Πως να μάθεις ένα σημαντικό μέρος του κόσμου που έμαθε στα εύκολα και τα πολλά να συμβιβαστεί με την ιδέα στα δύσκολα και τα λιγότερα; Επί χρόνια το πολιτικό προσωπικό εκπαίδευσε τους πολίτες στην ιδιότυπη συναλλαγή ψήφου έναντι θέσης σε κάποιο δημόσιο οργανισμό ή επιχείρηση. Και κάθε φορά που κάποιος μεταρρυθμιστής πολιτικός τολμούσε να δώσει ένα τέλος σε αυτή την ελληνική …πρωτοτυπία, “αντιδράσεις” και “διαμαρτυρίες” προκαλούνταν με αποτέλεσμα την άτακτη υποχώρηση του. Έτσι, εκπαιδεύτηκαν να διεκδικούν τα “δικαιώματα” τους οι θιγόμενοι. Το ίδιο πράττουν και σήμερα.

Το παράδειγμα των υπαλλήλων στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης χαρακτηριστικό. “Όποιος ακουμπήσει τον μισθό των εργαζομένων εκτός των άλλων θα αντιμετωπίσει και τη νομική διαδικασία, περί μη καταβολής δεδουλευμένων” απειλεί η ανακοίνωση του προεδρείου της ΠΟΕ-ΟΤΑ. Και δυστυχώς βρίσκει πρόθυμους συμπαραστάτες τους Δημάρχους που αρνούνται να συμμορφωθούν με το νόμο για τις καταργήσεις και συγχωνεύσεις δημοτικών επιχειρήσεων και νομικών προσώπων του δημοσίου δικαίου των δήμων.

Καμία έκπληξη! Είναι κι αυτοί εκπαιδευμένοι και εξοικειωμένοι στην ιδιότυπη συναλλαγή ψήφου έναντι θέσης. Το προκλητικό για τους εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα που βρίσκονται ξεκρέμαστοι στην ανεργία είναι πως η κυβέρνηση έχει προνοήσει την καταβολή του 75% των αποδοχών για ένα χρόνο, σε όσους υπαλλήλους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης τεθούν σε διαθεσιμότητα, μέχρι και αν τελικώς απολυθούν. Διότι κάτι τέτοιο προφανώς, ουδείς πολιτικός θα αποτολμήσει – πόσο δε μάλλον όταν ο ίδιος ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης διαβεβαιώνει πως απολύσεις δεν θα γίνουν, καθώς το νούμερο που απαιτεί η Τρόικα καλύπτεται από τις αποχωρήσεις λόγω συνταξιοδότησης.

Με απλά λόγια, οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο εξακολουθούν να απολαμβάνουν προνομιακής μεταχείρισης από έναν εργοδότη που έχει πτωχεύσει, αλλά που συνεχίζει να κάνει κηδεία με ξένα κόλυβα υποδυόμενο τον “καλό πατερούλη” που πάντα θα φροντίζει τα “δικά του παιδιά”. Προφανώς, τα έξοδα της …κηδείας τα έχουν πληρώσει τα …άλλα παιδιά του ιδιωτικού τομέα…

Όλα όμως στη ζωή έχουν ένα τέλος. Και αργά ή γρήγορα η κοροϊδία θα τελειώσει. Λεφτά το κράτος δεν έχει πια για να πληρώνει κανένα. Κι όταν τελικά τα βρίσκει αυτά δεν είναι παρά δανεικά που φορτώνονται στις πλάτες των επόμενων γενιών – κατ” επέκταση και στα παιδιά των “προνομιούχων” εργαζομένων του Δημοσίου.

Αργά ή γρήγορα θα τελειώσει και το οικονομικό παράδοξο για ελεύθερη οικονομία να εργάζεται στο Δημόσιο το μισό εργατικό δυναμικό της χώρας. Κάτι τέτοιο δεν υπάρχει πουθενά στην αναπτυγμένη Ευρώπη. Σε αυτήν την Ευρώπη που για να παραμείνει η Ελλάδα θυσιάζονται κάποιοι Έλληνες…

Previous articleΗΓΕΙΤΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ Ή …ΑΠΛΑ ΕΧΕΙ ΒΓΕΙ ΓΙΑ ΠΕΡΠΑΤΗΜΑ;
Next articleΜΕ ΤΗΝ ΣΗΜΑΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΣΚΕΠΤΙΚΙΣΤΗ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφούσε στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal. Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, έχοντας ιδρύσει την Apertus Alveo Communications...

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.