Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
εκλογεσ: ευκαιρια αποκαταστασησ δημοκρατικησ νομιμοτητασ

ΕΚΛΟΓΕΣ: ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ

Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία πως η χώρα κινείται ήδη σε προεκλογική τροχιά. Δυο βασικά θέματα απομένουν να διευθετηθούν, η δανειακή σύμβαση με την παράπλευρη ανταλλαγή των ομολόγων και η εκλογή προέδρου στο ΠΑΣΟΚ, ώστε προς το τέλος του μήνα να προκηρυχθούν κι επίσημα οι εκλογές.

Το ερώτημα είναι ωστόσο, αν οι εκλογές αποκαταστήσουν τη δημοκρατική νομιμότητα ή θα “νομιμοποιήσουν” μια πολιτική εκτροπή. Αν δηλαδή το “εύρημα Παπαδήμου”, ως μοντέλου διακυβέρνησης, όπου άλλον θα ψηφίζει ο λαός για πρωθυπουργό και άλλος θα τον κυβερνά τελικά, θα διατηρηθεί και μετεκλογικά.

Το ερώτημα τίθεται για δυο λόγους. Ο πρώτος αφορά στην αδυναμία ενός κόμματος να κερδίσει την αυτοδυναμία. Και ο δεύτερος, στην αδυναμία των κομμάτων να συμφωνήσουν σε ένα πολιτικό πρόσωπο κοινής αποδοχής στην περίπτωση που χρειαστεί να δημιουργηθεί ένας κυβερνητικός σχηματισμός δυο ή τριών κομμάτων.

Βάση των παραπάνω λόγων διακινείται ευρέως το σενάριο ότι μετεκλογικά τα δυο μεγάλα κόμματα (εφόσον τελικά παραμείνουν μεγάλα…) θα προχωρήσουν σε κυβέρνηση συνεργασίας με πρόσωπο κοινής αποδοχής το σημερινό πρωθυπουργό. Πρόκειται για λύση με την οποία, όπως επίσης διακινείται, συμφωνούν και οι ξένοι δανειστές, οι οποίοι στο πρόσωπο του Λουκά Παπαδήμου έχουν βρει ένα αξιόπιστο συνομιλητή. Πρόκειται επίσης για λύση η οποία, ως εκτιμάται, θα αποτρέψει το ενδεχόμενο “ακυβερνησίας” της χώρας, ή πολιτικής αποσταθεροποίησης που τυχόν δημιουργήσουν αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις.

Αν έτσι έχουν τα πράγματα, αναρωτιέται κανείς ποιο το νόημα των εκλογών; Μια εκδοχή δίνει ο Αντώνης Σαμαράς στους ξένους συνομιλητές του και αφορά στην εκτόνωση της λαϊκής δυσφορίας. Μια άλλη αφορά στην ανανέωση του πολιτικού προσωπικού της χώρας, το οποίο ετούτη την ώρα δείχνει κουρασμένο και πολιτικά φθαρμένο.

Και οι δυο εκδοχές είναι βάσιμες. Πλην όμως δεν είναι τόσο σημαντικές. Πρώτον, διότι η λαϊκή δυσφορία θα εκτονωθεί (αν εκτονωθεί) πρόσκαιρα και ο κίνδυνος να εξελιχθεί σε κοινωνική έκρηξη θα παραμένει όσο αποδεικνύεται η αναποτελεσματικότητα του οικονομικού προγράμματος, όσο η χώρα βυθίζεται στην ύφεση, όσο αυξάνουν οι άνεργοι, όσο διαλύεται το κοινωνικό κράτος, όσο δεν προστατεύονται οι εργαζόμενοι. Δεύτερον, διότι ανανέωση του πολιτικού προσωπικού δύσκολα θα συμβεί, καθώς δύσκολα νέοι άνθρωποι και ικανοί άνθρωποι θα διακινδυνεύσουν να τεθούν στην κρίση των ψηφοφόρων και άλλο τόσο δύσκολα οι τελευταίοι να τους αναγνωρίσουν και αναδείξουν σε τόσο σύντομο προεκλογικό διάστημα…

Ως εκ τούτου, οι εκλογές έχουν σημασία μόνο στην περίπτωση που λειτουργήσουν ως ευκαιρία για μια ουσιαστική παρέμβαση του εκλογικού σώματος στις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις και στο μέλλον της χώρας.