Ο Αντώνης Ζαϊρης περιγράφει ένα νέο Εθνικό Σχέδιο ανάταξης της οικονομίας με άλλες προτεραιότητες και στοχεύσεις. Φορολογικοί συντελεστές, εργατικό κόστος, επιχειρηματικότητα νέου τύπου, κατανάλωση, εξαγωγές, επενδύσεις, ιεραρχούνται και αξιολογούνται σε νέα βάση.


Μετά τις εξαγγελίες και ανακοινώσεις Κυβέρνησης και Αξιωματικής αντιπολίτευσης, στην ΔΕΘ, ήρθε η ώρα του απολογισμού. Για τα μακροοικονομικά μεγέθη της οικονομίας και την αξιολόγηση της κατάστασης που έχει περιπέσει η πραγματική οικονομία. Έτσι ώστε να στοιχειοθετηθεί η εκπόνηση ενός σοβαρού Εθνικού σχεδίου με συγκεκριμένες προτεραιότητες στην μεταμνημονιακή εποχή.

Προτεραιότητες

Οι προτεραιότητες αυτές θα συντελέσουν στην αναζωογόνηση της αγοράς. Θα συμβάλουν στην ανάκαμψη αρχικά. Και στην πραγματική ανάπτυξη στη συνέχεια της Οικονομίας. Σε μια νέα αυτή τη φορά αναθεωρητική βάση που εξυπηρετεί μακρόπνοους εθνικούς στόχους.

Απαλλαγή από πλάνες

Αυτό σημαίνει ότι πρέπει ως Κυβέρνηση υπεύθυνη και ως Κοινωνία συνειδητοποιημένη να απαλλαγούμε από πλάνες. Πλάνες που το λιγότερο, θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε με υψηλή δόση αφέλειας ή εκ του πονηρού προερχόμενες. Και το περισσότερο, από συγγενή, χρόνια αδυναμία λόγω δεδομένης ανικανότητας του πολιτικού προσωπικού να αντιστρέψει το κλίμα και να δημιουργήσει ευνοϊκό επιχειρηματικό περιβάλλον, αλλά και ουσιαστικές προϋποθέσεις εφαρμογής προτεραιοτήτων στην οικονομία.

Φορολογικοί συντελεστές

Μια πρώτη πλάνη είναι ότι οι χαμηλοί φορολογικοί συντελεστές συνιστούν μοναδικό και αναγκαίο κριτήριο επενδυτικής φιλοξενίας. Βεβαίως αποτελούν κριτήριο, αλλά όχι κυρίαρχο. Η πραγματικότητα αποδεικνύει ότι χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές έχει π.χ. η Κύπρος με 12%, η Πορτογαλία με 18%. Αλλά επενδυτικός οργασμός παρατηρείται αντίστοιχα στη Γερμανία, στη Γαλλία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες του Βορρά που έχουν υψηλότερους συντελεστές.

Εργατικό κόστος

Μία δεύτερη πλάνη είναι ότι η ενίσχυση της εξαγωγικής δραστηριότητας που αντανακλά στην αύξηση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας οφείλεται κατά κύριο λόγο στη μείωση του εργατικού κόστους. Αλλά και στη σκληρή δημοσιονομική προσαρμογή που έχουν υποστεί νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Κανείς όμως δεν υπολογίζει, από την άλλη, τις παράπλευρες αρνητικές επιπτώσεις αυτής της άδικης προσαρμογής στη λειτουργία της πραγματικής οικονομίας. Με την συνεχή αποδυνάμωση του αγοραστικού διαθεσίμου εισοδήματος και της κατανάλωσης.

Ωστόσο η άσκηση σοβαρής πολιτικής αναθεωρημένων εθνικών προτεραιοτήτων είναι κάτι περισσότερο. Κάτι πέραν από τους προηγούμενους κοντόφθαλμους εγκλωβισμούς που αλληθωρίζουν με πρόσκαιρα πολιτικά οφέλη. Και στενεύουν την παραγωγική βάση της Οικονομίας λειτουργώντας υπονομευτικά.

Σημαίνει πρώτα απ όλα την ύπαρξη μιας σοβαρής Κυβέρνησης. Με σοβαρούς ανθρώπους που έχουν να επιδείξουν εύσημα στον πρότερο εργασιακό τους βίο. Δευτερευόντως σημαίνει γνώση της τέχνης του διοικείν. Σημαίνει όραμα, συγκεκριμένο Σχέδιο. Σημαίνει αφενός, τόλμη αντίκρουσης των όποιων αντιπερισπασμών από περιφερειακές δυνάμεις της αδράνειας που επιθυμούν ικανοποίηση των ιδιοτελών τους συμφερόντων. Και αφετέρου τόλμη αντίκρουσης των γραφειοκρατικών αγκυλώσεων που είναι τροχοπέδη σε οποιαδήποτε αναθεωρητική αναπτυξιακή, μεταμνημονιακή προοπτική του τόπου προς όφελος των πολλών και όχι των ολίγων.

