Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
δυο διδακτικεσ ειδησεισ

ΔΥΟ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Είδηση πρώτη. Οι κεντρικές τράπεζες άνοιξαν τις στρόφιγγες του δανεισμού προς τις εμπορικές τράπεζες, προκειμένου να κερδίσουν χρόνο έως ότου οι Ευρωπαίοι αποφασίσουν για την τύχη του ευρώ και της Ευρωζώνης. Το ότι η διοχέτευση ρευστότητας έγινε σε δολάρια δεν δείχνει μόνο μια επιφυλακτικότητα προς το ευρώ (αυτό είναι το λιγότερο…), αλλά μάλλον σηματοδοτεί την αμερικανική υπεροχή έναντι της εμφανούς, πλέον, προσπάθειας του Βερολίνου να επιβάλει τους όρους της στην ΕΕ.

Υπό μια οπτική, η κίνηση αυτή των κεντρικών τραπεζών σηματοδοτεί μια έμμεση στήριξη προς τις γαλλικές τράπεζες και κατ” επέκταση προς το Παρίσι που αμφιταλαντεύεται για το κατά πόσο θα συνταχθεί με τις επιταγές του Βερολίνου, αποδεχόμενο για τη Γαλλία το ρόλο του “φτωχού των πλουσίων” ή θα αντιταχθεί στη γερμανική βούληση επιφυλάσσοντας για τη Γαλλία το ρόλο του “πλουσίου των φτωχών”. Στο διεθνή ανταγωνισμό ισχύος που μαίνεται μέσω των πολύπλοκων χρηματοπιστωτικών παιγνίων, η στάση της Γαλλίας είναι κομβική. Για αυτό και η παρέμβαση των κεντρικών τραπεζών κρίνεται πως ενισχύει εμπράκτως το Παρίσι, την ίδια στιγμή που στέλνει μήνυμα προς το Βερολίνο πως το σχέδιο του για καθολική επικράτηση στην Ευρώπη δεν θα περάσει χωρίς αντιδράσεις.

Είδηση δεύτερη. Οι Financial Times δημοσιεύουν σε άρθρο απόψεις ειδικού δικηγόρου από τη Βρετανία (συνεταίρου διεθνούς εταιρίας στην Ελβετία και δικηγόρου τόσο στη Νέα Υόρκη όσο και στο Παρίσι, ο οποίος έχει εκπονήσει μελέτες για την ευρωζώνη και το δίκαιο των ομολόγων των κρατών μελών της), σύμφωνα με τις οποίες η Ελλάδα έχει δικαίωμα να ανατιμήσει (αντί να υποτιμήσει) το νόμισμα της στην περίπτωση που οι εταίροι της την εκδιώξουν από την Ευρώζωνη! Ο δικηγόρος από τη βήμα της διεθνούς φήμης εφημερίδας υποστηρίζει πως εφόσον η πλειονότητα των ελληνικών ομολόγων υπάγονται στο ελληνικό δίκαιο, η Ελλάδα με ισοτιμία 1 δραχμή=1000€, θα μπορούσε να καταβάλει 330 εκ. δραχμές για να αποπληρώσει χρέος ύψους 330δισ.€!!! Έτσι θα έμεναν μόνο τα 35δισ.€ σε ομόλογα που υπάγονται στο αγγλικό δίκαιο, τα οποία θα αποτελούσαν χρέος λιγότερο του 15% του ελληνικού ΑΕΠ. Αφού λοιπόν, απαλλάσσονταν από τα δεσμά του χρέους, η Ελλάδα θα μπορούσε να υποτιμήσει το νόμισμα της για να κάνει ανταγωνιστική την οικονομία της.

Οι δυο ειδήσεις μάς διδάσκουν ότι λύσεις στη κρίση χρέους υπάρχουν. Το θέμα για την Ελλάδα, είναι αν οι ελληνικές αρχές επάρκεια και βούληση να τις αξιοποιήσουν. Κι αν οι Έλληνες αξιοποιήσουν την κρίση για να δημιουργήσουν ένα σύγχρονο κράτος δικαίου και μια παραγωγική και ανταγωνιστική οικονομία…