Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
εντοσ ευρωπαϊκων διαδικασιων

ΕΝΤΟΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ

Μήνες τώρα η χώρα και οι πολίτες της ζουν με τον εκβιασμό της καταβολής ή μη άλλης μιας δόσης. Υπό τον φόβο και την απειλή πως «το κράτος δεν θα έχει να πληρώσει μισθούς και συντάξεις» και πως «η Ελλάδα θα πτωχεύσει» επιβλήθηκαν τα πλέον δυσβάστακτα μέτρα, οι πλέον αντιδημοκρατικοί όροι.

Μισθωτοί και συνταξιούχοι είδαν τα λιγοστά τους εισοδήματα να μειώνονται (λόγω είτε περικοπών είτε υπερφορολόγησης), οι εργαζόμενοι τα εργασιακά τους δικαιώματα να καταπατώνται (πολλοί απ’Α αυτούς είδαν τον δρόμο της ανεργίας), οι επιχειρήσεις έμειναν από πίστωση, η αγορά στέγνωσε από ρευστό, το Δημόσιο κήρυξε σιωπηρή στάση πληρωμών και δεν καταβάλλει τα χρέη του προς τους ιδιώτες, η οικονομία συνεχώς βυθίζεται στην ύφεση και η χώρα παραχωρεί διαρκώς εθνική κυριαρχία.

Σήμερα το σίριαλ της τελευταίας δόσης, της περιβόητης 6ης, τελειώνει. Τα 8 δισ. ευρώ θα δοθούν, όπως όλα δείχνουν. Αλλά η κατάσταση δεν θα αλλάξει. Η «ανακούφιση» αφορά μόλις το 19% του συνολικού ποσού που θα λάβει το Δημόσιο. Το υπόλοιπο 81% θα επιστραφεί με τη μορφή τοκοχρεολυσίων στους δανειστές (23% σε Eλληνες κατόχους ομολόγων, δηλαδή ελληνικές τράπεζες, 40% σε αλλοδαπούς επενδυτές, δηλαδή γερμανικές και γαλλικές τράπεζες και ασφαλιστικές εταιρίες, το 18% στην ΕΚΤ).

Oλο αυτό το «κακό» για να καλύψει στοιχειωδώς και προσωρινώς το Δημόσιο τις υποχρεώσεις του προς τους πολίτες. Oλο αυτό το «κακό» για να λαμβάνει η χώρα δανεικά με τα οποία σε ποσοστό 86,4% να πληρώνει τοκοχρεολύσια. Ούτε ένα ευρώ από αυτά τα περιβόητα χρήματα που «σώζουν» τη χώρα δεν πηγαίνει στην ανάπτυξη. Στην ανασύσταση του παραγωγικού ιστού της, στη βελτίωση του επενδυτικού κλίματος. Τίποτα.

Οι πρώην εταίροι και πλέον δανειστές επιτρέπουν στην Ελλάδα και τους Eλληνες να αργοπεθαίνουν μόνο και μόνο για να μπορούν να υφαρπάζουν δεσμεύσεις και υπογραφές που υποθηκεύουν το μέλλον των επόμενων γενεών. Εκείνες δηλαδή που θα δουλεύουν, (με ποιους όρους άραγε και υπό ποιες;) για να αποπληρώνουν χρέη…

Το μοναδικό παρήγορο είναι πως κάτι ανάλογο συμβαίνει σε όλη σχεδόν την Ευρώπη. Συνεπώς, οι ενοχές για το περιβόητο «όλοι μαζί τα φάγαμε» μειώνονται. Το ίδιο και για τον μύθο των «τεμπέληδων» Ελλήνων.

Το μοναδικό ελπιδοφόρο είναι πως με την καταβολή των «δόσεων» η Ελλάδα, έστω και τυπικά, μένει εντός ευρωζώνης και άρα, όταν κι εφόσον υπάρξει συνολική λύση στην κρίση χρέους της Ευρώπης (αν τελικώς υπάρξει και δεν προκύψει η κατάρρευση του ευρώ), η χώρα θα μετέχει, έστω και τυπικά, στις ευρωπαϊκές διαδικασίες…