Τρίτη, 17 Ιουλίου 2018
ΛΟΥΚΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

ΛΟΥΚΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Ο Λουκάς Γεωργιάδης είναι απόφοιτος του Τμήματος Οικονομικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Πειραιώς με ειδίκευση στη Βιομηχανική Πολιτική και τις Επενδύσεις. Έχει εργαστεί ως παραγωγός πωλήσεων και σε λογιστικό γραφείο. Είναι δημοσιογράφος από το 1995 και μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών από το 2005.

Έχει διατελέσει ρεπόρτερ σε ραδιοφωνικούς σταθμούς, συντάκτης σε οικονομικές εφημερίδες και περιοδικά, αρχισυντάκτης και διευθυντής εφημερίδας.

Παράλληλα εδώ και 12 χρόνια έχει εκπομπές σε τηλεοπτικά κανάλια. Έχει συντονίσει ημερίδες και συνέδρια. Αυτήν την περίοδο εργάζεται στο μοναδικό οικονομικό και χρηματιστηριακό κανάλι της χώρας, το SBC.
ΛΟΥΚΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ
επικίνδυνο για την υγεία το κόκκινο βλίτο

Επικίνδυνο για την υγεία το κόκκινο βλίτο

Ο Λουκάς Γεωργιάδης ανατρέχει στην φυτολογία για να μιλήσει πολιτικά και σημειώνει ότι το κόκκινο βλίτο συνήθως δεν τρώγεται αλλά αφήνεται σε γλάστρες και σε άκρες από τα περιβόλια για διακοσμητικούς καθαρά λόγους. Η δε κατανάλωση του σε μεγάλες ποσότητες μπορεί να προκαλέσει μείωση στην αντίληψη.


Το βλίτο ή αλλιώς βλίτρον ή βλιταράκι ή γλίντρος, αποτελεί ένα μικρό και θαμνώδες μονοετές φυτό το οποίο δεν ξεπερνάει σε ύψος τα 80 εκατοστά. Η θέση του στις βραστές καλοκαιρινές σαλάτες μας είναι ιδιαίτερη και ξεχωρίζει. Το βλίτο φυτρώνει μόνο του ή και σπέρνεται ανάμεσα στα άλλα κηπευτικά των καλοκαιρινών περιβολιών. Η κύρια αιτία της καλλιέργειας του είναι το φύλλωμα αλλά και οι σπόροι του. Το αυτοφυές κόκκινο βλίτο που λέγεται αλλιώς και αγριόβλιτο και διαθέτει πλατιά φύλλα, είναι αρκετά εντυπωσιακό. 

Το κόκκινο βλίτο

Το κόκκινο βλίτο συνήθως δεν τρώγεται αλλά αφήνεται σε γλάστρες και σε άκρες από τα περιβόλια για διακοσμητικούς καθαρά λόγους. Η έντονη γλυφή και συνάμα δροσερή γεύση του βλίτου μας αναγκάζει να το βράζουμε σε συνδυασμό με διάφορα άλλα λαχανικά. Όμως, καλό είναι να αποφεύγουμε να καταναλώνουμε μεγάλες ποσότητες. Ειδικά το ζουμί του γιατί περιέχει ουσίες, μη ακριβώς προσδιορισθέντες ακόμη, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν παροδική μείωση στη αντίληψη μας, εξ ου και ο χαρακτηρισμός «βλίτο» για κάποιους ανθρώπους. Ο χαρακτηρισμός «δεν τρώω κουτόχορτο», στο βλήτο αναφέρεται. Επίσης είναι τοξικό για πολλά ζώα όπως πρόβατα, χοιρινά κ.ά. Φαίνεται όμως ότι το βλίτο είναι επιζήμιο και για τους ανθρώπους. Ειδικά το… κόκκινο! 

Τα παραπάνω ίσως αποτελέσουν για πρώτη φορά μια ευκαιρία… γνωριμίας για όσους δεν ξέρουν ακριβώς τι είναι βλίτο, ποια είναι η ιστορία του και γιατί μπορεί να βλάψει την υγεία λόγω υπερβολικής κατανάλωσης. Ειδικά το… κόκκινο μπορεί να προκαλέσει έντονες παραισθήσεις και να βλάψει ζωτικά όργανα του ανθρώπινου οργανισμού. Το… κουτόχορτο γνώρισε πιένες κατά την περίοδο 2012-2015 από τους σημερινούς κυβερνώντες. Από το 2015 έως τα μέσα του 2016 μειώθηκε σημαντικά ο αριθμός των… καταναλωτών-χρηστών του και σήμερα θέλουμε να πιστεύουμε ότι οι έχοντες παρενέργειες από την υπερβολική κατανάλωση… βλίτου είναι λιγότεροι. Πολλώ δε περισσότερω ευχόμαστε να μην υπάρχουν νέα… θύματα που θα δοκιμάσουν το… κόκκινο βλίτο σε μεγάλες ποσότητες. Αυτό θα φανεί βεβαίως στις επόμενες εκλογές. 

