Ο Βασίλης Υψηλάντης  επισημαίνει πως η προστασία του δικαιώματος στην υγεία είναι υπέρτατο συνταγματικά πατριωτικό καθήκον. Όταν μάλιστα η μετεξέλιξη του COVID-19, κλονίζει όλη την ανθρωπότητα και βάζει τον κόσμο σε καθεστώς έκτακτης ανάγκης.


Η πρωτοφανής αυτή κατάσταση θέτει σε δοκιμασία και τη χώρα μας. Δημιουργώντας ποικιλόμορφα προβλήματα που οφείλουμε με εγρήγορση, επιστημονικότητα και σχεδιασμό να αντιμετωπίσουμε.

Κυρίως όμως με λογική και σύνεση.

Αυτό μας έδωσε τη δυνατότητα, την πρώτη φάση, να αντιμετωπίσουμε με θαυμαστή επιτυχία και την τόσο επιθετική νέα να επιδιώκουμε να τιθασεύσουμε.

Η νομική αντιμετώπιση, της πρωτόγνωρης αυτής πραγματικότητας, επιβάλει αναπόφευκτα και αυστηρούς περιορισμούς θεμελιωδών δικαιωμάτων. Τα οποία σαφώς δεν έχουν χαρακτήρα μόνιμο αλλά προσωρινό.

Το άρθρο 5 παρ. 5 του Συντάγματος κατοχυρώνει το δικαίωμα στην υγεία. Προστατεύοντας την ατομική υγεία από προσβολές τρίτων. Αποτελεί εγγυητική δικλείδα στις επιλογές του ατόμου σε θέματα που άπτονται της προσωπικής καθαρά υγείας του.

«Το Κράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών»

Αντιθέτως ως κοινωνικό δικαίωμα η υγεία κατοχυρώνεται στο άρθρο 21 παρ.3 του Συντάγματος σύμφωνα με το οποίο «Το Κράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών».

Η προστασία του δικαιώματος στην υγεία, ως συμφέροντος του κοινωνικού συνόλου Ως δημόσιο κοινωνικό αγαθό αναφέρεται η ερμηνευτική δήλωση στο άρθρο 5 του Σ. και τα άρθρα 18 παρ.3 και 22 παρ.4 του Σ.

Τούτο ακριβώς αποτελεί τον νομιμοποιητικό λόγο των αυστηρών περιορισμών σε κάθε ατομική ή συλλογική ελευθερία κατά την περίοδο της πανδημίας. Για να ανακοπεί η αλυσίδα της μετάδοσης του ιού και βέβαια να υποβοηθηθεί το Εθνικό Σύστημα Υγείας (ν.1397/1983).

Αυτό το συνταγματικό καθήκον αποτελεί, στην παρούσα συγκυρία, την πιο χαρακτηριστική έκφραση του «χρέους της εθνικής και κοινωνικής αλληλεγγύης» κατά το άρθρο 25 παρ. 4 του Συντάγματος.

Αντιδράσεις ηθικά απαράδεκτες

Οι αντιδράσεις συνεπώς για την απαγόρευση των διαδηλώσεων στην επέτειο του Πολυτεχνείου, όπως και αν εκδηλώνονται, είναι και ηθικά απαράδεκτες. Φορτισμένες από αντικοινωνικότητα και πολιτικό αμοραλισμό. Βαθύτατα προσβλητικές στην ιστορική διάσταση της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.

Και κυρίως δεν αποτελεί, όπως ήδη έχουν με επιχειρήματα υποστηρίξει  συνταγματολόγοι αλλά και το ΣτΕ, πράξη αντισυνταγματική.

Την ώρα αυτή ο λαός μας, τιμά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, μ’ ένα τρόπο διαφορετικό.  Προσαρμοσμένο στις ανάγκες και τις περιστάσεις που βιώνουμε.

Αφήνοντας ένα λουλούδι στο χώρο που η ελπίδα ξαναγεννήθηκε.

Τη στιγμή που «όλα τὰ “σκιαζε ἡ φοβέρα καὶ τὰ πλάκωνε ἡ σκλαβιά» και με την απαίτηση να προτάξουμε, ως πατριωτικό συνταγματικά καθήκον και προτεραιότητα, την προστασία της υγείας όλων μας.