Επιχειρηματικότητα νέου τύπου

Συγκεκριμένα οι εθνικές αυτές προτεραιότητες θα ευαγγελίζονται τις αρχές και αξίες μιας νέου τύπου Επιχειρηματικότητας. Η οποία απελευθερώνει υγιείς δυνάμεις. Παίρνει ρίσκα. Είναι μαχόμενη- δημιουργική. Είναι έξυπνη, έχει φαντασία και «γεννά» νέες θέσεις εργασίας.

Στοχεύσεις

Όσον αφορά τώρα τις στοχεύσεις μεγέθυνσης του Εθνικού παραγόμενου πλούτου της χώρας αυτές θα προσδιορίζονται σε τρία βασικά επίπεδα:

Ξένες επενδύσεις

Στο επίπεδο των επενδύσεων με αναγκαίες εισροές κινητικότητας ξένων κεφαλαίων. Καθώς, οι εγχώριες μόνο επενδύσεις δεν καλύπτονται από την εγχώρια αποταμίευση. Και ως εκ τούτου χρειάζονται ξένα κεφάλαια. Με ταυτόχρονη όμως αύξηση των εξαγωγών ώστε να απομειωθούν οι επιπτώσεις στο έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών.

Σημειωτέον ότι οι επενδύσεις σήμερα ανέρχονται μόνον στα 20 δισ. ευρώ. Υπολείπονται σε σχέση με τα 45 δισ. του 2009 ως αποτέλεσμα κύρια πλασματικής ζήτησης βασιζόμενες σε εξωτερικό δανεισμό και σε συγκεκριμένους κλάδους πχ. κατασκευές. Οι επενδύσεις σήμερα απαιτείται να έχουν παραγωγικό χαρακτήρα. Να συγχρονίζονται με το ρυθμό αποταμίευσης της οικονομίας που παραμένει σε ασθενικό επίπεδο σε ποσοστό 11% του ΑΕΠ (20 δισ.) την ώρα που στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης το ποσοστό αυτό ανέρχεται στο 20% του ΑΕΠ.

Εξαγωγές

Στο επίπεδο των εξαγωγών. Ενώ σήμερα παρατηρείται αύξηση της τάξης του 11% σε αξία και 9% σε όγκο για τον μήνα π.χ. Ιούλιο, αντίστοιχα σε ανοδικά επίπεδα κινούνται και οι εισαγωγές κατά 11%. Με επιπτώσεις στη διόγκωση του εμπορικού ελλείμματος (1,5 δισ. για το μήνα Ιούλιο).

Μέχρι σήμερα από τις αρχές του 2018 οι εξαγωγές ανέρχονται στα 13 περίπου δισ. ευρώ. Ενώ οι εισαγωγές στα 22 δισ. Το δε εμπορικό έλλειμμα στα 9 δισ. ευρώ. Μια γενναία πολιτική εξαγωγών θα προσανατολίζονταν στην επιλογή κλάδων που απηχούν εμπορεύσιμα προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας. Προϊόντα που συμμετέχουν επάξια και ανταγωνίζονται στο διεθνές περιβάλλον με αντίστοιχα άλλα ανταγωνιστικά προϊόντα. Τέτοιοι κλάδοι υψηλής εξαγωγικής προτεραιότητας είναι π.χ. τα logistics, η ναυτιλία, ο τουρισμός, έξυπνες εμπορικές εφαρμογές κα.

Κατανάλωση

Στο επίπεδο της κατανάλωσης. Η κατανάλωση είναι αδύνατο να παραμεληθεί λόγω συμμετοχής στο ΑΕΠ πάνω από 70%. Θα πρέπει όμως να υπάρξουν αυστηρές παράμετροι διαφοροποίησης του προϊοντικού μείγματος με στοιχεία ελληνικότητας. Όπως θα πρέπει να υπάρξει ενδυνάμωσής της στην κατεύθυνση ανάδειξης εθνικών προϊόντων-πρωταθλητών. Προϊόντα που θα παράγονται σε μεγάλο ποσοστό στην Ελλάδα. Προϊόντα που θα έλξουν το ενδιαφέρον όχι μόνο του εγχώριου αγοραστικού κοινού αλλά και ξένων επισκεπτών – αγοραστών.

Ωστόσο, παρά την δυσάρεστη πραγματικότητα και τις πολλές επιφυλάξεις ως προς την ικανότητα υλοποίησης αυτού του Εθνικού σχεδίου, η ρήση του Δημοσθένη παραμένει πάντα επίκαιρη. Αναδύει έναν αέρα αισιοδοξίας και μία νότα ελπίδας για την επόμενη μέρα…

“Είναι καλύτερα που φτάσαμε εδώ που φτάσαμε διότι δεν κάναμε ότι έπρεπε. Άρα μπορούμε να τα διορθώσουμε. Διότι αν φτάναμε ως εδώ έχοντας κάνει όσα έπρεπε δε θα υπήρχε ελπίδα”.

