Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017
ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ

Ο Οδυσσέας Βουδούρης γεννήθηκε το 1953 από πατέρα Τριφύλλιο και μητέρα Καλαματιανή. Μεγάλωσε στην Γαλλία, απέκτησε τις πρώτες πολιτικές εμπειρίες του στα οδοφράγματα του Μάη του '68 και συμμετείχε στο γαλλικό φοιτητικό κίνημα την δεκαετία του '70. Την περίοδο 1974-1980, εκλέχθηκε εκπρόσωπος των φοιτητών στα Διοικητικά Συμβούλια των Πανεπιστημίων όπου φοιτούσε. Διετέλεσε Πρόεδρος της Ένωσης Φοιτητών της Grenoble (1975-1978) και μέλος του ΔΣ της UNEF ("Γαλλική ΕΦΕΕ", 1976-1978).
Τελείωσε την Ιατρική στο Παρίσι (1981), ειδικεύτηκε στη χειρουργική και την γυναικολογία, ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στην ογκολογική χειρουργική, την λαπαροσκοπική χειρουργική, τις μικροχειρουργικές τεχνικές και έγινε Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Παρισίων (1986). Εργάστηκε στο Παρίσι (1987-1991) ως Επιμελητής του Αντικαρκινικού Κέντρου Gustave Roussy και Διευθυντής της Χειρουργικής Κλινικής του Νοσοκομείου Pierre Rouqués. Επέστρεψε στην Αθήνα το 1991 όπου δημιούργησε το Χειρουργικό Κέντρο Endolaser, το οποίο διευθύνει και σήμερα.
Απέκτησε δυο κόρες (τη Δανάη και τη Μυρτώ) και δυο γιούς (τον Ιάσωνα και τον Άρη).
Στην περίοδο 2001-04 διετέλεσε πρόεδρος του Περιφερειακού Συστήματος Υγείας Πελοποννήσου με έδρα την Τρίπολη. Επίσης, μετείχε στην Επιτροπή του Υπουργείου Υγείας για την Μελέτη και Διαχείριση των Προβλημάτων Υγείας σε Μαζικές Καταστροφές (ΚεΣΥ, 2000-2001) και με πρόταση του Γιώργου Παπανδρέου, στο Εθνικό Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής (2003-2004).
Από τη δεκαετία του '80 δραστηριοποιείται στο ανθρωπιστικό κίνημα μετέχοντας σε χειρουργικές αποστολές σε εμπόλεμες περιοχές και άλλες κρίσεις (Σαλβαδόρ, Καμπότζη, Μάλι, Κουρδιστάν, Σομαλία, Βοσνία, Ρουάντα, Σρι Λάνκα, Τανζανία, Ιράν, Κόσοβο, Τουρκία, Παλαιστίνη, Αφγανιστάν, Πακιστάν κλπ.) . Διετέλεσε πρόεδρος του ελληνικού τμήματος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα (1996-2001) και αντιπρόεδρος της διεθνούς οργάνωσης Médecins Sans Frontières (1998-1999).
Την περίοδο 2005-2006 ανέλαβε την προεδρία της κίνησης "Κάθε Μέρα Πολίτης" που ίδρυσε ο Γιώργος Παπανδρέου. Είναι μέλος του ΔΣ του Ελληνικού Κέντρο Προώθησης του Εθελοντισμού (anthropos.gr), στο οποίο προέδρευσε το 2004-2007.
Από το 2008 είναι μέλος του ΔΣ του ΙΣΤΑΜΕ-Ανδρέας Παπανδρέου.
Το 2007 βραβεύτηκε με τον τίτλο του "Ιππότη του Εθνικού Τάγματος Αξίας" από τον Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας.
ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ
δημοψηφισμα: να μιλησει η κοινωνια

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ: ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ

των ΟΔΥΣΣΕΑ ΒΟΥΔΟΥΡΗ ΘΑΝΑΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

Όλοι κατανοούμε ότι τα αίτια της οικονομικής κρίσης που βιώνουμε είναι πρωτίστως πολιτικά. Τα αδιέξοδα του πολιτικού μας συστήματος είναι αυτά που έχουν δημιουργήσει την κρίση των ελλειμμάτων, της σπατάλης, της διαφθοράς, της γραφειοκρατίας, του χρέους.