Προηγούμενο άρθροΔεν θα αυτό-υπονομεύσουμε την συλλογική προσπάθεια απέναντι στην πανδημία
Επόμενο άρθροΜπάχαλο συμβολισμός το Πολυτεχνείο 
ΒΑΣΙΛΗΣ ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ
Ο Bασίλειος Νικόλαος Α. Yψηλάντης γεννήθηκε στη Ρόδο στις 25 Σεπτεμβρίου 1962, από πατέρα γεννημένο στην Κάλυμνο και μητέρα Συμαϊκής καταγωγής. Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Βενετόκλειο Λύκειο Ρόδου. Πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Φοίτησε στο Μεταπτυχιακό Τμήμα του Κολλεγίου της Ευρώπης σε θέματα Ευρωπαϊκού Κοινοτικού Δικαίου στη Μπρυζ- Βελγίου. Δικηγόρος, στον Άρειο Πάγο και στο Συμβούλιο της Επικρατείας ως μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου, όπου διατηρεί ιδιόκτητο δικηγορικό γραφείο. Το 2006 τίθεται επικεφαλής της ανεξάρτητης νομαρχιακής παράταξης «Δωδεκανησιακή Ενωτική Κίνηση» (ΔΩΔ.Ε.Κ) και είναι υποψήφιος Νομάρχης Δωδεκανήσου. Η παράταξή του, παρά τη μικρή διάρκεια του προεκλογικού της αγώνα, κατετάγη τελικά δεύτερη και για την περίοδο 2006-2010 είναι ο επικεφαλής της Μείζονος Μειοψηφίας στο Νομαρχιακό Συμβούλιο Δωδεκανήσου και μέλος στη Γενική Συνέλευση της Ένωσης Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδος (Ε.Ν.Α.Ε). Εκλέγεται πρώτος βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στα Δωδεκανήσα στις εκλογές της 7ης Μαΐου 2012 και επανεκλέγεται με λίστα στις εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012 πρώτος βουλευτής Δωδεκανήσου. Στις εκλογές του 2015 είναι πρώτος επιλαχών βουλευτής. Κατά τη διάρκεια της βουλευτικής του θητείας, διετέλεσε Γραμματέας της Μόνιμης Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων και Πρόεδρος και Γραμματέας της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης. Επίσης διετέλεσε μέλος της μόνιμης Επιτροπής Κοινοβουλευτικής Δεοντολογίας, της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και Σχέσεων με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, της υποεπιτροπής αρμόδιας επί θεμάτων του Υπουργείου Εσωτερικών για την αναδιοργάνωση της τοπικής αυτοδιοίκησης , πρόεδρος της κοινοβουλευτικής επιτροπής φιλίας με την Ινδονησία και μέλος των κοινοβουλευτικών ομάδων φιλίας με τα κράτη της Ιταλίας, της Αυστραλίας και της Ρωσίας. Επιστημονικός συνεργάτης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (1989-1991). Υπήρξε ιδρυτικό Μέλος της Συνεταιριστικής Τράπεζας Δωδεκανήσου και επί δωδεκαετία Γενικός Γραμματέας και Α΄ Αντιπρόεδρος του Δ.Σ. καθώς επίσης πρόεδρος της οικογενειακής εμπορικής και βιομηχανικής επιχείρησης «ΥΨΗΚΕΡΑΜ Α.Ε». Είναι μέλος διαφόρων σωματείων και επιστημονικών οργανώσεων. Μιλά την Αγγλική, Γαλλική και Ιταλική γλώσσα. Έχει συγγράψει μελέτες και άρθρα επιστημονικού και Δωδεκανησιακού ενδιαφέροντος που έχουν δημοσιευθεί. Είναι παντρεμένος με τη Χρυσάνθη Παπαπαύλου και έχει δυο παιδιά, τον Αναστάση - Παναγιώτη γεννημένο το 1996 και τον Αντώνη - Μιχαήλ το 1999. Είναι εγγονός του αείμνηστου Δημάρχου Ρόδου Μιχαήλ Γ. Πετρίδη.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.