Το μετεκλογικό πολιτικό σκηνικό που διαμορφώνεται στην ενδοχώρα, είναι εξόχως ευνοϊκό για τη νέα κυβέρνηση. Η αξιωματική αντιπολίτευση, υπό καθεστώς μεγάλης εσωστρέφειας, μετά τη συντριπτική ήττα, αδυνατεί να αρθρώσει πειστικό κριτικό λόγο, εγκλωβισμένη στην πρότερη κυβερνητική πρακτική της, που προσομοιάζει με τη σημερινή όσο κυλάει ο χρόνος και έρχεται σταδιακά η προσγείωση στο ρεαλισμό.

Ένας ακόμη λόγος που κάνει τον αντιπολιτευτικό λόγο ανενεργό, τουλάχιστον για την ώρα, είναι το «σύνδρομο δικαίωσης» που διακατέχει σε ενοχλητικό βαθμό και τον πρώην πρωθυπουργό, Α. Σαμαρά και τον πρώην αντιπρόεδρο του, Ε. Βενιζέλο. Όταν μάλιστα είναι πρόσφατη η λαϊκή ετυμηγορία και κυρίως όταν η μετεκλογική δημοφιλία του κυβερνητικού σχήματος έχει εκτιναχθεί σε απίστευτα για κανονική χώρα, επίπεδα

[quote text_size=»small»]

Θα έλεγε κανείς πως οι ιδανικές αυτές συνθήκες που απολαμβάνει η νέα κυβέρνηση θα την έκαναν να βρει σύντομα βηματισμό και να εφαρμόσει κάποιες από τις εξαγγελίες της, που θα έδιναν ένα διακριτό στίγμα της νέας διακυβέρνησης.

[/quote]

Όμως αντιθέτως, βλέπουμε την πλειοψηφία των κυβερνητικών στελεχών να ξημεροβραδιάζονται στα τηλεοπτικά κανάλια, να φάσκουν και να αντιφάσκουν με τον εαυτό τους, ή να εξαγγέλουν παρεμβάσεις είτε στη φορολογία, είτε στην παιδεία οι οποίες να αποσύρονται μετά από άνωθεν παρέμβαση. Άλλα στελέχη, να ξεφεύγουν επιδεικτικά από την κυβερνητική γραμμή και να δηλώνουν πως ότι και να συμφωνηθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αυτοί δεν πρόκειται να το εφαρμόσουν.

Με δεδομένο μάλιστα τις αντιδράσεις για την τετράμηνη παράταση της προηγούμενης μνημονιακής συμφωνίας, σε κοινοβουλευτική ομάδα και κεντρική επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, με αποτέλεσμα το σόφισμα της συζήτησης και μη ψήφισης στη Βουλή της επέκτασης, υπό το καθεστώς του τρόμου των διαρροών. Για να μην αναφέρουμε την αυτοπροβαλόμενη τηλεοπτική περσόνα του δημοφιλέστατου υπουργού Οικονομικών Γ. Βαρουφάκη, που έχει δημιουργήσει μεγάλες αντιδράσεις στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες αλλά και στο εσωτερικό, με τον βομβαρδισμό αντιφατικών δηλώσεων που δημιουργούν σύγχυση και ειρωνικά σχόλια, προκαλώντας ακόμα και την αντίδραση της εφημερίδας του κόμματος, της Αυγής. Και αν σε ότι αφορά τη σχέση με τους εταίρους και τη συνέχιση της χρηματοδότησης, στραβά κουτσά και επειδή κανέναν δεν συμφέρει η ρήξη, θα βρεθεί λύση με την υπογραφή νέας συμφωνίας με τα ανάλογα μέτρα, το μεγάλο πρόβλημα της νέας κυβέρνησης είναι να προσγειώσει και τους απογειωμένους πολίτες από τις προεκλογικές της υποσχέσεις. Και κυρίως να πείσει κοινοβουλευτική ομάδα και κόμμα να στηρίξουν την επιστροφή στην πεπατημένη, ότι δηλαδή είναι μονόδρομος και πρέπει να την στηρίξουν. Γιατί σε αυτή τη χώρα μπορεί να δούμε και τούτο. Να έρθει η νέα δανειακή σύμβαση μετά το τετράμηνο στη Βουλή και να καταψηφιστεί από κάποιους κυβερνητικούς βουλευτές, την ώρα που θα υπερψηφίζεται από κόμματα της αντιπολίτευσης.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.