Το στοίχημα της αξιοπιστίας της κυβέρνησης στο εξωτερικό κερδήθηκε – τουλάχιστον θεωρητικά. Οι Ευρωπαίοι εταίροι ενέκριναν την εκταμίευση των χρημάτων που έπρεπε, βάση της συμφωνίας του Μαρτίου να έχουν καταβάλει από τον περασμένο Ιούνιο, ενώ η επιτυχής ολοκλήρωσης της επαναγοράς ομολόγων, θα επιτρέψει τη χρηματοδότηση και από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Η κυβέρνηση λοιπόν, κάνοντας όλα όσα της υπέδειξαν οι δανειστές (όπως, κατά τον Γιάννη Στουρνάρα, παραδέχθηκε ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε) εξασφάλισε τη συνέχιση της χρηματοδότησης της χώρας, εξαγοράζοντας πολύτιμο πολιτικό χρόνο προκειμένου να διεκδικήσει την αξιοπιστία της και στο εσωτερικό.

Με την κοινωνία και την οικονομία κυριολεκτικά στα όρια εξάντλησης, με την πλειονότητα των Ελλήνων να ζουν πλέον υπό συνθήκες “δραχμής” (χωρίς φάρμακα, χωρίς βασικά είδη διατροφής, χωρίς πετρέλαιο), με το αντιευρωπαϊκό ρεύμα συνεχώς να ενισχύεται και τη Χρυσή Αυγή να αυξάνει διαρκώς τα ποσοστά της, τα περιθώρια πολιτικών ελιγμών και προσωπικών στρατηγικών είναι εξαιρετικά περιορισμένα. Αν δεν υπάρξουν άμεσα και σαφή δείγματα πως η παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη διασφαλίζει ευημερία, ευμάρεια, ασφάλεια και σταθερότητα στους πολίτες, τότε το καζάνι που βράζει θα εκραγεί με απρόβλεπτες συνέπειες.

Κυβέρνηση και αντιπολίτευση δεν μπορούν πλέον να πολιτεύονται με όρους τους παρελθόντος. Σενάρια περί ανασχηματισμού (που ουδείς τελικά εκ των κυβερνητικών εταίρων επιθυμεί), ή ακόμα και πρόωρων εκλογών, είναι αδιανόητο να καταναλώνουν κρίσιμη πολιτική ενέργεια. Η έμφαση πρέπει να δοθεί στην ουσία και όχι σε επικοινωνιακούς τακτικισμούς.

Είναι πλέον η στιγμή για πολιτικές πρωτοβουλίες υψηλού επίπεδου με στόχο ένα στέρεο εθνικό σχέδιο εξόδου από την κρίση το οποίο να τύχει της ευρύτερης δυνατής κοινωνικής και πολιτικής συναίνεσης. Πρόκειται για δύσκολο εγχείρημα αναμφισβήτητα, όμως οι μεγάλοι πολιτικοί ηγέτες αναδεικνύονται σε περιόδους κρίσης και κρίνονται ιστορικά από την ικανότητα τους να της υπερβαίνουν.

Ο Αντώνης Σαμαράς, ως πρωθυπουργός έχει τη δυνατότητα να αναλάβει πρωτοβουλίες και να αναζητήσεις συναινέσεις σε κοινωνικές ομάδες που μπορούν να τον ενστερνιστούν ένα τέτοιο εγχείρημα. Και με αυτές τις πολιτικές και κοινωνικές συμμαχίες να απευθυνθεί στους πολίτες με ένα νέο εθνικό αφήγημα, το οποίο θα εκθέσει όσους αρνηθούν να το ενστερνιστούν ή ακόμα και να το ακούσουν.

Το προσεχές διάστημα έχει την ευκαιρία να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση. Τα περιθώρια υπάρχουν. Οι δανειστές παρ” όλο τον έλεγχο που ασκούν μπορούν να ακούσουν σοβαρές προτάσεις και να πειστούν να τις εγκρίνουν. Με απλά λόγια υπάρχουν περιθώρια πολιτικής διαπραγμάτευσης μαζί τους. Τώρα απαιτείται η συστράτευση των ικανότερων και όχι των ημετέρων που θα δώσουν συντεταγμένα τη μάχη για τη σωτηρία της χώρας.

Previous articleΤΕΛΟΣ ΟΙ ΠΑΛΙΚΑΡΙΣΜΟΙ
Next articleΠΟΙΑ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ;
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφούσε στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal. Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, έχοντας ιδρύσει την Apertus Alveo Communications...

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.