Δεν πρέπει να αισθάνονται καλά, όλοι εκείνοι οι εγχώριοι πολιτικοί και οι προπαγανδιστές τους, που κινούμενοι πάνω στην καυτή λάβα της λαϊκής οργής, την παραμύθιαζαν, για δήθεν άλλους τρόπους χρηματοδότησης της χώρας, με την τελευταία καθοριστική εξέλιξη, της προσφυγής της Κύπρου στον μηχανισμό στήριξης της τρόικας. Και φυσικά κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί πως η κυπριακή κυβέρνηση δεν απευθύνθηκε στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα να ζητήσει βοήθεια, πριν καταφύγει στο μνημόνιο, χάνοντας μάλιστα πολύτιμο χρόνο που επιδείνωσε τα προβλήματα της οικονομίας της χώρας.

Πάνω στους μύθους χτίστηκαν πολιτικές και «δημοσιογραφικές» καριέρες, έστω και πρόσκαιρες, έστω και σαν παλάτια στην άμμο, γαλουχώντας ωστόσο το περισσότερο δυναστευόμενο κομμάτι της κοινωνίας μας, στο εύπεπτο δεν χρωστάμε, δεν πληρώνουμε, για όλα φταίνε οι άλλοι. Και βέβαια υπήρχαν και οι απέναντι, οι οποίοι έκαναν εξ ίσου κακό, με την άκριτη στήριξη κάθε παραλογισμού, ή ιδεοληψίας της τρόικας, με αποτέλεσμα να ακυρώνεται κάθε θετική προσπάθεια, και να αμφισβητείται συλλήβδην  η αποτελεσματικότητα των επιχειρούμενων μεταρρυθμίσεων. Βέβαια πολλά ΜΜΕ, ξεκίνησαν μνημονιακά, ελπίζοντας πως με αυτό τον τρόπο οι επιχειρηματίες του χώρου και τα συγκροτήματά τους, προπαγανδίζοντας κάθε δίκαιο ή άδικο χαράτσι, θα έμεναν τελικά στο απυρόβλητο.

Όταν όμως αντιλήφθηκαν, ότι οι επίτροποι στις τράπεζες θα κλείσουν τις στρόφιγγες του δανεισμού για τις υπερχρεωμένες επιχειρήσεις τους, το γύρισαν και ανακάλυψαν απώλειες κυριαρχίας, και καταστροφική συνταγή για την οικονομία. Γιατί ένας κυρίαρχος μύθος που επίσης κυριάρχησε σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς είτε υποκριτικά, είτε επειδή τον πίστεψαν κάτω από το βάρος της ύφεσης, είναι ότι το πρόγραμμα κινείται σε λάθος κατεύθυνση, και ότι οι τροϊκανοί λειτουργούν σαν μαθητευόμενοι μάγοι, πάνω στο ελληνικό πείραμα.

Παρ’ ότι κανένας δεν μπορεί να προφητέψει το τέλος αυτής της τραγωδίας της ελληνικής οικονομίας, οι λεπτομερείς υπολογισμοί των τεχνοκρατών και οι εμμονές στις εκθέσεις τους των πολιτικών ηγητόρων τους, δείχνουν ακριβώς το αντίθετο. Ότι γνωρίζουν ακριβώς τι θέλουν και που οδηγούν τα πράγματα.-Στις αιματηρές οικονομίες ώστε να επιτευχθούν πρωτογενή πλεονάσματα, και στη βίαιη προσαρμογή σε ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης που δεν θα στηρίζεται στα θαλασσοδάνεια και στην αλόγιστη κατανάλωση-.

Υπάρχει βέβαια και ο τρομολαγνικός μύθος της διεθνούς συνομωσίας, που λέει πως όλα αυτά γίνονται για να έρθουν οι ξένοι να μας αγοράσουν κοψοχρονιά. Θα πρόσθετα ότι στην ίδια κατηγορία πρέπει να συμπεριλάβουμε και τις άλλες υπό καθεστώς μνημονίου χώρες, όπως την Ιρλανδία, την Πορτογαλία, την Ισπανία, την Κύπρο, ίσως την Ιταλία, ακόμη και την ίδια τη Γαλλία. Προφανώς όλοι αυτοί οι μύθοι, δεν άντεξαν τη βάσανο της λογικής, και επειδή άνθισαν πάνω στο θυμικό των πολιτών, έχουν αρχίσει να αποκαθηλώνονται. Αντί λοιπόν, οι υπεύθυνες-κατά τους γερμανούς- για την καταστροφή της χώρας μας πολιτικές και επιχειρηματικές ελίτ, να επιχειρούν να τους συντηρήσουν, επιτείνοντας τη σύγχυση των πολιτών, ας μιλήσουν επιτέλους τη γλώσσα της αλήθειας που επιμελώς την αποκρύπτουν, θυσιάζοντας το συμφέρον του συνόλου στην μικρόψυχη ιδιοτέλειά τους.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.