Ο Θανάσης Κ. εξηγεί ότι δημοψηφισματικός χαρακτήρας στις Ευρωεκλογές δεν σημαίνει να πει η ΝΔ το πρόγραμμμα. Ούτε ταιριάζει με τη λέξη συναίνεση. Σημαίνει υλοποίηση του συνθήματος φύγετε. Σημαίνει απομονώνεται όποιος καλλιεργεί τον διχασμό.


Μερικές παρατηρήσεις – για να μην τρελαθούμε, δηλαδή…

Όταν λέμε ότι στις ευρωεκλογές δεν θα επικρατήσει χαλαρή ψήφος γιατί θα πάρουν «χαρακτήρα δημοψηφίσματος» (αυτό λέει επισήμως η ΝΔ ως τώρα),

ΔΕΝ μπορούμε να λέμε στη συνέχεια, ότι εμείς θα πούμε το πρόγραμμά μας στο λαό και δεν θα ασχοληθούμε με το ΣΥΡΙΖΑ!

Ήμαρτον πια!

«Δημοψηφισματικός χαρακτήρας» των ευρωεκλογών είναι να απευθυνθούμε στον κόσμο και να του ζητήσουμε να στείλει το ΣΥΡΙΖΑ σπίτι του.

Να πούμε και το πρόγραμμά μας, να πούμε κι ό,τι άλλο θέλετε, αλλά «δημοψηφισματικός χαρακτήρας» σημαίνει ένα κεντρικό σύνθημα: Διώξτε τους!

Ασφαλώς θα ασχοληθούμε με το ΣΥΡΙΖΑ! Μη λέμε τρέλες τώρα…

Αν δεν το κάνουμε, τότε δεν απευθυνόμαστε το 72% του εκλογικού σώματος που δεν αντέχει πια τον ΣΥΡΙΖΑ.

Απονομώνεται όποιος καλλιεργεί καλλιεργεί τον διχασμό

Δεν μπορούμε, την ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ βάζει φθαρμένα ή ανόητα διλήμματα (του τύπου: «το παλιό και το νέο» ή “Προοδευτική παράταξη και… νεοφιλελεύθερη ακροδεξιά”) εμείς να λέμε ότι… «δεν θα διχάσουμε το λαό»!

Όταν η μία πλευρά προσπαθεί να διχάσει το λαό, η άλλη πλευρά οφείλει να απομονώσει όσους διχάζουν το λαό!

Γιατί αν ο ένας βάζει διχαστικά διλήμματα (ο ΣΥΡΙΖΑ) κι η άλλη πλευρά δεν τον απομονώνει – για την ακρίβεια, του απαντά: εγώ δεν θα πέσω στο επίπεδό σου! – τότε ο «δημοψηφισματικός χαρακτήρας» λειτουργεί υπέρ αυτού που βάζει τα διλήμματα. Έστω και ψεύτικα, έστω και διχαστικά…

Η αρχή της συμπύκνωσης στην Πολιτική

Δημοψηφισματική εκλογική αναμέτρηση λειτουργεί υπέρ όποιου λέει ένα πράγμα που ο κόσμος – ή κάποιος κόσμος – μπορεί να το καταλάβει. Δεν λειτουργεί υπέρ όποιου λέει πολλά πράγματα, τα περισσότερα των οποίων ο κόσμος δεν τα καταλαβαίνει.

Αυτή είναι η «αρχή της συμπύκνωσης» στην Πολιτική.

Το εκλογικό σώμα συσπειρώνεται γύρω από ένα «σύνθημα» το οποίο συμπυκνώνει τα περισσότερα που μπορεί εκείνη τη στιγμή να καταλάβει, υπέρ του Κόμματος που προβάλει το σύνθημα αυτό.

Αν αντί για ένα σύνθημα που συμπυκνώνει τα μέγιστα και συσπειρώνει τους περισσότερους, ένα κόμμα βγάλει ένα… «αναλυτικό πρόγραμμα» που το καταλαβαίνουν λίγοι και πείθει ακόμα λιγότερους, αυτό είναι συνταγή εκλογικής ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ!

