Λαύρος για μια ακόμη φορά Αλ. Τσίπρας στην Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ κατήγγειλε πολλά και σε αρκετά  είχε δίκιο. Όπως ας πούμε η καταγγελία ότι «έχουν αφήσει σκόπιμα τους εισπρακτικούς μηχανισμούς να καταρρεύσουν, έχουν απογυμνώσει τις εφορίες και το ΣΔΟΕ από προσωπικό, την ίδια στιγμή που υποτίθεται ότι έχουν σαν πρωταρχικό στόχο να καταπολεμήσουν τη φοροδιαφυγή».

Έδωσε και παραδείγματα καταλυτικά για τη ανεπάρκεια, την αβελτηρία ή την ύποπτη σκοπιμότητα της πολιτικής ή διοικητικής ελίτ. Θαυμάστε, μέσα από τα λεγόμενά του:

«Η Εφορία των  Ανωνύμων Επιχειρήσεων Πειραιά με περιοχή ευθύνης από τον Ασπρόπυργο έως τη Βάρκιζα,  έχει υποχρέωση να ελέγχει 6000 ανώνυμες εταιρίες. Αντί να έχει τουλάχιστον 30 ελεγκτές για αυτό το τιτάνιο έργο,  αυτή τη στιγμή έχει μόνο 3. Το ίδιο και στην Εφορία Ελευσίνας,  η οποία καλύπτει τις περιοχές Μέγαρα, Μάνδρα, Μαγούλα, Ελευσίνα και Ασπρόπυργο και έχει μόνο 4 ελεγκτές(!!!)».

«Το ΣΔΟΕ, πριν το μνημόνιο, πανελλαδικά,  είχε 1520 οργανικές θέσεις και αντί αυτές να καλυφθούν για να καταπολεμηθεί η φοροδιαφυγή, σήμερα, σ’ όλα τα ΣΔΟΕ, όλης της Ελλάδας, υπηρετούν 978 άτομα. Στο ΣΔΟΕ Αττικής, στο οποίο προστέθηκε  η αρμοδιότητα να κάνει έλεγχο στη Λίστα Λαγκάρντ  και σε περίπου 54.000 άτομα που έχουν στείλει εμβάσματα στο εξωτερικό και διαπιστώθηκε ότι αυτά τα εμβάσματα δεν αντιστοιχούν στις φορολογικές τους δηλώσεις,  δεν προστέθηκε στη δύναμή του ούτε ένα άτομο. Πως θα ελεγχθούν – είπε- όλες αυτές οι υποθέσεις χωρίς να  προστεθεί στη δύναμή του ΣΔΟΕ Αττικής ούτε ένας ειδικός πληροφορικής; Στο ΣΔΟΕ Ηγουμενίτσας,  το οποίο καλύπτει την πύλη εισόδου – εξόδου της  χώρας υπηρετούν μόνο 3 τελωνιακοί, οι οποίοι δουλεύουν  24 ώρες το εικοσιτετράωρο, 365 ημέρες το χρόνο».

Δίκιο έχει ο κ. Τσίπρας και στην απαίτηση να συγκροτηθεί εξεταστική επιτροπή για το χρέος (έχουμε υποστηρίξει το αίτημά του από τις σελίδες αυτές) αλλά  και Επιτροπή Κοινοβουλευτικού Ελέγχου της νομιμότητας του χρέους. Το τελευταίο βέβαια είναι όνειρο χειμερινής νυχτός. Η διεθνής πρακτική ανάδειξης ενός χρέους ως μη νόμιμου, αφορά συνήθως τα δάνεια που δημιούργησαν δικτατορικά καθεστώτα. Τα δάνεια που δημιούργησαν δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις θεωρούνται  ενταγμένα στο πλαίσιο της κυβερνητικής λειτουργίας που απορρέει από την λαϊκή εντολή. Αν κακώς τα διαχειρίστηκαν, αποτελεί εσωτερικό θέμα τη χώρας και δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα διεθνών δικαστηρίων. Ομως ακόμα κι έτσι μια τέτοια επιτροπή θα συνέβαλε να διερευνηθεί τι έγινε, που και πως διασπαθίστηκαν οι οικονομικοί πόροι της χώρας, τι έφταιξε και φτάσαμε εδώ, π.χ. πόσο συνέβαλε η θητεία Σημίτη, η διαρκής  αγρανάπαυση Καραμανλή, η αφέλεια, στην καλύτερη περίπτωση, του Παπανδρέου.

