Αν κάποια θα είναι η παρακαταθήκη που θα αφήσει στη χώρα το δίδυμο Σαμαρά – Στουρνάρα θα είναι σίγουρα η προσπάθεια της να απενοχοποιήσει την επιχειρηματικότητα.

Η συνάντηση του πρωθυπουργού με τους εκπροσώπους των πολυεθνικών ομίλων που δραστηριοποιούνται στη χώρα και η πρόθεση του να τους συναντά ανά τακτά χρονικά διαστήματα, προκειμένου να εξετάζεται τι πηγαίνει καλά και τι όχι, συνιστά αναμφισβήτητα μια καινοτομία στα πολιτικά ήθη της χώρας.

Μέχρι τώρα οι πολυεθνικοί όμιλοι, αλλά και η επιχειρηματική τάξη κινούνταν στο περιθώριο και οι σχέσεις της με την πολιτική χαρακτηρίζονταν από μυστικότητα που άγγιζε τα όρια της ενοχής. Μπορεί κανείς να θυμηθεί τον Κώστα Καραμανλή ο οποίος απέφευγε συστηματικά τις επαφές με τους παράγοντες της αγοράς (σε βαθμό παρεξηγήσεως) ενώ χαρακτηριστική έχει μείνει η φράση του στο Μπαϊρακτάρη.

Βέβαια, ο Κώστας Καραμανλής δεν ήταν ο μόνος. Επί χρόνια εμπεδώθηκε η αντίληψη πως η πολιτική εξουσία έδινε μεγαλύτερη σημασία στα αιτήματα των συνδικαλιστών, παρά των επιχειρηματιών. Το αποτέλεσμα ήταν επί δεκαετίες ολόκληρες οι πρώτοι να καταπιέζουν ποικιλοτρόπως τους δεύτερους. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά και καταγεγραμμένα.

Ο Αντώνης Σαμαράς ήταν ο πρώτος που τόλμησε να ανατρέψει την παραπάνω αντίληψη. Ως Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ακόμα στήριξε τον Γιώργο Παπανδρέου σε κάθε μάχη εναντίον των πατέρων του συνδικαλισμού, την ίδια στιγμή που δεν δίστασε να στηλιτεύσει ευθέως την μονίμως αρνητική και καταγγελτική στάση της Αριστεράς ζητώντας κι απ” αυτή να αναλάβει τις ευθύνες για το σημερινό κατάντημα της χώρας.

Πράγματι, αυτός ο αδυσώπητος αγώνας ανάμεσα στην αριστερίστικη πολιτική κουλτούρα και την υγιή επιχειρηματικότητα ήταν που επί χρόνια προέβαλε εμπόδια στην πρόοδο και την ευημερία του τόπου, με την πρώτη να επιβάλλεται ιδεολογικά στη δεύτερη, σε βαθμό που ο επιχειρηματίας μικρός ή μεγάλος να θεωρείται εκ των προτέρων είτε “λαμόγιο”, είτε “στυγνός εργοδότης”.

Ο Αντώνης Σαμαράς από τη στιγμή που ανέλαβε την ηγεσία της ΝΔ έδειξε μια σαφή πρόθεση να αλλάξει αυτή την εικόνα. Κατάλαβε ότι για να προχωρήσει η όποια μεταρρυθμιστική πολιτική θα έπρεπε πρώτα να κυριαρχήσει σε επίπεδο ιδεών. Όσο κι αν ακούγεται περίεργο, η κρίση συνέβαλε προς αυτή την κατεύθυνση. Διότι εκείνο που επλήγη πρώτα ήταν ο ιδιωτικός τομέας. Όταν οι δουλειές άρχισαν να χάνονται και εταιρίες να κλείνουν, τότε έγινε ορατή η ανάγκη του “επιχειρείν”, ως τη μοναδική διαδικασία που προσφέρει ανάπτυξη, που παρέχει θέσεις εργασίας και εν τέλει εξασφαλίζει την επιβίωση ενός κράτος στο οποίο ζουν και αριστεροί και δεξιοί και ιδιωτικοί και δημόσιοι υπάλληλοι…

Previous articleΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΟ ΕΙΝΑΙ …ΤΑΞΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ!!!
Next articleDU CHOCOLAT NOIR COMME TRAITEMENT ANTITUSSIF
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφούσε στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal. Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, έχοντας ιδρύσει την Apertus Alveo Communications...

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.