Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
δεν υπαρχει μπαρμπασ στη κορωνη

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΠΑΡΜΠΑΣ ΣΤΗ ΚΟΡΩΝΗ

Δεν είναι καθόλου βέβαιο αν η επικύρωση του νέου Μνημονίου διασώσει την ελληνική οικονομία. Δεν είναι βέβαιο αν δημιουργήσει προοπτικές ανάκαμψης και ελπίδα είτε στους Έλληνες εργαζόμενους που κάτω από δυσμενείς συνθήκες επιδεικνύουν υπερβάλλοντα ζήλο, είτε στους ειλικρινείς και καλοπροαίρετους Έλληνες επιχειρηματίες που με κάθε τρόπο και θυσία προσπαθούν να κρατήσουν τις επιχειρήσεις τους ζωντανές.

Το βέβαιο για την ώρα είναι, πως η επικύρωση του νέου Μνημονίου θα διασώσει τη χώρα από ένα εξαιρετικά ανεπαρκές πολιτικό προσωπικό που μοναδικό του μέλημα ήταν η παραπλάνηση του λαού στην λογική της ήσσονος προσπάθειας, του εξωτερικού εχθρού και της (κατά)χρησης των ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Είναι η ίδια η ζωή που θα αποκαλύψει τις μεγάλες ψευδαισθήσεις, που θα δώσει τέλος στις μεγάλες προσδοκίες. Είναι η βίαιη συνειδητοποίηση πως τα ψέματα τέλειωσαν που θα ενταφιάσουν το παλιό για να αναγεννήσουν το καινούργιο.

Δεν αργεί η ώρα – αν δεν έχει έρθει ήδη – που ο κάθε πολίτης αυτής της χώρας θα καταλάβει πως η αργομισθία τέλειωσε, πως η σιγουριά της μονιμότητας εξέπνευσε, πως τα (καταναλωτικά) αγαθά κόποις κτώνται… Δεν αργεί η ώρα – αν δεν έχει έρθει ήδη – που ο κάθε πολίτης θα αναζητήσει τον εχθρό μέσα του κι όχι τον βολικό εχθρό που κάθε φορά συνωμοτεί εναντίον της πατρίδας και επιβουλεύεται τον πλούτο της. Δεν αργεί η ώρα – αν δεν έχει έρθει ήδη – που ο κάθε πολίτης θα ανακαλύψει την έννοια της συλλογικότητας, της συντροφικότητας και της αλληλεγγύης μέσα από τη σύνθεση και τη δημιουργικότητα και όχι μέσα από τη διαιώνιση των συντεχνιακών συμφερόντων και κεκτημένων.

Δεν αργεί η ώρα – αν δεν έχει έρθει ήδη – που ο κάθε πολίτης θα συνειδητοποιήσει πως ο “αποδιοπομπαίος τράγος” ήταν εφεύρημα των αρχαίων συγγραφέων ακριβώς για να στηλιτεύσουν την ύπαρξη του κι όχι για να την επιβεβαιώσουν. Και δεν αργεί η ώρα – αν δεν έχει έρθει ήδη – που ο κάθε πολίτης θα καταλάβει ο “μπάρμπας” απ” την Αμερική ή την Κορώνη δεν θα επιστρέψει ποτέ, ούτε και θα αφήσει καμιά κληρονομιά γιατί απλά τα έφαγε όλα μέχρι τελευταία δεκάρα…

Δεν είναι βέβαιο λοιπόν αν το νέο Μνημόνιο σώσει τη Ελλάδα απ” τη χρεοκοπία. Το βέβαιο είναι πως θα σώσει τον Έλληνα από τον κακό του εαυτό του. Θα γίνει η λύδια λίθος της πραγματικής αλλαγής που οι πολιτικοί ταγοί απέφυγαν να προσφέρουν στο λαό με αποτέλεσμα τώρα ο λαός να πρέπει να αλλάξει τους ίδιους…