Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
επειδη οι ελληνεσ εχουν κι εξοχικο!

ΕΠΕΙΔΗ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΧΟΥΝ ΚΙ ΕΞΟΧΙΚΟ!

Σε όσους απορούν γιατί η κυβέρνηση κομπιάζει να προωθήσει εντατικά τις αποκρατικοποιήσεις και την «εξυγίανση» του δημόσιου τομέα, η απάντηση είναι πολύ απλή. Γιατί «εδώ είναι Ελλάδα»!

Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι στην Ελλάδα το σύνολο του πολιτικού προσωπικού της χώρας εκλέγεται με σταυρό προτίμησης. Και ο σταυρός προτίμησης έχει …ανταλλακτική αξία στον ελληνικό κοινοβουλευτισμό. Και για να μπορεί κάποιος να παίζει με αξιώσεις στο πολιτικό χρηματιστήριο οφείλει, αν μη τι άλλο, να μπορεί να ικανοποιεί το σώμα των ψηφοφόρων του.

Και «στο Ελλάντα» στο σώμα των ψηφοφόρων η έννοια του ρουσφετιού και της οικογενειοκρατίας είναι εμποτισμένη στο γενετικό υλικό του. Είναι βασικό συστατικό του DNA της ελληνικής φυλής. Οπότε, όποιος διαφοροποιηθεί ή ακόμα χειρότερα εναντιωθεί στις συγκεκριμένες έννοιες και αντιλήψεις, εξοβελίζεται. Και ουδείς εκ των πολιτικών εκπρόσωπων του έθνους επιθυμεί να δει τον εαυτό του εξοβελισμένο στις επόμενες εκλογές…

Εσχάτως, ο Γιώργος Παπανδρέου τόνισε για άλλη μια φορά που δεν φοβάται το πολιτικό κόστος και μιλώντας εκ μέρους των βουλευτών του, υποστήριξε το ίδιο. Προφανώς κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Διότι αν ίσχυε, δυο χρόνια τώρα, ο Πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του θα είχαν κάνει τις εξαγγελίες πράξεις. Είναι αυτό που χθες ο Όλι Ρεν επανέλαβε για πολλοστή φορά. Πως δηλαδή «η μπάλα είναι στο γήπεδο της Ελλάδας».

Βεβαίως και είναι. Αν όμως το …τέρμα είναι η άμεση συρρίκνωση του δημόσιου τομέα και προώθηση των αποκρατικοποιήσεων, τη μπάλα θα τη δει και πάλι να πηγαίνει στην εξέδρα!

Η αλήθεια πάντως είναι πως με τις απειλές και τους εκβιασμούς του, οι Ευρωπαίοι εταίροι έχουν καταφέρει να βελτιώσουν τις επιδόσεις των Ελλήνων πολιτικών. Με την εφεδρεία για παράδειγμα η …μπάλα περνά ξυστά απ’ το δοκάρι! Όπως και με τις μερικές ή ελεγχόμενες αποκρατικοποιήσεις…

Διότι αν έμπαινε κατευθείαν στο …πλεκτό, τότε ο Όλι Ρεν και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι θα έψαχναν στο Σύνταγμα και τους γύρω δρόμους, πολιτικούς να συνομιλήσουν και να συνεννοηθούν. Διότι, είπαμε, «εδώ είναι Ελλάδα» και η αλλαγή αντιλήψεων και συνηθειών γίνεται με βραδείς ρυθμούς. Και όταν συμβαίνει γίνεται με βίαιο τρόπο!

«Εδώ είναι Ελλάδα», λοιπόν κι όχι Σλοβακία ή Πολωνία, ή Ανατολική Γερμανία, ή Τσεχία που σε μια νύχτα πέρασαν από το σοσιαλισμό στην άκρατο φιλελευθερισμό. Εκεί ο δημόσιος υπάλληλος και οι υπόλοιποι ζούσαν με τα στοιχειώδη και πιστεύοντας στο «καλύτερο αύριο» που τους υποσχέθηκαν, δέχθηκαν τις αλλαγές αδιαμαρτύρητα. Στην Ελλάδα όμως ακόμα και ο δημόσιος υπάλληλος έχει βασική κατοικία, αυτοκίνητα και εξοχικό. Δεν είναι το ίδιο!