Πολύ περισσότερο, αν πρόκειται για εκλογική σύγκρουση που της έχουν δώσει «δημοψηφισματικό χαρακτήρα».

Το καλύτερο «πρόγραμμα για την Ευρώπη», μπορούν να το καταλάβουν σχετικά λίγοι (και με πολλές αποχρώσεις διαφωνιών ανάμεσά τους). Το πρόγραμμα για την Ευρώπη, μπορεί να είναι το συμπλήρωμα ενός συνθήματος που συγκλονίζει – όχι το υποκατάστατο ενός κεντρικού συνθήματος που ΔΕΝ υπάρχει…

Το πρόγραμμα χρειάζεται για να κυβερνήσεις όχι για να κερδίσεις εκλογές

Τα αναλυτικά προγράμματα είναι απαραίτητα για να κυβερνήσεις. Όχι για να κερδίσεις εκλογές…

Χρειάζεσαι αναλυτικά προγράμματα για να ασκήσεις διακυβέρνηση ΑΦΟΥ κερδίσεις τις εκλογές. Αλλά με σωστά αναλυτικά προγράμματα ΠΟΤΕ δεν κερδήθηκαν εκλογές! Μη βάζουμε «το κάρο μπροστά από τα βόδια»…

Έλεος πια!

Δεν μπορούμε να λέμε «εμείς δεν διχάζουμε τον λαό», όταν ο αντίπαλος κάνει τα πάντα να τον διχάσει. Μπορούμε μόνο να πούμε ότι εμείς θα απομονώσουμε όσους τον διχάζουν!

Όταν κινδυνεύουμε να βρεθούμε στο 50-50%, αυτό όντως θα σήμαινε «διχασμός». Όμως, όταν 28% το πολύ ανέχονται ακόμα τον αντίπαλο και όλοι οι υπόλοιποι θέλουν να φύγει, αυτό ΔΕΝ είναι «κίνδυνος διχασμού»! Αυτό είναι ευκαιρία απομόνωσής του.

Κι αν δεν αδράξουμε αυτή την ευκαιρία, τότε δεν ανταποκρινόμαστε στη βούληση του λαού – κι αν συνεχίσουμε έτσι, θα το πληρώσουμε…

Το βραβείο Νόμπελ στον Τσίμπρα δεν τιμά την χώρα

Δεν μπορούμε να ανεχόμαστε κάποιους που λένε, ότι η πρόταση για … «βραβείο Νόμπελ» στον Τσίπρα είναι «τιμητική για τη χώρα»!

Αυτό – για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους – ακυρώνει ΟΛΗ την προεκλογική εκστρατεία μας εναντίον του!

Είναι σαν να λέμε ότι θέλουμε να πάρει βραβείο Νόμπελ Ειρήνης, για μια Συμφωνία (των Πρεσπών) που εμείς οι ίδιοι την έχουμε καταψηφίσει και που το 72% του Ελληνικού λαού είναι κατηγορηματικά εναντίον της, γιατί υπονομεύει τα εθνικά συμφέροντα.

Κι από τη μέρα της ψήφισής της φάνηκαν ήδη τα πρώτα επικίνδυνα αποτελέσματά της. Μέχρι την ψήφισή της τα ελληνικά προϊόντα που έφεραν ονομασία προέλευσης τη «Μακεδονία» δεν είχαν πρόβλημα στις διεθνείς αγορές. Τώρα κινδυνεύουν να αποκλειστούν από τις διεθνείς αγορές.

Είναι σαν να λέμε στον ελληνικό λαό… «ψηφίστε τον Τσίπρα», τώρα που οι ξένοι ετοιμάζονται να του δώσουν βραβείο Νόμπελ!

