Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
εκλογεσ εξπρεσ – δημοκρατια εξπρεσ

ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΞΠΡΕΣ – ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΞΠΡΕΣ

Εκλογές-εξπρές δεν ευνοούν την αξιοκρατική αξιολόγηση των υποψηφίων. Οι νέοι υποψήφιοι δεν έχουν το χρονικό περιθώριο να προετοιμάσουν την υποψηφιότητα τους. Δεν έχουν τη δυνατότητα να διεξάγουν μια ισότιμη εκλογική καμπάνια έναντι των συνυποψηφίων τους.

Μπορεί είναι η ανανέωση να είναι ένα από τα πολιτικά ζητούμενα αυτής της αναμέτρησης, πλην όμως είναι μάλλον αδύνατο να υλοποιηθεί στην πράξη. Οι “παλιοί” έχουν και την τεχνογνωσία και τους (κομματικούς) μηχανισμούς για να φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Οι “νέοι” ακολουθούν μάλλον ως διακοσμητικοί και συμπληρωματικοί των “ανανεωμένων” ψηφοδελτίων.

Είναι να απορεί κανείς με το μέγεθος της υποκρισίας. Υποτίθεται πως σε αυτές τις εκλογές θα έπρεπε να μιλήσει ο λαός. Υποτίθεται πως αυτές οι εκλογές είναι οι κρισιμότερες στην μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας. Υποτίθεται ότι τα γνωστά, δοκιμασμένα και (διε)φθαρμένα πρόσωπα θα έπρεπε να πάνε σπίτι τους. Υποτίθεται…

Στην πράξη αυτό που θα συμβεί θα είναι ναι μεν η μείωση των βουλευτών των δυο κομμάτων εξουσίας, πλην όμως όσοι θα βρουν μια θέση στη νέα Βουλή θα είναι τα γνωστά, προβεβλημένα, και δημοφιλή στελέχη. Νέοι υποψήφιοι έχουν πιθανότητες εκλογής αν δοκιμάσουν την τύχη τους με τα μικρότερα κόμματα. Αλλά προλαβαίνουν; Προλαβαίνουν να …συστηθούν στους ψηφοφόρους;

Η απάντηση είναι, ίσως, όχι. Οι εκλογές αποφασίστηκαν και ανακοινώθηκαν την τελευταία στιγμή, έτσι ώστε και τα ψηφοδέλτια να κλείσουν με καθυστέρηση. Τώρα, όσοι πλέον έχουν …σιγουρέψει κι επισήμως την υποψηφιότητα τους, πρέπει να τρέχουν αλλόφρονες να αποδείξουν την πολιτική τους επάρκεια. Σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να …συμφωνήσουν με τους πολίτες-ψηφοφόρους στην πολιτική εντολή που πρέπει να λάβουν και με βάση αυτή να κριθούν και το κυριότερο, να ελεγχθούν την επομένη των εκλογών.

Παρά ταύτα, οι “νέοι” υποψήφιοι έχουν το …πλεονέκτημα του πρότερου …έντιμου πολιτικού βίου. Έχουν το πλεονέκτημα να αποστασιοποιηθούν των ευθυνών που οδήγησαν τη χώρα στη σημερινή κατάσταση. Έχουν τη δυνατότητα να αναδείξουν τις ευθύνες των παλαιοτέρων που είναι γνωστοί, έχουν κριθεί, έχουν εκτεθεί στη δημόσια κριτική. Έχουν την ευχέρεια να διεκδικήσουν την ψήφο με πρωτότυπους τρόπους που θα ξεφεύγουν των συνηθισμένων επικοινωνιακών πρακτικών και μεθόδων.

Με απλούς λόγους έχουν ένα “παράθυρο ευκαιρίας” να προκαλέσουν την ανατροπή. Αρκεί να μην παρασυρθούν να επωμιστούν ευθύνες που δεν τους αναλογούν. Αρκεί να πείσουν ότι έχουν θέσεις που συναντούν την κοινή λογική. Ότι έχουν προτάσεις απλές και ρεαλιστικές που δημιουργούν τις προϋποθέσεις για την πραγματική ανάπτυξη και την συνεπακόλουθη δημιουργία θέσεων εργασίας. Αυτό, εξάλλου, είναι το περιεχόμενο της πολιτικής εντολής που θα πρέπει να λάβουν απ” τους ψηφοφόρους…