 

Ωστόσο οι σωστές διαπιστώσεις δεν προεικάζουν για σωστές λύσεις: Ο κ. Τσίπρας προετοιμάζεται πομπωδώς για την εξουσία αλλά οι μόνες συγκεκριμένες προτάσεις που εκφέρει στο ζέον θέμα του χρέους δεν αφορούν δικές του ενέργειες. Προβάλλει επιθετικά προτάσεις, η ευτυχής έκβαση των οποίων εξαρτάται από τους άλλους:
Ζητάει να γίνει τώρα Ευρωπαϊκή Διάσκεψη για το χρέος, στα πρότυπα της διάσκεψης του Λονδίνου το 1953, όπου διαγράφηκε περίπου το 60% του χρέους της Γερμανίας. Δεν απαντάει στο τι θα κάνει αν ο διεθνής παράγων δεν αποδεχθεί μια τέτοια διάσκεψη ( πέραν του γεγονότος ότι η διάσκεψη του ‘53 ήταν ένα πολιτικό πρότζεκτ για μια χώρα που πλήγωσε τον πλανήτη αλλά και πληγώθηκε από το ναζισμό, και έπρεπε να στηριχθεί στην δημοκρατική ανασυγκρότησή της – ουδεμία δηλαδή αναλογία με την Ελλάδα),
Ζητάει επίσης κούρεμα του χρέους, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για όλες τις ευρωπαϊκές χώρες (!).  Τέλος ζητάει μορατόριουμ στην εξυπηρέτηση του χρέους, ώστε να δοθεί επιτέλους μία ανάσα, να κατευθυνθούν πόροι στην ανάπτυξη, να μπορέσει να επανεκκινηθεί η ελληνική οικονομία. Ο ίδιος  χαρακτήρισε τις προτάσεις του αυτές ως «απολύτως λογικές και ρεαλιστικές». Ρεαλιστικές δεν ξέρουμε, αλλά λογικές σίγουρα είναι. Δεν απαντάει όμως στο ερώτημα τι θα κάνει αν δεν γίνουν αποδεκτές. Ναι θα τις καταγγείλει στεντορείως με πύρινες εκφράσεις. Αλλά οι καταγγελίες δεν διαγράφουν το χρέος. Εμπράκτως δεν προτείνει καμία λύση και παλινδρομεί τόσο αυτός όσο και τα κορυφαία στελέχη του κόμματος (π.χ. διαμάχη Δραγασάκη –Λαφαζάνη) ανάμεσα σε απειλές για μονομερή καταγγελία, αναδιαπραγμάτευση και άλλα ηχηρά, χωρίς τελική συγκροτημένη απόφαση… Το μέλλον είναι δύσκολο με την παρούσα κυβέρνηση και τον πρώην αντιμνημονιακό πρωθυπουργό, τίποτα δεν υπόσχεται ότι θα είναι ευκολότερο με τον αυριανό ομόλογό του…
ΥΓ: Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ  που δεν εφείσθη εγκωμίων όσο ο κύπριος πρόεδρος Χριστόφιας αναζητούσε δανεικά σε Ρωσία και Κίνα για να μην βάλει τη χώρα του στο μνημόνιο (και τον οποίο έφερνε ως παράδειγμα υπερήφανου ηγέτη), τηρεί αιδήμονα σιγή τώρα που μετά τις ατελέσφορες αναζητήσεις, ο αριστερός πρόεδρος εγκλώβισε την Κύπρο στις αρπάγες του μνημονίου…

 

Previous articleΞΕΦΟΥΣΚΩΝΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΞΑΡΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ
Next articleΠΟΛΕΜΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΙΔΕΡΗΣ
Ο Γιάννης είναι δημοσιογράφος. Ασχολήθηκε με την δημοσιογραφία στα 30 του επειδή, όντας άεργος δεν είχε τίποτε καλύτερο να κάνει (όχι ότι έκανε και το καλύτερο…) Γεννήθηκε το ‘53 στο Δίστομο Βοιωτίας, σε μια άλλη Ελλάδα - στα 18 του αυτός και οι συνομήλικοί του στο χωριό, δεν φαντάζονταν ποτέ πως στη ζωή τους θα είχαν τα λεφτά να αγοράσουν ΙΧ. Όσο για τα νησιά τα ξέραν μόνο από το μάθημα της Γεωγραφίας, ενώ στη γειτονική του Αράχοβα τα μαγαζιά πουλούσαν χειροποίητα χαλιά στους τουρίστες των Δελφών. (μετέπειτα ήρθε ο Ανδρέας με τις επιδοτήσεις και τα δανεικά, το να οδηγείς "μπέμπα" έγινε …«λαϊκό δικαίωμα», ενώ η Αράχοβα έγινε η Μύκονος του χειμώνα και ο Παρνασσός γέμισε σαλέ...) Εξ αυτού, θαρρεί πως είναι από τους λίγους Έλληνες που δεν ξαφνιάστηκαν με την οικονομική κρίση που ενέσκηψε...

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.