Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
το παραδειγμα χριστοφια

ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ

Είναι η Ελλάδα μια μικρή, αδύναμη, φτωχή, ανυπόληπτη και αναξιόπιστη χώρα; Θα μπορούσε να είναι. Πλην όμως τα δεδομένα, άλλα λένε. Η Ελλάδα είναι κράτος – μέλος της ΕΕ. Είναι μέλος του ΝΑΤΟ. Έχει διακριτή παρουσία στους Διεθνούς Οργανισμούς. Και προ ετών διοργάνωσε τους καλύτερους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Ισχύουν όλα αυτά για μικρές, αδύναμες, φτωχές, ανυπόληπτες και αναξιόπιστες χώρες; Μάλλον όχι. Συνεπώς, η ερώτηση θα μπορούσε να διατυπωθεί διαφορετικά. Διαθέτει η Ελλάδα, σε μια κρίσιμη διεθνή συγκυρία, μικρούς, αδύναμους, φτωχούς, ανυπόληπτους και αναξιόπιστους πολιτικούς; Η απάντηση δια του παραδείγματος…Ο Δημήτρης Χριστόφιας είναι πρόεδρος μιας μικρής (μόλις 700.000 κατοίκων) χώρας. Αδύναμης και υπό κατοχή. Μέχρι πρότινος φτωχή και απομονωμένη από ΕΕ, ΝΑΤΟ κλπ. Κέρδισε όμως αξιοπιστία και υπόληψη διότι κυβερνήθηκε από ηγέτες που έμαθαν από τα λάθη των προκατόχων τους.

Ο Δημήτρης Χριστόφιας συνεχίζει την παράδοση με θαυμαστά αποτελέσματα. Κτίζοντας (κι όχι γκρεμίζοντας) στο οικοδόμημα που παρέλαβε – μια χώρα μέλος της ΕΕ και ένα ανεξάρτητο κράτος (όχι κοινότητα που ζητούσε ο συμπαθής Κόφι Ανάν να του παραδώσει ο Τάσσος Παπαδόπουλος) που λειτουργεί υποδειγματικά – επιχειρεί να κάνει άλλο ένα μεγάλο βήμα. Να καταστήσει την Κύπρο χώρα παραγωγό ενέργειας, κυριολεκτικά κάτω από την μύτη των Τούρκων!

Αυτή τη δύσκολη και βρώμικη δουλειά την κάνει χωρίς προκαταλήψεις, στερεότυπα και ιδεοληψίες. Αυτός ο κομουνιστής ηγέτης (ο μοναδικός εν Ευρώπη) δείχνει και ικανός και αποφασισμένος να συνεργαστεί ακόμα και με το …Διάβολο, προκειμένου να διασφαλίσει το συμφέρον της χώρας του και το κυριότερο, το μέλλον του κυπριακού λαού.

Στο ενεργειακό παιχνίδι τους συμπεριέλαβε όλους. Τους Αμερικανούς (που συνέβαλαν τα μέγιστα για να είναι η Κύπρο διαιρεμένη), τους Ισραηλινούς, τους Ευρωπαίους, τους Ρώσους, εσχάτως και τους Τουρκοκύπριους!. Με απίστευτη μαεστρία, χωρίς τυμπανοκρουσίες και με απίστευτη μεθοδικότητα και καρτερία, κατάφερε να μοιράσει το ενεργειακό παιχνίδι κατά τρόπο που όλοι να αισθάνονται ικανοποιημένοι και οι πολίτες τους πιο ασφαλείς από ποτέ και ευημερούντες.

Την ώρα που η «μητέρα Ελλάδα» χειμάζεται, δεχόμενη «επιθέσεις» και τελώντας υπό μια ιδιότυπη κατοχή, νότια της Κύπρου και προς έκπληξη όλων, τα τρυπάνια έπιαναν δουλειά υπό τη διακριτική παρουσία Ισραηλινών εναέριων στρατιωτικών μέσων.

Ποιος θα το περίμενε; Πόσο μάλλον από έναν πολιτικό που προ δυο μηνών σύσσωμη η πολιτική ηγεσία του τόπου του, τον καλούσε να παραδώσει την εξουσία! Που όλοι τον θεωρούσαν τελειωμένο;

Πίσω στην Ελλάδα λοιπόν και στην …προφανή, μάλλον, απάντηση του αρχικού ερωτήματος…