Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

ΣΠΥΡΟΣ ΣΟΥΡΜΕΛΙΔΗΣ

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στα νότια προάστια της Αθήνας, σπούδασε στην (τότε) Τσεχοσλοβακία δημοσιογραφία.
Ξεκίνησε να ασχολείται με το ...άθλημα το 1985, στο "ΠΟΝΤΙΚΙ" όπου και εργάσθηκε επί 20 χρόνια έως το καλοκαίρι του 2005.
Εργάσθηκε επίσης επί σειρά ετών στο "ΕΘΝΟΣ", στην "ΗΜΕΡΗΣΙΑ" αλλά και στην ΕΡΑ, στο "SEVEN X" και στο "STAR", αρθρογραφεί στην "Βραδυνή της Κυριακής', συνεργάζεται με τον "Αγγελιοφόρο" της Θεσσαλονικής και στην σατιρική εφημερίδα "Παρασκευή και 13".
Παντρεμένος και πατέρας.

Latest posts by ΣΠΥΡΟΣ ΣΟΥΡΜΕΛΙΔΗΣ (see all)

επιβιωση

ΕΠΙΒΙΩΣΗ

Επιβίωση! Αυτό το συναίσθημα θα καθορίσει την συμπεριφορά των πολιτών μπροστά στην κάλπη. Γι αυτό και η πολυδιάσπαση από την αυτοδυναμία απέχουν  ελάχιστα. Η βεβαιότητα για την συγκρότηση μιας συγκυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου για την οποία προσπαθεί να πείσει η οικονομική και πολιτική ελίτ, δεν στηρίζεται στην αλήθεια της κοινωνίας.

Μπροστά στην κάλπη το δίλημμα δεν θα είναι «μέσα ή έξω από το ευρώ» ίσως ούτε και το δίλημμα «μνημόνιο- αντιμνημόνιο».

Το πρόβλημα για τους πολίτες είναι αν και πώς θα επιβιώσουν, με ποιο τρόπο θα αναγκάσουν την εξουσία να κυβερνήσει πραγματικά.

Όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά. Η ρευστότητα και η αβεβαιότητα είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της εκλογικής αναμέτρησης του Μαΐου.
Η τρικυμία της οικονομίας, η ανεργία, η διάλυση του κοινωνικού κράτους, προκαλούν καθημερινά νέα κύματα ανασφάλειας, θυμού και απόγνωσης, με αποτέλεσμα να μην είναι προβλέψιμο το κλίμα το οποίο θα επικρατήσει λίγες μέρες πριν από τις εκλογές.

Οι προβλέψιμοι

Οι βεβαιότητες που επιδιώκουν να δημιουργήσουν η οικονομική και πολιτική ελίτ της χώρας, για την κυβέρνηση συνεργασίας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, αφορούν τις επιλογές τους και την αντίληψη  που έχουν για την πορεία της χώρας.
Η αλήθεια είναι πως στο προσκήνιο έχουμε πάντα τον γνωστό θεσμικό κόσμο, αυτόν που κυβέρνησε και διοίκησε (στην πολιτική, στην οικονομία, στο κράτος κλπ). Ο δικομματισμός μπορεί να έχει απώλειες, μετακινήσεις, δημιουργία νέων σχηματισμών, ολ αυτά όμως μπορεί και να ελεγχθούν ή να ισορροπήσουν σε μια νέα σχέση. Ο μικρός δικομματισμός (ΚΚΕ-ΣΥΝ) βλέπει αύξηση  των ποσοστών του, κίνηση στον αντιμνημονιακό χώρο, δεν έχει όμως καταφέρει να δημιουργήσει ρεύμα απόλυτης ανατροπής.  Γι αυτό και όλοι θέλουν να βλέπουν οροφή στην επιρροή του.Με το ειδικό βάρος της εξουσίας οι παλαιοί πολιτικοί , θεωρούν ότι η αλλαγή θα είναι μερική, η πολυδιάσπαση δεν θα σημαίνει ανατροπή.

Ένας παράλληλος κόσμος

Το χειρότερο είναι πως η πολιτική ελίτ εμφανίζεται με συμπεριφορά Μαρίας Αντουανέτας. Φαίνεται να μην αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα, ούτε και το  γεγονός ότι μετά τις εκλογές δεν μπορούν να διατηρήσουν τις εξουσίες τους. Αυτή την ώρα κινείται προς την πολιτική σκηνή ένας ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.

Ένας κόσμος που δεν εκφράζεται και δεν ζυγίζεται. Δεν είναι περιθωριακοί, δεν είναι απλώς φτωχοί. Αγωνιούν γι αυτό που ζουν και για τα χειρότερα που έρχονται. Κάθε μέρα ξεφυτρώνουν κινήσεις πολιτών που έχουν διάθεση αμεσης εμπλοκής στην πολιτική μακριά από τους γνωστούς σχηματισμούς. Φυσικά δεν πρόκειται να φτάσουν ολοι αυτή  στην υποψηφιότητα. Κινητοποιούν όμως μαζικά χιλιάδες ανθρώπους που περιμένουν κάτι καινούργιο, που θέλουν (χωρίς να ξέρουν ακόμα πως) να φύγουν οι παλιοί. Ορισμένοι θα αποτελέσουν και εκλογικούς σχηματισμούς, έχοντας εξασφαλίσει χιλιάδες οπαδούς.

Ακόμα και από τα στρώματα της επιχειρηματικής τάξης, δημιουργούνται κινήσεις που επιδιώκουν έκφραση κοινοβουλευτική. Εχουμε ήδη «Συνδέσμους»  και «Κινήσεις» που πιέζουν για αλλαγή φρουράς και αλλαγή φυσιογνωμίας της πολιτικής και της διοίκησης.

Αυτός ο παράλληλος κόσμος  εκφράζει ακόμα πιο έντονα την αμφισβήτηση και την αγωνία για την επιβίωση. Αυτός ο αδιαμόρφωτος και ουσιαστικά άγνωστος (σε ότι αφορά την επιρροή του και την συμπεριφορά του) κόσμος καθορίζει ήδη το κλίμα προς τις εκλογές και την συμπεριφορά μπροστά στην κάλπη.

Οι κινήσεις αυτές δείχνουν ότι θα βρεθούμε μπροστά σε μια πρωτόγνωρη συμμετοχή ψηφοφόρων.
Όσο μεγαλύτερη θα είναι η συμμετοχή τόσο δυσκολότερη η αυτοδυναμία αλλά και η εκ των προτέρων «διαμορφωμένη» συγκυβέρνηση.

Όσο περισσότεροι σχηματισμοί μπουν στην Βουλή, τόσο πιο ασαφές θα είναι το μετεκλογικό τοπίο.
Τίποτα δεν είναι σίγουρο και τίποτα δεν μπορεί να προδιαγραφεί.  Εκτός αν βρεθεί δύναμη που θα δημιουργήσει ρεύμα επιβίωσης, κάτι που όχι μόνο δεν φαίνεται αυτή την ώρα αλλά και δεν επιδιώκεται.

Η ενασχόληση με το πολωτικό δίλημμα μνημόνιο-αντιμνημόνιο έχει σχεδόν «κοιμίσει» τα κόμματα και τους πολιτικούς.
Το έργο δεν έχει προβλέψιμο τέλος. Και μην ξεχνάτε: δεν είναι… μονόπρακτο!

Από το www.dixti.net . Το σκίτσο είναι του Χ. Τολιάδη