Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
εξωτερικοσ εχθροσ

ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΣ ΕΧΘΡΟΣ

Δεν είναι τόσο ρητορική του Αλέξη Τσίπρα ενάντια στο Μνημόνιο που τον έχει εκτοξεύσει δημοσκοπικά. Είναι κυρίως η διάθεση του να συμμαχήσει με τον οποιοδήποτε Έλληνα για να αντιμετωπιστεί ο “εξωτερικός εχθρός” – όπως θεωρητικά τουλάχιστον, πρεσβεύει το Μνημόνιο.

Η στρατηγική αντιμετώπισης ενός “εξωτερικού εχθρού” (φανταστικού ή υπαρκτού) εκ των πραγμάτων αφυπνίζει και συσπειρώνει μια σημαντική μερίδα του κόσμου. Ο κίνδυνος για όποιον την εφαρμόζει, είναι η αποκάλυψη ενός εχθρού κατασκευασμένου – που δημιουργήθηκε για να παραπλανήσει τον κόσμο και να υφαρπάξει την ψήφο του. Τότε ο κόσμος αντιλαμβάνεται, έγκαιρα, πως πρόκειται για “δημαγωγό”, “καιροσκόπο” πολιτικό.

Στην περίπτωση του Αλέξη Τσίπρα το …μειονέκτημα μετατρέπεται σε πλεονέκτημα. Για τον απλούστατο λόγο ότι ο “εχθρός” είναι υπαρκτός. Οι θυσίες που ζητά από τον ελληνικό λαό είναι διεθνώς αναγνωρισμένες. Αλλά και οι ίδιοι οι Έλληνες (κυρίως της μεσαίας τάξης που αποτελεί τον κορμό των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ) τις υφίστανται. Μάλιστα, ο “εχθρός” φροντίζει να τους υπενθυμίσει πως θα απαιτήσει και άλλες επιπλέον θυσίες. Ιδιαίτερα μετά την έκθεση του Διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδας δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία, ούτε άλλοθι, για τους πολίτες για να πουν μετά πως “δεν ήξεραν”…

Η επιτυχία του Αλέξη Τσίπρα οφείλεται στο γεγονός ότι δεν αρκέστηκε να επιβεβαιώσει τους φόβους των πολιτών, διατηρώντας μια πολιτικής καταγγελίας, αλλά έκανε ένα επιπλέον αποφασιστικό βήμα. Το κομβικό σημείο της στρατηγικής του ήταν η απόφαση του να καταδείξει τον ΣΥΡΙΖΑ όχι ως δύναμη καταγγελίας, αλλά ως δύναμη ανατροπής. Επί τούτου κάλεσε σε συστράτευση τους πάντες. Μπορεί η πρόταση του για κοινή κάθοδο στις μονοεδρικές να μην είχε περιθώρια υλοποίησης, πλην όμως κέρδισε τις εντυπώσεις – πόσο μάλλον που εξέθεσε τον Περισσό στο αντιμνημονιακό μέτωπο.

Μετά τον “αποτυχημένο αρραβώνα” με το ΚΚΕ, ο Αλέξης Τσίπρας έκανε άνοιγμα στους Ανεξάρτητους Έλληνες. Την πρωτοβουλία του υποβοήθησε η κατηγορηματική δήλωση του Πάνου Καμένου στις αρχές της εβδομάδας πως “ούτε νεκρός δεν θα συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ” κι ενώ είχε προηγηθεί η ενσωμάτωση του Γιάννη Δημαρά στους Ανεξάρτητους Έλληνες.

Με τον τρόπο αυτό, ο Αλέξης Τσίπρας και ο Πάνος Καμένος δημιούργησαν μια αδιόρατη πολιτική ομπρέλα, ικανή να στεγάσει Αριστερούς, Οικολόγους, απογοητευμένους οπαδούς του ΠΑΣΟΚ, όλους με πατριωτικές αναφορές και αγωνιστικό πνεύμα. Το περίεργο είναι πως όλο αυτό το ετερόκλητο πολιτικά πλήθος, συσπειρώνεται στην ελπίδα πως οποιαδήποτε αλλαγή, μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για ένα μέλλον καλύτερο απ” αυτό ήδη προεξοφλούν για τους Έλληνες, ο διεθνής παράγοντας και φωνές της «υπευθυνότητας» στην χώρα…