Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΦΑΡΑΚΟΣ

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΦΑΡΑΚΟΣ

Ο Αγαμέμνων είναι δημοσιογράφος. Γεννήθηκε στην Αθήνα, ζει στην Αθήνα εδώ και τρία τέταρτα του αιώνα και ίσως γι` αυτό αγαπά με πάθος τη Μάνη. Από το 1947 στη μαχόμενη δημοσιογραφία, ο Αγαμέμνων Φαράκος έγινε μέλος της ΕΣΗΕΑ μόλις το 1964, ενώ είχε ήδη θητεία 14 χρόνων σε αθηναϊκές εφημερίδες. Η απαρχή αυτής της θητείας στο "Ριζοσπάστη", το 1947, κρατούσε κλειστές τις θύρες του επαγγελματικού σωματείου. Ακολούθησαν ο πλαστηριακός "Προοδευτικός Φιλελεύθερος" (1950-53), "Η Μάχη" του Ηλία Τσιριμώκου, ο "Εθνικός Κήρυξ" του Παράσχου (1955-59), η "Απογευματινή" και η "Ακρόπολις" των αδελφών Μπότση (1959-69), Τα "Σημερινά" του Σάββα Κωνσταντόπουλου (1970-74), η τηλεόραση της ΕΡΤ (1969-1982), το Αθηναϊκό Πρακτορείο (1969-1990), Η "Βραδυνή" του Τζώρτζη Αθανασιάδη (1974-1989), το MEGA (1989-1991), ως υποδιευθυντής και διευθυντής ειδήσεων, το Κανάλι 5, το μετέπειτα EXTRA του Γιιώργου Κουρή (1995-2004), και πάλι η "Βραδυνή", της οικογένειας Μήτση αυτή τη φορά, από το 1997 στην οποία επί τρία χρόνια διετέλεσε διευθυντής. Ακολούθησε μετά το 2009 η «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ», Η «ισοτιμια» , ενώ σήμερα εργάζεται στον «ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ»
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΦΑΡΑΚΟΣ

Latest posts by ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΦΑΡΑΚΟΣ (see all)

ενα βημα μια γενναια αποφαση

ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΜΙΑ ΓΕΝΝΑΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ

Ψάχνω , ματαίως όμως, από το πρωί της Παρασκευής να βρω, όχι φυσικά στις τηλεοπτικές αρλούμπες των δήθεν ειδήσεων και σχολίων, αλλά στις  πολιτικές σελίδες της έντυπης ενημέρωσης μία ερμηνεία, μία προσέγγιση, έστω ένα σχολιασμό εκείνης της εντυπωσιακής φράσης που συνόψιζε την φιλοσοφία, τις επιδιώξεις, τις διεκδικήσεις, αλλά και τις προτάσεις, την πρόταση του νέου ΠΑΣΟΚ για την επόμενη ημέρα .Όπως την διατύπωσε ο Ευάγγελος Βενιζέλος στην (πρώτη) ουσιαστικά προεκλογική ομιλία του στο Στάδιο του Μίλωνα της Νέας Σμύρνης.

Γιατί ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν μίλησε απλώς, με τον γνωστό χειμαρρώδη τρόπο του για το τι μέλει γενέσθαι στις 6 Μάιου. Είπε κάτι πολύ σοβαρότερο, πιο ουσιαστικό, θα έλεγα καταλυτικό για τις εξελίξεις της επόμενης ημέρα. Πολλοί, ερμήνευσαν την    περιώνυμη φράση του, ως  δείγμα έπαρσης και άγνοιας της πραγματικότητας. Όμως στην πραγματικότητα, και ουσιαστικά μιλώντας εν παραβολαίς, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, διατύπωσε προς τον Αντώνη Σαμαρά μια πρόταση ,πραγματοποιώντας ένα κορυφαίο ελιγμό  Μιλώντας ουσιαστικά για το αυτονόητο, αλλά μιλώντας και με προεκλογικούς όρους,  ευθυγραμμίστηκε με την πάγια θέση του αρχηγού της Ν.Δ. όπως διατυπώθηκε πολύ πρόσφατα  ως τελευταία και αυθεντική άποψη-πρόταση.

Ότι, δηλαδή, αν δεν υπάρξει η επιδιωκόμενη αυτοδυναμία- που η σκληρή λογική λέει ότι δεν μπορεί να υπάρξει ,τότε είναι λογικό, όσο και δίκαιο, ο ηγέτης του πρώτου κόμματος να είναι και ο Πρωθυπουργός  της όποιας κυβέρνησης σχηματισθεί. Ότι ο κ. Βενιζέλος το είπε αυτό, ως σχήμα λόγου, δήθεν μιλώντας για το εαυτό του και το κόμμα του και «διεκδικώντας» τον τίτλο του εντολοδόχου πρωθυπουργού, ήταν από τα ωραία εκείνα φραστικά παιχνίδια στα οποία διαπρέπει  εδώ και δεκαετίες  ως καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου.

΄Ηταν στην ουσία η αποδοχή της πρότασης Σαμαρά, μία δημόσια δέσμευση, ένας λόγος τιμής, αν μπορούμε να τον πούμε έτσι, για αυτό που μοιραίως θα συμβεί στην Ελλάδα, αφού, τα γενόμενα ουκ απογένονται

Ουδείς ,εκτός από τους ηλίθια φανατικούς και τους πολιτικά παράφρονας, θέλει, να δει την άλλη Δευτέρα, 7 Μάιου, να βρίσκεται ημιθανής στο καναβάτσο, ένας από τους δύο «κεντρικούς» μπεχλιβάνηδες της μεγάλης μάχης της προηγούμενης ημέρας. Δεν θα μπορεί να υπάρξει μεγαλύτερος αφανισμός από μία τέτοια εξέλιξη -εκδοχή. Ο φανατισμός είναι καλός, ενίοτε και χρήσιμος, όσο διαρκεί η προεκλογική φάση του αγώνα. Την επομένη της αναμέτρησης η λογική και ο ρεαλισμός, παίρνουν-πρέπει να πάρουν- την κατάσταση στα χεριά τους.