Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
ελληνικο σχεδιο διασωσησ

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΔΙΑΣΩΣΗΣ

Σκουπίδια στους δρόμους, κλιμάκωση απεργιακών κινητοποιήσεων, καταλήψεις και καταστροφές δημοσίων κτιρίων, έξαρση των κρουσμάτων εγκληματικότητας.

Πρόκειται για τις πρώτες επιπτώσεις μιας πρωτοφανούς λιτότητας που εφαρμόστηκε ποτέ σε δημοκρατική χώρα της Δύσης. Πρόκειται για σαφείς και καθαρές ενδείξεις για καταστάσεις παράλυσης και χάους που κινδυνεύει να ζήσει ο τόπος, αν τώρα οι υγιείς πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές δυνάμεις του τόπου δεν αναλάβουν πρωτοβουλίες.Όσο κι αν φαίνεται ουτοπική η προοπτική συνεννόησης ετερόκλητων δυνάμεων με αντιτιθέμενα συμφέροντα και μάλιστα υπό την ασφυκτική πίεση του χρόνου, είναι ο μόνος τρόπος για να αποτραπεί την ύστατη ώρα η είσοδος της χώρας σε ένα φαύλο κύκλο πολιτικής αστάθειας, κοινωνικής βίας και οικονομικής κατάρρευσης.

Είναι λοιπόν οι πολιτικές πρωτοβουλίες που θα αναληφθούν και οι πολιτικές εξελίξεις που θα προκύψουν εκείνες θα προσδιορίσουν την μελλοντική πορεία του τόπου. Κι όλα αυτά σε χρόνο απελπιστικά συμπιεσμένο, με ένα πλαίσιο απελπιστικά ασφυκτικό.

Από τη μια πλευρά είναι η εκταμίευση της 6ης δόσης, χωρίς την οποία η χώρα χρεοκοπεί – με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε κοινωνικό επίπεδο. Από την άλλη πλευρά είναι η αποδοχή επαχθών όρων – με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε κοινωνικό επίπεδο. Οι Έλληνες μοιάζουν να πρέπει να επιλέξουν όχι απλά το λιγότερο κακό «σχέδιο διάσωσης», αλλά να επιλέξουν ανάμεσα σε δυο πολύ κακά σχέδια διάσωσης.

Προτού λοιπόν η κατάσταση οδηγηθεί στο σημείο που θα πρέπει οι όποιες αποφάσεις να ληφθούν υπό τον πανικό ακραίων κοινωνικών καταστάσεων και φαινομένων, τα πολιτικά στελέχη του τόπου – οι δημοκρατικά εκλεγμένοι εκπρόσωποι του λαού – που είναι σε θέση (και υποχρεωμένοι!) να γνωρίζουν καλύτερα από τους απλούς πολίτες το μέγεθος του κάθε «κακού», οφείλουν να αναλάβουν πρώτοι την ευθύνη των κρίσιμων επιλογών.

Στο πλαίσιο αυτό, από κοινού οι δυνάμεις του τόπου θα πρέπει να συμφωνήσουν στο «σχέδιο διάσωσης» εκείνο που θα δημιουργεί τις προϋποθέσεις ουσιαστικής ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας και το κυριότερο τη διασφάλιση, την επανάκτηση και τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου της μεγάλης πλειονότητας των Ελλήνων πολιτών.

Είναι σαφές πως υπάρχουν διαφωνίες ως προς το «κατάλληλο» σχέδιο, τον «ορθό δρόμο». Όπως υπάρχουν διαφωνίες για το πότε και υπό ποιες προϋποθέσεις θα συμφωνηθεί (αν συμφωνηθεί), από ποιον θα εφαρμοστεί ένα τέτοιο σχέδιο. Είναι όμως εξίσου σαφές πως αν αυτό δε συμβεί τώρα, οι όποιες διαφωνίες για το πότε κι από ποιον θα είναι εκ του περισσού, διότι η επιλογή του ενός ή του άλλου σχεδίου και ο δρόμος που θα ακολουθήσει η χώρα θα έχουν αποφασιστεί και κριθεί από άλλους…