Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
επισημη κηρυξη πολεμου

ΕΠΙΣΗΜΗ ΚΗΡΥΞΗ ΠΟΛΕΜΟΥ

Τελικά άλλος περίμενε να δει την πόρτα της εξόδου απ” την Ευρωζώνη και άλλος την βλέπει τώρα! Μέχρι λίγο πριν τη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών διακινούνταν σενάρια και φήμες για ενδεχόμενο “όχι” του Λουκά Παπαδήμου στο σχέδιο των Μερκοζί – κάτι που θα σήμανε την αυτόματη έξοδο της χώρας από το ευρώ.

Τελικώς, το “όχι” δεν το είπε ο Έλληνας πρωθυπουργός. Το είπε ο Βρετανός. Ο Ντέιβιντ Κάμερον απλώς αρνήθηκε να παραχωρήσει στους ευρωπαϊκούς θεσμούς την εποπτεία και τον έλεγχο των χρηματοπιστωτικών μηχανισμών του Σίτι του Λονδίνου, καθώς κάτι τέτοιο αντίκειται στα βρετανικά συμφέροντα. Ο Νικολά Σαρκοζί δεν χρειάστηκε πολύ για να του πει “λυπάμαι”. Αρνήθηκε να δεχθεί την βρετανική εξαίρεση που ζήτησε ο Ντέιβιντ Κάμερον, λέγοντας πως “…δεν μπορούμε να δεχθούμε κάτι τέτοιο. Αντιθέτως θεωρούμε ότι τα περισσότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε οφείλονται ακριβώς στην έλλειψη ρυθμιστικών κανόνων”.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής με την οποία ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία της ΕΕ. Σε αυτό το νέο κεφάλαιο, η Βρετανία θα είναι απούσα. Οι Ευρωπαίοι φαίνονται αποφασισμένοι να συνεχίσουν την πορεία προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση χωρίς τη Βρετανία. Μικρό, μεγάλο το κακό, θα φανεί στο μέλλον. Πάντως, ο Κάμερον ευχήθηκε “καλή τύχη στην ευρωζώνη στην επίλυση των προβλημάτων της”… Μια ευχή την οποία, ανεξαρτήτως των μεγάλων δόσεων βρετανικού φλέγματος που την διακατέχει, η Ευρώπη θα τη χρειαστεί.

Διότι, τα προβλήματα δεν λύθηκαν με τις αποφάσεις της Συνόδου. Δόθηκε μια κατεύθυνση των λύσεων, η οποία ουδείς τελικά γνωρίζει αν θα είναι και η σωστή. Η …ένσταση καταγράφεται στην απουσία του όρου, νέο “κοινωνικό συμβόλαιο” και στην αντικατάσταση από το νεοπαγή, ευρωπαϊκό όρο, “δημοσιονομικό συμβόλαιο” και ό,τι το περιλαμβάνει. Ή μάλλον ό,τι δεν περιλαμβάνει. Δηλαδή τον ανθρώπινο παράγοντα.

Οι Ευρωπαίοι μιλούν πια για δημοσιονομική πειθαρχία, “πλεονασματικούς και ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς”, “ετήσιο διαρθρωτικό έλλειμμα που δεν θα υπερβαίνει το 0,5% του ονομαστικού ΑΕΠ”, “εργαλεία σταθεροποίησης”, “ενίσχυση της οικονομικής και δημοσιονομικής εποπτείας των κρατών μελών”, για “κανόνες” που θα περιληφθούν “στα εθνικά νομικά συστήματα των κρατών μελών σε συνταγματικό ή ισοδύναμο επίπεδο” (βλ. περαιτέρω εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας).

Βέβαια, η έλλειψη κοινωνικών αναφορών στις αποφάσεις της Συνόδου δεν ήταν ο λόγος αποχώρησης της Βρετανίας. Αλλά μάλλον η επιβεβαίωση ενός ακήρυχτου πολέμου που βρίσκεται σε εξέλιξη και μετρά ήδη ανθρώπινες απώλειες σε όλο το μήκος και της πλάτος της Ευρώπης στην οποία ανήκει και η Ελλάδα.