Βελανίδια και Παρθενώνες

Η κυβέρνηση έχει σερβίρει άφθονο κουτόχορτο για την έξοδο από τα μνημόνια, την «καθαρή έξοδο» στις αγορές τον ΕΝΦΙΑ, την ασφάλεια, την υγεία τη λειτουργία των θεσμών και την εξωτερική πολιτική. Για κάποιους είναι δεδομένο ότι η μεγάλη κατανάλωση του… κόκκινου βλίτου θα προκαλέσει σοβαρές παρενέργειες. Για κάποιους ανθρώπους το βλίτο είναι… απαραίτητο! Το τραβάει ο οργανισμός τους. Και βέβαια, όταν έχεις να κάνεις με κουτούς εκεί η αναμέτρηση μάλλον είναι δύσκολη και το αποτέλεσμα γέρνει προς την πλευρά τους. Καυχιόμαστε και δείχνουμε την εθνική μας μαγκιά πιάνοντας στο στόμα μας τους ξένους οι οποίοι έτρωγαν… βελανίδια, όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες. Το πρόβλημα είναι ότι συμβολικά εμείς έχουμε γκρεμίσει αυτούς τους Παρθενώνες, ειδικά κατά τα τελευταία χρόνια αποδεχόμενοι ό,τι πιο αρνητικό από αυτά που προσέφερε ως αντιπολίτευση και εξακολουθεί να προσφέρει η σημερινή κυβέρνηση. 

Οι ξένοι οργάνωσαν τις δημοκρατικές τους δομές παίρνοντας τα στοιχεία του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Οι σημερινοί τύποι που βρίσκονται στην εξουσία δεν έχουν και τόσο καλή σχέση με την έννοια της δημοκρατίας, γιατί πολύ απλά έχουν πλάσει στο μυαλό τους ένα άλλο μοντέλο «δημοκρατίας». Αυτό το μοντέλο που επιθυμούν, περιλαμβάνει τη διανομή κουτόχορτου σε άφθονες ποσότητες σε έναν λαό που δεν αξίζει να είναι σε αυτό το χάλι. Αλλά μήπως μας αξίζει τελικώς αυτό που έχουμε; Μήπως το… κόκκινο κουτόχορτο είναι το είδος εκείνο με το οποίο είμαστε συνυφασμένοι και δεν μπορούμε να το αποχωριστούμε; Αν είμαστε έτσι, τότε πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για τις πολύ άσχημες παρενέργειες που έχει στον ανθρώπινο οργανισμό. 

Σε νέες περιπέτειες από Τσίπρα – Καμμένο

Οι ποσότητες βλίτου που έχουν διοχετευτεί προς κατανάλωση από το 2012 και μετά από τους σημερινούς τύπους που βρίσκονται στην εξουσία δείχνουν ότι πολλοί θα είναι «πειραγμένοι» για πολλές δεκαετίες. Πιθανόν για όσες δεκαετίες μας έβαλαν οι Τσίπρας-Καμμένος στη νέα περιπέτεια του τρίτου και αχρείαστου μνημονίου, το οποίο οδηγεί στην αυστηρή εποπτεία αλλά και στην υποθήκευση των πάντων για 99 χρόνια. Αν όλοι αυτοί που πίστεψαν στο… κουτόχορτο που τους σερβίρισαν, δεν το έχουν μετανιώσει τότε είναι εθνικά ανόητοι. Αν το έχουν καταλάβει, ποτέ δεν είναι αργά να νιώσουν την ανάγκη της αυτοκριτικής και να ανακτήσουν την εθνική αυτογνωσία και τη λογική. Αλλά τα λάθη πληρώνονται. Όπως και η υπερβολική κατανάλωση βλίτου, ιδίως του κόκκινου, το οποίο μπορεί να βλάψει την υγεία και κυρίως τον ανθρώπινο εγκέφαλο…  

Διαβάστε το προηγούμενο άρθρο του Λουκά Γεωργιάδη στο new deal