Previous articleΜάθανε πως πουλιόμαστε, πλάκωσαν Αλβανοί και Τούρκοι
Next articleΩδή στο Διονύση Σαββόπουλο
ΑΝΤΩΝΗΣ ΖΑΪΡΗΣ
Ο Αντώνιος Ζαΐρης γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε Πολιτικές επιστήμες και έκανε Μεταπτυχιακές σπουδές (ΜΒΑ) στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Είναι Διδάκτωρ Οικονομικής Κοινωνιολογίας από το Πάντειο Πανεπιστήμιο. Η διδακτορική του διατριβή ήταν σε θέματα Μικρο-οικονομικής, με ειδίκευση στο Λιανικό εμπόριο. Εχει διατελέσει επί 30 χρόνια Διευθυντικό στέλεχος Πωλήσεων και Μarketing καθώς και Γενικός Διευθυντής σε διάφορες Πολυεθνικές Εταιρείες και σε μεγάλες Ελληνικές Επιχειρήσεις. Από το 2005 μέχρι τον Ιούνιο του 2012 υπηρέτησε ως Γενικός Διευθυντής του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Λιανικών Πωλήσεων Ελλάδας (ΣΕΛΠΕ). Από τον Ιούλιο του 2012 μέχρι τον Νοέμβριο του 2013 είχε τη θέση του Γενικού Διευθυντή της Υπηρεσίας Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας του Υπουργείου Εξωτερικών. Απο τον Σεπτέμβριο του 2013 και για ένα χρόνο είχε υπηρετήσει ως Αναπληρωτής Εθνικός εκπρόσωπος στην Διακυβερνητική Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ για θέματα βιώσιμης Ανάπτυξης. Σήμερα είναι Αναπλ. Αντιπρόεδρος του ΣΕΛΠΕ . Έχει επίσης διατελέσει Σύμβουλος Επιχειρήσεων σε θέματα Οργάνωσης και Διοίκησης, ενώ διαθέτει και 25ετή εμπειρία ως Εκπαιδευτής στον χώρο της ενδοεπιχειρησιακής εκπαίδευσης. Έχει δώσει σειρά διαλέξεων σε διάφορα Πανεπιστήμια της Ελλάδας και του Εξωτερικού και έχει γράψει πλειάδα άρθρων και μελετών τόσο σε οικονομικές εφημερίδες όσο και σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά. Έχει διδάξει ως Επισκέπτης - Εισηγητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (2002-2006) , στο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Πειραιά (1996-1997), στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης( 2011-2013) καθώς επίσης και στα μεταπτυχιακά προγράμματα Διοίκησης Επιχειρήσεων των Πανεπιστημίων University of New York in Tirana και University of New York in Prague και στο Πανεπιστήμιο Τοulouse capitol 1. Από το 2014 μέχρι και σήμερα είναι μέλος Συνεργαζόμενου Εκπαιδευτικού Προσωπικού στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο στην ενότητα Μάρκετινγκ . Είναι μέλος της Ενωσης Αμερικάνων Οικονομολόγων (ΑΕΑ) ,του Βρετανικού Ινστιτούτου Μάνατζμεντ (BIM), του Κέντρου Οικονομικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Goethe της Φρανκφούρτης (CFS), της Εταιρείας Ανωτάτων Στελεχών Επιχειρήσεων (ΕΑΣΕ), της Ελληνικής Ακαδημίας Marketing (ΕΑΜ) και της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων. Έχει συμμετάσχει σε πολλά διεθνή συνέδρια και έχει αρκετές ακαδημαικές δημοσιεύσεις με το σύστημα κριτών. Εχει επίσης δώσει συνεντεύξεις σε γνωστές ελληνικές και ξένες εφημερίδες. Μεταξύ άλλων, είναι συγγραφέας των βιβλίων: «Ποιά Ανάπτυξη ; » , «Total Business Success», 2009 από τις εκδόσεις Aθ. Σταμούλη (σε συνεργασία με τον Γ. Σταμάτη), «Ο ρόλος του Ηγέτη-Μάνατζερ στη σύγχρονη επιχείρηση», «Πως να κάνετε επιτυχημένες Πωλήσεις» και «η Πρακτική των Πωλήσεων» ,2005 από τις εκδόσεις Σύγχρονη Εκδοτική, «Ανακαλύπτοντας τον τροχό – Σε αναζήτηση μιας νέας πολιτικής», 2005 από τις εκδόσεις Δαρδανός (σε συνεργασία με τον Γ. Σταμάτη)και «Για ένα νέο δημοκρατικό πρότυπο», 2010 από τις εκδόσεις Κριτική. Είναι παντρεμένος με την Δέσποινα Βούλγαρη και έχει δύο παιδιά τον Γιώργο και τον Κωνσταντίνο-Φώτιο.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.