Χωρίς ριζικές πολιτειακές ανατροπές, η όποια βελτίωση της οικονομικής κατάστασης θα είναι ασταθής και πρόσκαιρη. Η Ελλάδα χρειάζεται ανατροπές, που θα στοχεύουν στην εξουδετέρωση των πελατειακών συμπεριφορών από τις εκλογικές διαδικασίες και στην αποκατάσταση της γνήσιας πολιτικής εποικοδομητικής αντιπαράθεσης. Ανατροπές, που θα στοχεύουν στη λειτουργία ενός κράτους δικαίου με διαφάνεια και λογοδοσία. Ανατροπές, που θα βελτιώνουν τη λειτουργία της Βουλής, θα ενισχύουν τη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ του πολίτη και του κράτους, θα αναβαθμίζουν τη λειτουργία της Δικαιοσύνης.

Αυτά τα θέματα υπερβαίνουν τις στενές κομματικές αντιπαραθέσεις. Είναι θεμελιακά συστατικά του πολιτειακού μας συστήματος. Είναι συνεπώς βαθιά δημοκρατικό να τεθούν στην κρίση του Ελληνικού λαού, υπό την μορφή δημοψηφίσματος. Αυτό είναι το σκεπτικό της πρότασης δημοψηφίσματος το ερχόμενο φθινόπωρο.

Το δημοψήφισμα, που είναι σύνηθες εργαλείο λαϊκής έκφρασης σε άλλες χώρες, με πιο προχωρημένες δημοκρατικές παραδόσεις, τρομάζει ορισμένους στη χώρα μας. Ακούσαμε πρόσφατα τον αρχηγό της ΝΔ να ανησυχεί μήπως προταθεί ένα «διχαστικό δημοψήφισμα». Και αναρωτιέται εύλογα ο καθένας: μα ποιό δημοψήφισμα δεν είναι «διχαστικό», εκτός από εκείνο, που γνωρίζουμε εκ των προτέρων ότι όλοι θα ψηφίσουμε το ίδιο; Αλλά σε αυτή την περίπτωση γιατί να το κάνουμε; Βέβαια, παραβλέποντας κάθε αντίφαση στο σκεπτικό του, ο κ. Σαμαράς, παράλληλα με τον φόβο του για δήθεν «διχασμό», προτάσσει εκλογές, σαν οι εκλογές να μην ήταν, με την ίδια λογική (ή παραλογισμό), «διχαστικές»!

Τα κόμματα της ιστορικής Αριστεράς, ξεχνώντας στην προκειμένη περίπτωση τις δημοκρατικές τους παραδόσεις, σωπαίνουν ή αντιτίθενται, χάνοντας μια ευκαιρία να συνεισφέρουν στην βελτίωση της δημοκρατικής λειτουργίας.

Κάποιοι είναι επιφυλακτικοί, φοβούμενοι ότι ένα δημοψήφισμα θα είναι προθάλαμος βουλευτικών εκλογών. Πρέπει όμως να συνειδητοποιήσουμε ότι τα θέματα που θα κριθούν δεν θα χαράξουν υποχρεωτικά διαχωριστικές γραμμές μεταξύ των κομμάτων αλλά ότι οι απόψεις που θα συζητηθούν υπερβαίνουν τις συνήθεις διακομματικές ξιφομαχίες. Τα θέματα του δημοψηφίσματος δεν πρόκειται να αποτελέσουν αντικείμενο ψήφου εμπιστοσύνης για την κυβέρνηση.

Αντιθέτως, η ζύμωσή τους στην κοινωνία θα ευνοήσει τον ουσιαστικό πολιτικό διάλογο, ανακόπτοντας τις λαϊκιστικές εξάρσεις. Η αναβάθμιση του πολιτικού διαλόγου θα μετατρέψει την αγανάκτηση σε ουσιαστικό πολιτικό προβληματισμό και τελικά σε πολιτική πρόταση. Βέβαια η διατύπωση των ερωτημάτων έχει μεγάλη σημασία. Η διατύπωση αυτή πρέπει συνεπώς να είναι συλλογικό και υπερκομματικό έργο.
Ελπίδα μας είναι η κοινωνία να συλλάβει τη σημασία αυτής της πρότασης και να αξιοποιήσουμε αυτή την καθοριστική ευκαιρία