Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
η αγανακτηση των πεινασμενων

Η ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ ΤΩΝ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΩΝ

Aρχικά νόμιζε κανείς πως οι αγρότες της Θήβας έδωσαν το έναυσμα της ειρηνικής επανάστασης με μια πρωτοβουλία κοινωνικής αλληλεγγύης: Να διαθέσουν δηλαδή δωρεάν τα προϊόντα τους στους άπορους Αθηναίους. Εκ των υστέρων διαπιστώθηκε πως επρόκειτο για πράξη διαμαρτυρίας, για το μπαράζ δυσφήμισης των προϊόντων τους, τα οποία, υποτίθεται, μολύνει ο Ασωπός και το εξασθενές χρώμιο.

Ωστόσο, το πρώτο μήνυμα ελήφθη. Η Αθήνα του 2012, πεινάει! Πολλοί κάτοικοι της πρωτεύουσας της Ελλάδας – μιας χώρας που βρίσκεται στον πυρήνα των πλουσιότερων χωρών του Πλανήτη – πεινούν! Η νέα φτώχεια είναι μια πραγματικότητα σε μια Ευρώπη που στους Ευρωπαίους πολίτες (κι όχι μόνο στους Έλληνες) υποσχέθηκε καλύτερη ζωή, ευημερία, ασφάλεια, κοινωνική δικαιοσύνη. Το θλιβερό θέαμα στην πλατεία Συντάγματος χθες, ήταν η συνειδητοποίηση ενός ονείρου που μετατράπηκε σε εφιάλτη.

Ως δεύτερο μήνυμα ο κίνδυνος της κοινωνικής έκρηξης είναι παραπάνω από ορατός πλέον. Έκρηξη που κινδυνεύει να γίνει ανεξέλεγκτη επειδή δεν θα προέλθει από τους “αγανακτισμένους”, αλλά από τους πεινασμένους. Τι θα ακολουθήσει ουδείς είναι σε θέση να πει με ασφάλεια. Όμως, η νέα φτώχεια δεν είναι ανεκτή σε μια κοινωνία που την ξέχασε (ευτυχώς) και σε μια κοινωνία που γνωρίζει και συνειδητοποιεί πως η πείνα στον 21ο της Ενωμένης Ευρώπης είναι παντελώς αδικαιολόγητη. Κι αυτό είναι το χειρότερο απ” όλα. Γιατί είναι αδικαιολόγητο και αδιανόητο, στην Ελλάδα του 2012, την ίδια ώρα που κάποιοι πεινούν, κάποιοι άλλοι να γελούν…

Ως τρίτο μήνυμα, ο αγροτικός τομέας στην Ελλάδα – παρ” όλες τις αμαρτίες του – πρέπει να παραμένει ζωντανός και σε θέση να συντηρήσει τον ελληνικό πληθυσμό. Υπό μια προϋπόθεση: Να διαφυλαχθεί το ελληνικό προϊόν και να μην γίνεται αντικείμενο δυσφήμισης τόσο από τους ίδιους τους παραγωγούς, όσο (και κυρίως) από κυκλώματα που έχουν συμφέρον από την απαξίωση του. Ελάχιστοι μπορούν να πουν με βεβαιότητα ότι τα προϊόντα της Θήβας είναι πράγματι μολυσμένα. Αλλά ακόμα κι αν είναι δεν είναι οι αγρότες που ευθύνονται και πρέπει να υποστούν τη ζημιά. Υπαίτιοι είναι εκείνοι που αλλοιώνουν το προϊόν τους και πρέπει να κυνηγηθούν από τη Δικαιοσύνη. Έτσι κι αλλιώς, σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία, το ελληνικό αγροτικό προϊόν προηγείται. Κυρίως και πάνω απ” όλα ο ελληνικός πληθυσμός πρέπει να τραφεί!

Το τέταρτο μήνυμα, αφορά την πολιτική ηγεσία. Δεν θα αργήσει να καταλάβει πως η πραγματικότητα την ξεπερνάει. Πως η ζωή την υπερβαίνει. Κι αυτό συμβαίνει αναπόφευκτα όταν ο κόσμος έρχεται να δώσει λύσεις που η πολιτική τάξη αδυνατεί να δώσει. Μετά το χθεσινό συμβάν οι αγρότες κατάλαβαν πως η διαμαρτυρία τους μπορεί να βρει απήχηση στην κοινωνία. Πως τα δίκαια αιτήματα τους μπορούν να εισακουστούν. Επιτέλους, οι αγρότες έκαναν κάτι πιο έξυπνο από το να αποκλείσουν τους δρόμους. Διέθεσαν τα απούλητα προϊόντα τους σε συμπολίτες τους που τα έχουν ανάγκη. Έστω κι έτσι η κοινωνική αλληλεγγύη εκφράστηκε. Θα έχει και συνέχεια…