(Άσε που δεν πρόκειται να συμβεί – και αν συνέβαινε, θα το μαθαίναμε μετά τον Οκτώβριο, γιατί τότε γίνονται οι σχετικές απονομές των βραβείων. Ως τότε, αυτό θα λειτουργεί υπέρ του Τσίπρα – και μόνο! Θα λειτουργεί και κατά της Ελλάδας βέβαια, διότι θα «επικύρωνε» διεθνώς από την πλευρά μας, κάτι που εμείς οι ίδιοι έχουμε – σωστά – καταψηφίσει ως εξαιρετικά επιζήμιο για τα εθνικά μας συμφέροντα! Έλεος πια, με τις παπάτζες…)

Όποιος λέει τέτοιες ανοησίες θολώνει το μήνυμα της παράταξης και ακυρώνει εντελώς το πολιτικό της στίγμα. Ουσιαστικά είναι πράξη αυτοαναίρεσης και αυτοϋπονόμευσης. Κόψτε τα αυτά. Αμέσως…

Δημοψηφισματικός χαρακτήρας δεν ταιριάζει με τη συναίνεση

Όταν δίνουμε χαρακτήρα «δημοψηφισματικό» σε μιαν εκλογική αναμέτρηση, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η λέξη «συναίνεση»!

Τι δεν καταλαβαίνουν κάποιοι;

Όποιος θέλει «συναίνεση», μπορεί να ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ για να ενισχύσει τη θέση του και να μπορεί να απαιτήσει «συναίνεση» μετά τις εκλογές – που θα χάσει.

Όποιος θέλει να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν πρόκειται να ψηφίσει εύκολα ένα κόμμα που δηλώνει ότι… επιδιώκει τη «συναίνεση» μαζί του μετά τις εκλογές! 

Τι δεν καταλαβαίνουν κάποιοι, επί τέλους;

Δίνουν κουράγιο στους αντιπάλους μας και… «ξενερώνουν» όσους θέλουν να μας ψηφίσουν (για να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ)!

Μεγαλύτερη ήττα, λιγότερη συναίνεση

Όσο πιο μεγάλη είναι η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, τόσο λιγότερο τίθεται θέμα «συναίνεσης».

Όσο πιο μικρή θα είναι η διαφορά μας με το ΣΥΡΙΖΑ, τόσο πιο «απαραίτητη» θα είναι η συναίνεση μετά.

Όταν μιλάμε από τώρα – δηλαδή προεκλογικά – για «συναίνεση», τόσο περισσότερο «προεξοφλούμε» ότι η διαφορά θα είναι, τάχα, «μικρή».

Πόσο αυτοϋπονόμευση πια;

Λαϊκισμός η συναίνεση

Λαϊκισμός είναι να λέμε ψέματα στον κόσμο. Κι όταν του λέμε ότι επιδιώκουμε τη… «συναίνεση» με το ΣΥΡΙΖΑ, του λέμε ψέματα!

Γιατί στο μεταξύ έχουμε ήδη πει ότι τα έκαναν όλα μαντάρα,

έχουν φορτώσει τον Ελληνικό λαό με πολύ μεγαλύτερο χρέος και με αχρείαστες δεσμεύσεις,

έχουν ξεπουλήσει τη Μακεδονία,

έχουν ανοίξει τα σύνορα κι έχουν μετατρέψει τη χώρα σε ένα απέραντο hot spot,

έχουν παραδώσει τη χώρα στη ανομία και στη βία των ακροαριστερών κουκουλοφόρων –

και ετοιμάζουν ξεπούλημα και στα άλλα εθνικά θέματα (στο Αιγαίο, στην ΑΟΖ κλπ.).

Αν ισχύουν όλα αυτά που λέμε στον κόσμο εδώ και τρία χρόνια –που ισχύουν στο ακέραιο– ΠΩΣ στην ευχή μιλάμε για «συναίνεση» με το ΣΥΡΙΖΑ;

Αν ισχύουν όλα αυτά –που ισχύουν και με το παραπάνω– το καθήκον μας είναι να εξηγήσουμε στο λαό πως εμείς θα διορθώσουμε τις καταστροφές που έφερε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν θα τις διορθώσουμε σε… «συναίνεση» μαζί του. Θα τις διορθώσουμε μετά τη δεινή αποδοκιμασία του (από το εκλογικό σώμα)!

