και η συμπεριφορά της Αστυνομίας απέναντι στις διαμαρτυρίες και τις καταλήψεις που πραγματοποιούν το τελευταίο διάστημα σε δημόσια κτίρια είναι ένα θέμα που προκαλεί τριβές στο κυβερνητικό σχήμα.

Η «έκρηξη» του αναπληρωτή υπουργού Προστασίας του Πολίτη Γιάννη Πανούση με το άρθρο του στα «ΝΕΑ» πυροδότησε πλήθος αντιδράσεων και δίχασε την κυβέρνηση.

Τρεις παρατηρήσεις: Σχετικά με το είδος της παρέμβασης του κ. Πανούση και την ανοιχτή καταγγελία του: Έγινε μέσα από μια εφημερίδα που αναρωτιόταν τις προηγούμενες ημέρες αν η χώρα βρίσκεται «σε κατάσταση πολιορκίας» και έθετε το ερώτημα «ποιος κυβερνά». Επιλογή προβληματική αν μη τι άλλο. Ο ίδιος, διαβεβαιώνει ότι η επιλογή αυτή δεν είχε σκοπιμότητα και δεν πρέπει να συνδεθεί με δεύτερες σκέψεις.

Δεύτερον, ο τρόπος. Ο κ. Πανούσης είναι υπουργός και όχι σχολιαστής. Άρα, μάλλον θα έπρεπε να λύσει τη διένεξη διαφορετικά. Και πάλι ο ίδιος, χαρακτηρίζει πολιτική την παρέμβασή του και όχι σχόλιο, απαντώντας έτσι στα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που άφησαν αιχμές εναντίον του.

Τρίτον και επί της ουσίας του θέματος: Η διχογνωμία είναι εμφανής στο κυβερνητικό σχήμα για την αντιμετώπιση φαινομένων που κινούνται στα όρια της νομιμότητας και εξίσου αμήχανη η στάση για το τι πρέπει να γίνει.

Ο αναπληρωτής υπουργός από το άρθρο του δείχνει να ανήκει σε εκείνους που επιθυμούν μια πιο άμεση και αποτελεσματική συμπεριφορά.

[quote text_size=»small»]

Η κυβέρνηση, αν και προκρίνει την ήπια μέθοδο και την ανοχή, τον στήριξε παρά την ενόχληση. Δεν είναι εξάλλου καιρός για ενδοκυβερνητικούς μπελάδες.

[/quote]

Έτσι εξηγείται η δήλωση που έκανε αργότερα ο Γιάννης Πανούσης, ότι στηρίζει με τις παρεμβάσεις του τον πρωθυπουργό και συνολικά την κυβέρνηση στο δύσκολο έργο της.

Η υπόθεση ήρθε άτσαλα στην επιφάνεια, κάνοντας θόρυβο, αλλά το ζητούμενο παραμένει και αντικειμενικά η απάντηση δεν είναι καθόλου εύκολη. Πρέπει όμως να δοθεί και να μην επιτρέπει παρερμηνείες.

Σίγουρα, συνταγές καταστολής, δε νοούνται για τα ήθη, τις παραδόσεις και την κοσμοθεωρία μιας κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Η βία θα φέρει την αντίδραση και έτσι θα ξεκινήσει ένα γαϊτανάκι κλιμάκωσης.

Όμως από την άλλη πλευρά, το να κάνει κάποιος ότι δε βλέπει και ότι δεν υφίσταται κανένα απολύτως ζήτημα, ούτε αυτό είναι λύση, αφού δημιουργείται η διάχυτη εντύπωση ότι η κυβέρνηση είναι αδύναμη να τηρήσει τη νομιμότητα και να περιφρουρήσει το κράτος δικαίου.

[quote text_size=»small»]

Δε μιλά κανείς ούτε για προληπτικά μέτρα ούτε για βιαιότητες άλλων κυβερνήσεων. Υπάρχουν ωστόσο σαφή συνταγματικά πλαίσια που μπορούν να εφαρμοστούν χωρίς να ακυρώνονται ιδεολογία και αρχές.

[/quote]

Γιατί όντως, αριστερή διακυβέρνηση δε σημαίνει υπεράσπιση της παρανομίας και δε συνεπάγεται κλείσιμο ματιού σε λογικές «ανοχύρωτων πόλεων».

Έχει πάντως τεράστια διαφορά από την συντηρητική προσέγγιση και αυτό είναι ένα λεπτό σημείο που δε μπορεί να προσφέρεται προς εκμετάλλευση από τους κύκλους της επιβολής «του νόμου και της τάξης». Η Αριστερά και ευρύτερα το δημοκρατικό πολίτευμα θα χάσουν αν δια της διολίσθησης και των στρεβλών αγκυλώσεων αφήσουν ιδέες και βασικές αξίες να κακοποιούνται και να εκφυλίζονται…

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.