Το πρόβλημα δεν είναι αν έγιναν προσλήψεις μετακλητών υπαλλήλων. Πάντα γίνονταν και συνεχώς θα γίνονται. Ούτως ή άλλως για το νεοελληνικό κράτος – φαινόμενο μιλάμε, που από την απελευθέρωση μέχρι σήμερα ένα μόνο τρόπο ξέρει να επιβιώνει. Τα δανεικά και τις εξυπηρετήσεις σε ημετέρους. Το πρόβλημα είναι πως ακριβώς τα αντίθετα εξήγγειλαν και βροντοφώναξαν προεκλογικά οι σημερινοί κυβερνώντες, για να απογοητεύσουν ακόμα και τους πιο εύπιστους οπαδούς τους με το πασίγνωστο επιχείρημα «και οι άλλοι κάνανε τα ίδια και χειρότερα». Τότε αναρωτιέται ο νεοαφελής, γιατί να ψηφίσω μια απ’ τα ίδια με μη δοκιμασμένους αντί να επιλέξω, φαύλους μεν, γνώστες των διεθνών συσχετισμών δε.

Δηλαδή όλο αυτό το πείραμα έγινε για να διοριστούν οι συγγενείς και οι φίλοι, κόντρα στους διορισμούς συγγενών και φίλων των προηγούμενων, που «οι δικοί μας κατακεραύνωναν μόνο και μόνο για να τους αντικαταστήσουν»; Θέλει πολύ θράσος, πολύ μεγάλη χοντροπετσιά, πολύ μεγάλη αλαζονεία, για να ξανακαταγγέλλεις το κακό παρελθόν, την ώρα που το αντιγράφεις στην πιο άθλια εκδοχή του. Προδίδοντας όχι μόνο εκείνους που σε ψήφισαν, αλλά και εκείνους που είτε επέλεξαν άλλες πολιτικές δυνάμεις, είτε απείχαν από την εκλογική διαδικασία, είχαν πάντως στρέψει την προσοχή τους στις μεγαλόστομες εξαγγελίες, ελπίζοντας ότι κάτι νέο μπορεί να γεννηθεί. Το αποτέλεσμα ήταν και είναι, σίγουρα, οδυνηρό για όλους.

[quote text_size=»small»]

Και για εκείνους που πίστεψαν για μια ακόμα φορά «τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα» και για εκείνους που παρά το σκεπτικισμό τους ήλπιζαν πως κάτι καλό θα προκύψει από το πείραμα του ΣΥΡΙΖΑ, έστω κι αν τα δεδομένα της κρίσης, με τις εξαγγελίες περί εύκολης και ανώδυνης εξόδου, απείχαν έτη φωτός.

[/quote]

Τώρα όλοι βρίσκονται αντιμέτωποι όχι μόνο με τη νέα διάψευση, αλλά η νέα πραγματικότητα η τόσο ίδια επαναλαμβανόμενη βασανιστικά τα τελευταία επτά χρόνια, κουβαλάει στις πλάτες της και το δημοσιονομικό κόστος του νέου πειράματος. Να ήταν λοιπόν μόνο οι διορισμοί μετακλητών υπαλλήλων, μια περίπτωση, που σε μια φαιδρή – στην πιο ήπια εκδοχή της έκφραση – συγκρίθηκε από τον αρμόδιο υπουργό με ανάλογες προσλήψεις στο Λευκό Οίκο και στα Ιλίσια Πεδία, ή το κυρίαρχο πρόβλημα είναι η καταστροφική διαιώνιση όλων των κακοδαιμονιών που οδήγησαν το κράτος σε χρεοκοπία, την κοινωνία σε παρακμή και τους πολίτες σε διαρκές βέρτικο;

Γιατί πως είναι δυνατόν να ερμηνευτεί αλλιώς η εκλογική συμπεριφορά τους, να δικαιώνουν δια της ψήφου τους εκείνους που θα της πουν τη μεγαλύτερη «μπαρούφα» και θα υποσχεθούν τις πιο απίθανες λύσεις των προβλημάτων, στην εκδοχή «μαντζούνι για όλες τις περιπτώσεις» τύπου νερού του Καματερού. Δικαιώνοντας έτσι εκείνους που διαιωνίζουν το κράτος λάφυρο αρματολών και κλεφτών, εδραιώνοντας τη μόνιμη κατάσταση οπισθοδρομικού τριτοκοσμισμού, που όπως φαίνεται ακόμη βολεύει τα κατεστημένα συμφέροντα και εκείνους που προσδοκούν οφέλη από τη συνέχιση της κυριαρχίας τους.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.