Καθαρή εντολή θεαματική συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ

Για να διορθώσουμε την καταστροφική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, χρειαζόμαστε καθαρή εντολή εμείς ΚΑΙ θεαματική συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ!

Όχι κουβέντες περί «συναίνεσης».

Όταν μιλάμε για «συναίνεση», θολώνουμε το μέχρι τώρα μήνυμά μας, λέμε ψέματα στον κόσμο – και το καταλαβαίνει ο κόσμος!

Κι αυτό είναι ο χειρότερος λαϊκισμός…

Τρία συνθήματα

Τρία συνθήματα χρειαζόμαστε σήμερα!

  1. Το ένα είναι μονολεκτικό και το λέμε όταν απευθυνόμαστε στο ΣΥΡΙΖΑ: Φύγετε!
  2. Το δεύτερο είναι δύο λέξεις. Και το λέμε όταν απευθυνόμαστε στον κόσμο που βρίσκεται απέναντι στο ΣΥΡΙΖΑ: Διώξτε τους!
  3. Το τρίτο αποτελείται από τέσσερις λέξεις. Το λέμε απευθυνόμενοι στο σύνολο του Ελληνικού λαού: Θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί!

Και μπορούμε να επεξηγούμε τα πάντα:

Θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί για να μειώσουμε τους φόρους (που ο ΣΥΡΙΖΑ αύξησε εξοντωτικά και αχρείαστα).

Ό,τι χρειαστεί για να μειώσουμε τα υπέρ-πλεονάσματα (που ο ΣΥΡΙΖΑ αύξησε σε βάθος χρόνου για να συντηρήσει το πελατειακό κράτος που διόγκωσε ξανά).

Ό,τι χρειαστεί για να φέρουμε επενδύσεις και θέσεις εργασίας (που ο ΣΥΡΙΖΑ έδιωξε).

Ό,τι χρειαστεί, για να εξαλείψουμε κουκουλοφόρους και «Ρουβίκωνες».

Ό,τι χρειαστεί, για να διαλύσουμε το «αριστερό παρακράτος».

Ό,τι χρειαστεί, για να διορθώσουμε τις καταστρεπτικές συνέπειες της Συμφωνίας των Πρεσπών – που τώρα αρχίζουν να φαίνονται.

Ό,τι χρειαστεί, για να ματαιώσουμε άλλα «εθνικά ξεπουλήματα» (που ο ΣΥΡΙΖΑ, ανοικτά πια, προετοιμάζει).

Αυτά τα τρία συνθήματα-μηνύματα χρειάζονται:

Το ένα μονολεκτικό (Φύγετε).

το άλλο δύο λέξεις (Διώξτε τους).

το τρίτο 4 λέξεις (Θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί).

Αυτά συνοψίζουν το μήνυμά μας, τη θέση μας, τις προθέσεις μας και τις δεσμεύσεις μας.

Αυτά καλείται να διαλέξει ο Ελληνικός λαός σε μια δημοψηφισματική εκλογική αναμέτρηση απέναντι στο ΣΥΡΙΖΑ.

Ο,τιδήποτε συμπληρώνει αυτά (επί μέρους προγράμματα κλπ.) είναι «εντάξει» (αλλά με φειδώ – ο κόσμος δεν καταλαβαίνει πολύ αναλυτικά πράγματα).

Ο,τιδήποτε ακυρώνει αυτά τα μηνύματα, είναι πράξη αυτοαναίρεσης και δολιοφθοράς.

Κόψτε τη φόρα στους «δολιοφθορείς»!

Επιτέλους… 

* Το σκίτσο είναι του Θοδωρή Μακρή

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.